|
یکی از شوراهایی که در استانها و در هر شهرستان تشکیل میشود، شورای آموزش و پرورش است. شورایی که با اهداف والا برای حل مشکلات آموزش و پرورش با هماهنگی تمام دستگاهها تشکیل شده و فعال است.
بنا بر اعلام وزیر آموزش و پرورش، بیش از ۷۵۰ شورای آموزش و پرورش و ۸ هزار عضو مؤثر در سراسر کشور در حال خدمترسانی به این حوزه هستند، اما مشکلات و کاستیهای موجود در حوزه مالی، نیروی انسانی و تجهیزات، همچنان به عنوان چالشهای جدی باقی ماندهاند که حل آنها نیازمند همکاری گسترده مردم و مسئولان است.
بهرغم تمامی فعالیتها در حوزه مهم تعلیم و تربیت و فعالیت شوراها، آنچنان که رئیسجمهور در ارزیابی وضعیت کنونی آموزش و پرورش اظهار داشته، وضعیت نامطلوبی است و باید آموزش و پرورش را در جایگاهی قرار دهیم که شایسته عزت و مقام ایران با تمدن چندین هزار ساله باشد.
البته محور برنامههای تحولی پزشکیان برای آموزش و پرورش نیز ایجاد عدالت آموزشی است. وزیر آموزش و پرورش هم هدف اصلی شوراهای آموزش و پرورش را توسعه عدالت و مشارکت همهجانبه در حمایت از آموزش و پرورش میداند.
مشارکتی که میتواند با استفاده از ظرفیتهای مردمی و دستگاههای اجرایی به تسهیلگری و روانسازی امور آموزشی کمک کند.
با نگاهی به شورای آموزش و پرورش استان که با حضور وزیر آموزش و پرورش برگزار شده است، آنچه مشهود است، نگاه به افزایش کیفیت آموزشی با بهبود مکانهای آموزشی و حل مشکلات مدارس است.
در واقع، عدالت در اینجا تنها در بهرهمندی بهتر دانشآموزان از فضاهای آموزشی و امکانات آموزشی معنی شده است و خبری از توجه به نیروی انسانی شاغل و بازنشستگان آموزش و پرورش و دیگر مشکلات ساختاری این نهاد مهم نیست.
این نگاه دلیلی شده تا بتوان شوراهای آموزش و پرورش را شورای مدرسه نام نهاد و انتظارات را در حد شورایی که تنها قرار است مشکلات مدارس را با همافزایی نهادهای دولتی و مشارکت مردم حل و فصل کند، پایین آورد.
در حالی که این درست نیست و لازم است در شورای آموزش و پرورش به تمام موضوعات مطرح و الزامات آموزش توجه شود و تصور مدرسه باکیفیت و عدالت بدون دارا بودن معلمان با انگیزه و آگاه و کادر آموزشی دارای شأن و جایگاه مناسب در اجتماع، شدنی نیست.
با این اوصاف، بهتر است شوراهای آموزش و پرورش به مشکلات معلمان و بازنشستگان نیز در راستای اجرای عدالت که شعار محوری رئیسجمهور است، توجه کرده و این مسائل را هم در دستور کار خود قرار دهند.
شایسته نیست معلمی که با عشق و فداکاری بیش از ۳۰ سال خدمت کرده و برای کشور نیروی توسعهیافته تربیت کرده، پس از بازنشستگی احساس تنهایی کرده و به تنهایی دنبال پاداش و مزایایی باشد که کمترین حق او در ازای این خدمت صادقانه است و لازم است تحول عدالتمحور از همین نگاه به معلم به عنوان مؤثرترین رکن آموزش و پرورش آغاز شود.
|
