|
۱- هفته محیطزیست امسال با خبر ورود ریزگرد و گرد و غبار به کشور آغاز شد تا اهمیت محیطزیست به صورت عملی نیز یادآوری شده و مشخص شود وقتی از محیطزیست و ضرورت حفاظت از آن سخن گفته میشود، اهمیت و ضرورت آن تا چه اندازه است.
اهمیتی که تاکنون جدی گرفته نشده و نتیجه آن محدود شدن حوزه زیستی و محیطزیست شده است.
۲- دولتها از محیط زیست برای تزیین برنامهها استفاده میکنند و در تزیین هم انصافاً کم نگذاشته و بسیار جایگاه والا و با ارزشی از برنامه را به محیطزیست اختصاص میدهند.
اما وضعیت امروز ثابت کرده که نگاه تزئینی به محیطزیست گرهگشا نبوده و توسعهای ناپایدار را به ارمغان آورده است.
3- توسعه پایدار وعدهای است که دولت ها به مردم میدهند اما وقتی نتیجه توسعه از دست رفتن محیط زیست باشد نهتنها توسعه ای حاصل نشده بلکه تخریب محیط زیست، توسعه را نیز متوقف خواهد کرد.چگونگی تعامل و برقراری رابطه بین محیطزیست و توسعه چالش اصلی دولتها در این مدت بوده است و معمولا این رابطه به زیان محیط زیست تمام شده و در نهایت توسعهای خطرناک را منجر شده است.
4- محیط زیست در ایران همواره قربانی نگاه اقتصادی شده است، نگاهی که اقتصاد را بر هر ارزشی و داشتهای ارجح می داند و نتیجه آن وضعیت سخت محیط زیستی است که کشور در آن گرفتار شده است.
خشک شدن تالاب ها و دریاچهها، افزایش بیابانها و فرسایش خاک، از دست رفتن منابع آبی و افزایش ایجاد فروچالهها، حل نشدن مشکل پسماند، افزایش کانونهای ایجاد گرد و خاک، کم شدن جنگلها، حیات وحش و فضای سبز و درگیر شدن با انواع آلودگیها از آلودگی صوتی و نوری گرفته تا آلودگی هوا شرایطی است که کشور و استان به لحاظ محیطزیستی در آن گرفتار هستند.
5- تصور دولتها بر این است که با اعتباراتی که در اختیار دارند تمامی مشکلات قابل حل است و با تخصیص اعتباری مناسب بزرگترین مشکلات محیطزیستی حل خواهد شد.
اما چنین نیست و با اعتبارات هم نمیتوان شرایط محیط زیستی از دسترفته مانند دریاچه ارومیه را بازگرداند و تجربه نیز همین موضوع را تائید میکند.
6- امید بسیاری است تا در دولت سیزدهم شرایط محیط زیست به لحاظ عمل به وظایف دولتی و افزایش فرهنگ احترام به طبیعت و تلاش برای حفاظت از محیطزیست تغییر کند و حفاظت از محیطزیست به عنوان تشکیلاتی دولتی از حالت تزئینی خارج و به نهادی موثر و تعیین کننده در ارتباط با اقدامات دولت ها و بخش خصوصی در محیط زیست عمل کند.
موضوعی که در شاخص دارا بودن پیوست زیست محیطی پروژهها و طرحها قابل ارزیابی است و نقش محیط زیست به عنوان دستگاهی ناظر را به خوبی نمایان میکند.
7- داشتههای محیط زیستی استان در حال تبدیل به نداشته و از بین رفتن است. حفاظت از این داشتهها با توجه به اهمیتی که دارند، حفاظت از حق حیات و طبیعت در آینده جغرافیای استان است.
در این زمینه توجه جدی به مشکل آب و حل آن بدون زیان دیدن و یا آسیب حداقلی به محیط زیست، مقابله با بیانزایی در استان، حفظ تالاب ها و منابع آبی، به رسمیت شناختن حق آبه طبیعت، حفاظت از الوند و دیگر جلوههای طبیعی استان و پیشگیری از برداشتهای غیر مجاز معادن از دامنه الوند، توجه جدی به مشکل پسماند در استان و ترویج فرهنگ تفکیک زباله، گسترش تولید استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و پیشگیری از اجرای طرحهای بدون پیوست محیطزیستی و در نهایت حفاظت از آب، خاک و طبیعت استان، احترام به محیطزیست و تلاش برای خروج محیط زیست از جایگاه تزئینی و قرار گرفتن در جایگاه عملی شایسته و با اهمیت و دارای اولویت است.
|
