|
با گذشت حدود 5 ماه از شیوع رو به گسترش ویروس کرونا در سیاره زمین هنوز هیچ چاره علمی و پزشکی برای پایان دادن به تراژدی غمبار این بیماری وجود ندارد و نخبگان و پژوهشگران جوامع پزشکی جهان برابر تهدید کرونا مستأصل ماندهاند!
همه دولتها در 5 قاره عالم با تعطیل کردن فعالیتهای عمومی و بسیج امکانات و سرمایههای ملی خود در یک اتحاد ناگزیر و نانوشته با همسانان جهانی، سعی کردند که کرونای پرسرعت را در نقطهای متوقف کنند و شاید اگر چنین راهکار جهانی بدون هیچ شکاف و سستی ادامه مییافت کرونا مجبور به توقف میشد، ولیکن زندگی و نیاز عمومی مردم نهتنها به خورد و خوراک و بهداشت، بلکه به ریزترین لازمههای روحی و روانی و حرکتهای درونی در مقابل هیچ سدی دوام نمیآورد و هر موجود زندهای را به خواهش و حرکت وامیدارد و استقلال عمل شخصی و علاقمندیهای دنیوی نیز همین را میطلبد!
سرانجام در میانه راه مبارزه جدی با کرونا، حصار قرنطینههای خانگی و اجتماعی بهگونهای با چراغ سبز یکایک دولتها، سست شد و یا شاهدیم که دارد سست میشود! هماینک کشورهای چندی در جهان حتی اجازه تمرینات ورزشی به باشگاهها و حتی فدراسیونهای خود را هم دادهاند. همه این آزمون و خطاها و ببند و بازکنها و شد و نشدها سرانجام برای این است که زندگی در حریم خانوادهها و در بطن اجتماعات هرگز تعطیل شدنی و قابل توقف نیست، اگرچه هر خطری در هر شرایط بیخ گوش انسان باشد و هر لقمهای که باید از کام شیر درنده بیرون کشید!
در موضوع کرونا، همه دنیا فهمیدند که این یک خطر معمول و یا یک بازی هرچند جدی نیست و واقعیت خیلی بزرگتر و دشوارتر از هر جنگ و گریز انسان با انسان و انسان با طبیعت و انسان با تمام گرفتاریها و سختیهای زندگی است! هرچند که در تمام روزها و هفتههای قرنطینهای در کشورمان، اغلب مشاغل پرخطر از لحاظ تهدید کرونایی، به صورت چراغ خاموش و در خفا ادامه داشت و به قول عوام، خیلیها زیرآبی میرفتند و هماینک نیز بهرغم تمام هشدارها و توصیهها، رفتوآمدهای زیرآبی در جریان است و همه ما میدانیم!
در چنین شرایطی با وجود تمام توصیههای پزشکی و دستورالعملهای دولتی برای همزیستی با کرونا، واقعاً ریش و قیچی دست خود ما مردم است. قرار نیست وقتی به ما میگویند، اجازه دارید با رعایت جوانب احتیاط، یک سیب از درخت بچینید، ما درخت سیب را از ریشه بکنیم! تمام راهکارها و گشودن روزنههای فعالیتهای اجتماعی و اقتصادی بر این است که چرخ جامعه و چرخ معاش مردم بهگونهای بچرخد تا بلکه در این رهگذر کلید حل معمای کرونا هم درست شود. اتفاقاً تصمیم دولت برای پرداخت وام یک میلیون تومانی به خانوادههای یارانهبگیر در شرایط کنونی، مؤثرترین راهکاری است که میتواند عامل تحریک فعالیتهای اقتصادی کوچک باشد و همینگونه نیز خواهد شد، چون این وام شامل حال اقشار وسیعی از جامعه کشورمان شده است و قطعاً هر خانوادهای از هماینک برای خود نقشه میکشد که در چه مورد ضروری این وام یک میلیون تومانی را دخل و خرج کند!
حال به عهده خود مردم است که در هر سطحی به واقعیت و خطر کرونا آگاهی دارند و سادهترین راهکارهای جلوگیری از خطر کرونا به مردم آموزش داده شده است و این گوی و این میدان که باید مواظب باشیم به اندازه قامت خودمان ببریم و بدوزیم. روی لبه تیغ راه رفتن یک مصداق محال است، اما مردم جهان این روزها همه دارند همین کار نشدنی را تمرین میکنند!
|