|
1- شفافیت کافی در حسابرسی معادن بزرگ وجود ندارد. گویا بخشی از معادن بزرگ به حیات خلوت دولت تبدیل شدهاند و با توجه به درآمدهای بسیار قابل توجه و هنگفتی هم که دارند در حسابرسی آنها نیز شفافیتی وجود ندارد. گفتنی است همچنین بخش قابل توجهی از مالکان معادن کوچک حتی بعضا حقوق مالکانه ای که پرداخت می کنند معادل یارانه مربوط به گازوئیل و سوختی که دریافت می کنند هم نیست.
2- مولدسازی قربانی بی عملی شده و جبران کسری بودجه با استقراض و چاپ پول انجام میشود. گویا در بودجه سنواتی سالهای گذشته، حدود ۳۰۰ تا ۴۰۰ همت درآمد از محل مولدسازی داراییهای دولت پیشبینی شده بود، اما تنها حدود سه درصد از این رقم محقق شده است. گفتنی است یکی از مهترین عوامل در رفع کسری بودجه مولدسازی داراییهای دولت است.
3- با آنکه توسعه نیروگاه های تجدیدپذیر سرعت گرفته اما هنوز پاسخگوی نیاز کشور نیست. گویا تامین مالی چالش اصلی توسعه این نوع نیروگاه ها است. گفتنی است اگر برنامهریزی دقیقتری در حوزه سرمایهگذاری و تامین مالی انجام شود، بخش قابل توجهی از نیاز برق کشور از طریق منابع پاک و تجدیدپذیر تامین خواهد شد.
4- با آنکه دولت سقف وام ودیعه مسکن را در سال ۱۴۰۵ افزایش ۳۶ درصدی داده اما نرخ سود ۲۳ درصد همراه با دوره بازپرداخت ۶۰ ماهه، عملاً این تسهیلات را برای بسیاری از خانوارهای نیازمند غیرقابل استفاده کرده است. گویا اصلاح نرخ سود، افزایش دوره بازپرداخت به بیش از ۶۰ ماه و ارائه راهکارهای حمایتی هدفمند، ضرورتهایی است که مطرح شده تا سیاست وام ودیعه مسکن به جای حل مسئله، بر پیچیدگیهای آن اضافه نکند. گفتنی است در شرایط کنونی، مستأجران تحت تأثیر سه عامل عمده یعنی نابسامانی اقتصادی، کاهش تولید مسکن و تبعات پساجنگ با دشوارترین وضعیت معیشتی سالهای اخیر روبهرو هستند.
5- از بانک مرکزی خواسته شده زمینه رقابت میان بانکها در نگهداری طلای پلتفرمهای آنلاین را فراهم کند. گویا بانک مرکزی برای پاسخ به این خواسته باید در سیاستگذاریهای خود دقت بیشتری داشته باشد و از تمرکز بیش از حد خدمات و منابع در یک مجموعه جلوگیری کند. گفتنی است ضرورتی ندارد که همه ذخایر صرفاً در یک بانک نگهداری شود و سایر بانکهای دارای شرایط از این چرخه کنار گذاشته شوند.
|
