|
حجتالاسلام محمدیاسر رضاییزاده طلبه جهادگر همدانی که برای خدمت به مردم و تبلیغ دین خدا، خاموش و مخلصانه دل از امکانات و مادیات دنیای شهری کنده و راهی روستاهای محروم و دورافتاده استان همدان شده است.
وقتی قرار است از پیشرفت و اعتلای یک منطقه، محله یا روستا در جمهوری اسلامی ایران حرف بزنیم قطعاً پای ثابت یکی از این مباحث مبلغان دینی هستند.
افرادی از جنس حجتالاسلام محمدیاسر رضاییزاده طلبه جهادگر همدانی که برای خدمت به مردم و تبلیغ دین خدا، خاموش و مخلصانه دل از امکانات و مادیات دنیای شهری کنده و راهی روستاهای محروم و دورافتاده استان همدان شده است.
این جوان مؤمن حزباللهی از سال 1388 وارد حوزه علمیه شده و کار تبلیغ را از پایه دوم حوزه علمیه و در قالب گروههای جهادی و مبلغ آغاز کرده است.
وی از سال 95 تا 97 در روستای پشته جین از توابع شهرستان رزن و از سال 97 تاکنون نیز در روستای قاپاقتپه از توابع شهرستان کبودراهنگ به امر تبلیغ مشغول بوده و توانسته با اقدامات گسترده، ابتکاری، عمیق و اثربخش خود منشأ خیروبرکت برای مردم منطقه باشد.
این جوان حزباللهی در گفتوگو با تسنیم درباره دلیل حضور یک مبلغ بهعنوان امام روستا و یا امام محله در یک منطقه اظهار کرد.
اگرچه کشور ما اسلامی بوده و عموم مردم نیز مسلمان هستند اما همه آنها توان و یا فرصت اینکه بخواهند به تحصیل علوم دینی بپردازند را ندارند؛ بنابراین لازم است در هر منطقهای یک فرد بهعنوان مبلغ دینی حضور داشته و پاسخگوی مشکلات، شبهات دینی و مسائل شرعی آنها باشد. وی درباره دلایل حضور خود در روستای قاپاق تپه و سکونت در این منطقه بیان کرد: روستای قاپاقتپه در 70 کیلومتری همدان واقعشده است، 6 هزار نفر جمعیت داشته و زمینهای کشاورزی زیاد و خوبی دارد و عموم افراد این روستا نیز به کار کشاورزی مشغولاند.
این طلبه جوان همدان بابیان اینکه افراد زیر 50 سال این روستا همگی باسواد هستند به همین دلیل زمینه برای انجام بسیاری از کارهای فرهنگی ودینی مهیا است، گفت: قاپاقتپه از دوره انقلاب تاکنون از حضور روحانی که بیشتر آنها در منطقه مستقر بودند بهرهمند بوده است، مسألهای که کار تبلیغ را باوجود برخی مشکلات راحتتر میکند.
رضاییزاده با تشریح اقدامات خود در این روستا و توجه به موضوع تشکیلات و کادرسازی عنوان کرد: پیش از حضور من در روستا کارها به سبک سنتی و هیأتی پیش میرفت به همین دلیل هنگام حضورم تلاش کردم از اقشار مختلف جامعه بهویژه جوانان و بانوان در برنامهها استفاده کرده و کارها را تشکیلاتی پیش ببرم.
وی ادامه داد: هنگام حضورم در روستا در ابتدا تلاش کردم منطقه را شناسایی کرده و اطلاعات مناسبی درباره روستا، مشکلات مردم، نقاط قوت و ضعف منطقه بهدست آورم.
بهعنوانمثال در این روستا در بخش کمک به مستمندان کارهای زیادی انجام میشد اما بهصورت منسجم نبود به همین دلیل این کمکها را پس از گرفتن مجوز از کمیته امداد در قالب مرکز نیکوکاری روستا با عنوان ریحانهالنبی(س) سازماندهی کردیم و کار بهگونهای پیش رفته است که امروز هر کار خیری از برپایی کلاسهای مشاوره، ساخت مسکن برای محرومان، سرپرستی ایتام و ترک اعتیاد گرفته تا تهیه و توزیع بستههایی معیشتی توسط این مرکز انجام میشود.
این طلبه جوان انقلابی با اشاره بهپای کار بودن جوانان روستا و مشارکت گسترده آنها در برنامهها، مطرح کرد: علاوهبر مشارکت بالای جوانان در کارها، خوشبختانه افراد سرشناسی در این روستا ساکن بوده و یا به این منطقه رفتوآمد دارند به همین دلیل فضای اجتماعی این روستا به فضای شهری بسیار نزدیک است.
مثلاً زمانی که وارد روستا شدم دیدم در فصل تابستان باوجود اینکه فضا و امکانات لازم فراهم است اما هیچ کلاسی برای جوانان و نوجوانان برگزار نمیشود. به همین دلیل وقتی ما به برپایی کلاسهای تابستانه اقدام کردیم، تعداد زیادی از جوانان و نوجوانان در کلاسها ثبتنام کرده و در طول تابستان از برنامههای فرهنگی، مذهبی، ورزشی و هنری بهرهمند شدند.
