|
هفته پژوهش را در کشورمان میگذرانیم و ضرورت ایدههای فراوان پژوهشی برای پی بردن به راز و رمز رویکردهای نوظهور و نامتجانس فرهنگی و اجتماعی که جامعه را شاید به ناکجاآبادها بکشاند!
ایران ما با سن و سال کنونی هنوز دوران هزار رنگ جوانی را میگذراند و جمعیت غالبی که یا درحال تحصیل علم در عالیترین مراکز آموزشی میباشند و یا در بین دانشآموختگان چنین کانونهای انسانپرور و ادبگستر قرار دارند و به جامعه خویش خدمت میکنند. در همین حال بدیهی است که در هر جامعه به نسبت سنوسال و حالوهوای اجتماعی و حتی سیاسی آن، گسیختگیهایی نیز باشد و متأسفانه در جامعه ما چه بسیار گسیختگیهای نوظهوری در حوزههای گوناگون فرهنگی و اجتماعی به چشم میخورد که میتواند معلول بسیاری غفلت و سهلانگاری و بسترسازیهای ناهمگون باشد. جوامع پیشرفته امروز براساس برنامهریزیهای راهبردی مدیریت میشود و اگر در برنامهریزیها و دیدگاههای آیندهنگرانه خطایی صورت پذیرد که سنگی روی سنگ قرار نگیرد، مسلماً تلاشها ابتر باقی مانده و راهها به بیراهه ختم میشود. بنابراین مهمترین و اولیترین قدم برای شکلدهی اصولی و هدفمند در هر جامعه اتکا به طرحهای پژوهشی توسط نخبگان و دانشمندان مراکز تحقیقاتی است و رویکرد مشترک تمام مراکز آموزش عالی در هر پایه و تخصصی در درجه نخست باید با محوریت طرحهای پژوهشی باشد.
با اینحال بهنظر میآید با توجه به پارهای مظاهر ناهمخوان امروزی در رویکردهای اجتماعی و فرهنگی جامعه ایران، جای بسیاری تحقیق و پژوهش برای پی بردن به هسته شکلگیری چنین رویکردهایی(اگر نگوییم غلط)، خالی است.
مصداق چنین رویکردهایی که بدون استثنا بنیان تمام سنتهای ناب ایرانی را هدف قرار داده است را میتوان در تغییر شیوههای زندگی، نوگراییهای مغایر با آداب و فرهنگ ملی، گریزانی جوانها از ازدواج و گرایش به دلخوشیهای کاذب، همچنین بیتوجهی زوجهای جوان به اهمیت زادآوری بههنگام و متقارن و از همه بدتر و فاجعهبارتر، متأسفانه خطر دینگریزی و رنگپذیری از فرقههای پوچگرا و در ته آن گسترش بیقید و باری و اوباشگری و بها دادن به روشهای اراذل و اوباش برای خودنمایی است که باید با تکیه بر شیوههای علمی و واقعیتپذیری، علتیابی شود. البته این درست که گفته میشود، علت تمام آسیبهای اجتماعی نارساییهای اقتصادی و فقر و بدبختی است، اما تمام این ناخوشیها هم نمیتواند معلول اقتصاد خراب باشد و گرسنگی دلیل خیلی از بزه و گناه و کجرویها نیست، زیرا ریشه فساد در اغلب موارد در بیپروایی و ریختوپاشهای مالی است و قطعاً افرادی که مثلاً دنبال بهراه انداختن دود و دم و اعتیاد خزنده میباشند، از روی گرسنگی و بیپولی این کار را نمیکنند و قطعاً مال و منال بادآورده و پولهای اضافه دارند.
به هرحال در پایان این نوشتار ضمن تبریک هفته پژوهش به خدمتگزاران واقعی بشریت، به این نکته نیز اشاره میکنیم که در کنار تمام پژوهشهای علمی در حوزههای پزشکی و هوا و فضا و نیروگاههای اتمی و شعر و ادب ملل جهان، ریشهیابی آسیبهای اجتماعی نیز از همه ضروریتر است.
|
