|
همایش آیینی محرم به همت شهرداری و شورای اسلامی شهر ملایر از ۲۱ مرداد ماه آغاز و تا ۳۱ مرداد ماه ادامه دارد و شب ها پذیرای حضور شهروندان و علاقمندان گرامی است.
شهردار ملایر در این باره گفت: این همایش در راستای زنده نگه داشتن رسوم قومیت های مختلف در عزاداری امام حسین (ع)، هر شب یکی از اقوام به سوگواری و عزاداری مبتنی بر سنت های منطقه خود می پردازند.
مجید فرجی در ادامه گفت: در طول ۱۰ شب نمایشگاه اقوام لر خرم آباد، شمال و جنوب ایران و مناطق کردنشین ایران به اجرای آیین های سوگواری خود پرداخته و هم نوا با سایر سوگواران، شهادت سید و سالار شهیدان و یاران ایشان را گرامی می دارند.
وی افزود: اجرای عزاداری جنوبی و بوشهری با نواها و نوحه هایی واجد ویژگی های خاص خود است. نوع نوحه ها و سینه زدن مردم این دیار معروف به نوحه خوانی بوشهری و سینه زنی واحد است. یکی دیگر از سنت های زیبای نواحی جنوب غربی استان خوزستان در ماه محرم، سبک نواختن سنج و دمام این مناطق است که از سابقه ای طولانی برخورداراست.
فرجی افزود: سنج و دمام و بوق آهنگی حماسی را خلق می کند و ضمن اینکه عزاداران را به سوی محل برپایی هیات های عزادار فرا می خواند، در حرکت دسته های عزادار سینه زن و زنجیر زن انسجام خاصی ایجاد می کند. از طرف دیگر صدای سنج و دمام تداعی کننده طبل زمان جنگ و حماسه عاشوراست، زیرا از این وسیله علاوه بر میدان جنگ برای آمادگی رزمندگان نیز استفاده می شد.
وی گفت: در استان بوشهر، یکی از برنامه های عزاداری سرور و سالار شهیدان در ماه محرم سینه زنی سنتی است درسینه زنی سنتی سینه زنان به صورت حلقههای دایره وار به گرد نوحه خوان می چرخند و نوحه خوان در وسط کنار سکویی نوحه می خواند.
وی با اشاره به جوشی خوانی که از آیین های مناطق روستایی استان مازندران است که عمدتا" در روز و شب تاسوعا و عاشورا برگزار می شود، افزود: عزاداران حسینی در این دو روز به صورت حلقه ای گرد هم می آیند و مداحان نیز مرثیه هائی را با لحن تند که به آن ' جوشی ' می گویند ، می خوانند و بقیه سینه می زنند . سینه زنی هم در این آئین روش خاصی دارد ، یعنی عزاداران در حالی که به سینه می زنند یک پای خود را جلو و پای دیگر را به عقب می برند و سپس پای راست را بلند کرده و همزمان با سینه زنی آن را بر زمین می زنند.
وی هم چنین گفت: کَرب زَنی یا کَرپ زَنی از جمله عزاداری اصیل و سنتی مردم مازندران است که با وجود اینکه در بسیاری از مناطق این استان پهناور، منسوخ شده است ، اما هنوز در مسجد گرجی بهشهر، روستاهای بندپی بابل و سادات شهر رامسر با قوت انجام می شود.
وی ادامه داد: کَرب، تکه چوبی تراشیده شده است که در کف دست جای می گیرد و دارای سطح بیرونی صاف و در پشت آن، بندی قرار دارد که به پشت دست می افتد و با ضرب های خاصی در کف دو دست به هم نواخته می شود و فرد کرپ زن با زدن دو تکه کرپ در دو کف دست خود، کرپ زدن را از زمین آغاز و به سمت آسمان به بالا می برد.
|