این جوان مؤمن انقلابی درباره اقدامات خود در دوران کرونا نیز مطرح کرد: در ابتدا کتابخانه روستا را به ستاد مقابله با کرونا تبدیل کرده و با دعوت از افراد تأثیرگذار روستا تلاش کردیم برنامهای را برای توجیه و آگاهسازی مردم در رابطه با کرونا انجام دهیم. در همین راستا مثلاً خودم سوار ماشین شده و کوچهبهکوچه درباره لزوم رعایت مسائل بهداشتی، پرهیز از شرکت در دورهمی و... برای مردم سخن میگفتم.
وی توضیح داد: متأسفانه ابتلا به بیماری کرونا در روستا نوعی عیب بزرگ و ننگ محسوب میشد گویی که فرد مبتلابه کرونا مرتکب کار زشتی شده باشد به همین دلیل بخشی از وقت خود را صرف از بین بردن این مشکل کردیم.
متقاعد کردن مردم برای برگزار نکردن برنامههای جمعی، مراسم ختم، ترحیم و یا شرکت نکردن در دورهمیها نیز کار سخت دیگری بود که توانستیم با همراهی اعضای شورای روستا و افراد مؤثر در این منطقه انجام دهیم.
رضاییزاده درباره برنامه خود برای برطرف کردن مشکلات روستا، اظهار داشت: معتقدم وقتی یک روحانی وارد منطقهای میشود باید ببیند چگونه میتواند مشکلی از مشکلات مردم آن منطقه را برطرف کند و یا اینکه با چه ابتکاراتی میتواند پاسخگوی نیاز مردم باشد ما نیز با توجه به مراجعات بسیار مردم در بخش مشاوره تصمیم گرفتیم دورههایی را برگزار کنیم.
در این مسیر علاوهبر اینکه از ظرفیت خواهرم و همسر ایشان که روانپزشک بودند استفاده کردم، دریکی از حسینیههای روستا، کلاسهای مشاوره در بخش همسرداری، فرزندپروری و ... برگزار کردیم. البته ناگفته نماند همسرم که خود ایشان نیز تحصیلکرده حقوق هستند کمک زیادی به بنده کردند و بخش زیادی از کار را ایشان انجام دادند.
وی با بیان اینکه در بحث تشکیل جامعه مهدوی خانواده سالم و تربیت فرزند بسیار حائز اهمیت بوده و باید موردتوجه قرار گیرد، افزود: ما نیز در همین راستا کلاسها را برگزار کردیم که خوشبختانه پس از اعلام برنامه و پس از گذشت یک هفته از آغاز کلاسها، آمار افراد شرکتکننده در جلسات به 500 نفر رسید و برای نخستین بار در جلسه 300 نفره خانمها، سکوت حکمفرما بود. این طلبه جوان همدانی امروزی بودن جوانان روستا، بالا بودن سطح سواد افراد و اتحاد بین مردم روستا را نقاط قوت منطقه و مشکلات خانوادگی، اعتیاد و بیکاری را مهمترین مشکلات مردم این روستا برشمرد و عنوان کرد: تقریباً من و همسرم از ساعت 7 صبح تا پاسی از شب درگیر رسیدگی به مشکلات مردم و حل این معضلات هستیم.
وی بابیان خاطرهای توضیح داد: در سال 95 وقتی در روستای پشته جین تبلیغ میکردم متوجه شدم جوانی بیگناه هنگام جدا کردن 2 فرد درحال نزاع، بهطور بسیار اتفاقی و ناخودآگاه مرتکب قتل شده است. جوانی که بسیار مؤمن بوده و خانواده او نیز خانواده سالم و مؤمنی بودند. متأسفانه خانواده فرد مقتول باوجود اطلاع از بیگناهی این فرد، حاضر نبودند رضایت داده و از خون او بگذرند به همین دلیل نیز آن فرد جوان، منتظر اعدام بود.
این جوان مؤمن حزباللهی گفت: ما برای اینکه بتوانیم خانواده فرد مقتول را راضی کنیم بسیار بسیار کردیم زیرا تقریباً در مدت 2 سال افراد بسیاری تلاش کرده بودند رضایت خانواده را جلب کنند اما نتوانسته بودند کاری از پیش ببرند. بنابراین من برای اینکه بتوانیم رضایت این خانواده را جلب کنم از باب همدردی با آنها واردشده و تلاش کردم مرحلهبهمرحله آنها را به سمت گذشت از فرد قاتل سوق دهم.
وی اظهار کرد: اگرچه این کار یک سال طول کشید و من در این راه سختی بسیاری کشیده و مورد اهانت و سوءظن قرار گرفتم اما خوشبختانه درنهایت خانواده مقتول قبول کرد بهشرط دریافت 250 میلیون تومان دیه و خروج آن جوان و خانوادهاش برای همیشه از روستا، رضایت دهد.
این طلبه جوان همدانی بابیان اینکه یک روحانی علاوهبر حل مشکلات مردم، با شخصیت و برنامههای بلندمدتی که دارد میتواند جامعه را به سمت مهدوی شدن هدایت کند، افزود: مشکلاتی در روستاها وجود داشته و امکان اجرای برنامهها به سبک امروزی نیز میسر نیست اما آنچه اهمیت دارد این است که با حضور نیمبند نمیتوان هدفی مانند تشکیل جامعه مهدوی را محقق ساخت.
|
