|
برخی افراد در مواجهه با فرد سوگوار، بهمنظور ابراز همدردی از مشکلات خود یا تجربههای مشابه میگویند که این کار نهتنها موجب تسلی خاطر فرد سوگوار نمیشود بلکه نشاندهنده درگیری فرد مقابل با تجارب شخصی خود است.
یک روانپزشک با بیان اینکه همیشه هستی با نیستی یا حضور با غیبت معنا پیدا میکند، اظهار کرد: سوگ پاسخ و عکسالعمل از دست دادن فرد یا موقعیتی است که به آن تعلق خاطر داریم و صرفاً به معنای از دست دادن عزیزان نیست.
سعید انصاری در گفتوگو با ایسنا، تجربه فقدان را بخش بزرگی از زندگی همه انسانها دانست و افزود: در گذشته و پیش از شیوع بیماری کرونا، راهحلهایی مانند برگزاری مراسمها و کنار یکدیگر قرار گرفتن، با ایجاد آرامش در فرد، موجب تسلی خاطر بازماندگان میشد، اما امروز کاهش ارتباطات بین افراد، موجب کاهش حمایتهای جامعه و پیچیده شدن موضوع مرگ شده است.
وی به فقدان و از دست دادن عزیزان بهعنوان بخش جداییناپذیر و حقیقت زندگی همه انسانها اشاره و خاطرنشان کرد: جریان زندگی فراز و نشیبهای زیادی دارد. فقدان و از دست دادن، روند طبیعی داستان زندگی است که هر یک از ما در طول زندگیمان با آن مواجهه مستقیم داریم پس نخستین گام در مواجهه با چنین رخدادهایی این است که آنها را بهعنوان پدیدههایی واقعی و مسائل مهم که در جریان زندگی رخ میدهند، بپذیریم و همیشه برای مواجهه با چنین بحرانهایی آمادگی داشته باشیم.
انصاری تغییر در ارتباطات و حمایتهای اجتماعی به شکلی جدید و در قالب فضای مجازی را در دوران شیوع بیماری کرونا ضروری دانست و گفت: برخی افراد در مواجهه با فرد سوگوار، به منظور ابراز همدردی از مشکلات خود یا تجربههای مشابه میگویند که این کار نهتنها موجب تسلی خاطر فرد سوگوار نمیشود بلکه نشاندهنده درگیری فرد مقابل با تجارب شخصی خود است.
این روانپزشک ادامه داد: به فرد سوگوار اجازه دهیم حرف بزند و به صحبتهای او گوش دهیم زیرا فرد داغدیده احتیاج به حرف زدن دارد، در واقع تخلیه هیجانی فرد سوگوار یکی از مهمترین اقدامات در مواجهه با این افراد است.
انصاری با بیان اینکه در مواجهه با فرد سوگوار باید از بیان برخی عبارات پرهیز کرد، افزود: از بیان عباراتی مانند «انشاءا... اوضاع بهتر میشود»، «تو میتوانی این موضوع را مدیریت کنی و با آن کنار بیایی» یا «هنوز جوانی و فرصت بچهدار شدن داری» به فرد سوگوار اجتناب کنیم.
وی به گذشت زمان بهعنوان یکی از فاکتورهای مهم مواجهه با سوگ اشاره و مطرح کرد: باید به فرد سوگوار زمان لازم برای کنار آمدن با شرایط موجود و پذیرش واقعیت، داده شود. یادمان باشد هیچ وقت فردی از دست دادن عزیزش را فراموش نمیکند بلکه میزان هیجان او نسبت به این اتفاق با گذشت زمان تغییر یافته و قدرت انطباق با شرایط جدید را پیدا میکند.
این روانپزشک هیجان را بخش عمدهای از سوگ دانست که با منطق ارتباط معناداری ندارد و افزود: سوگواری طاقتفرساست و در سوگواری مسأله فقط فقدان یک فرد نیست، در واقع فرد داغدیده بخش بزرگی از خاطراتش را بههمراه عزیزش از دست میدهد.
وی با بیان اینکه بسیاری اوقات در مواجهه با سوگ نباید کاری کرد، گفت: در بسیاری مواقع ما با رفتار یا گفتار خود به جای کمک به فرد سوگوار، او را در شرایط سختتری قرار میدهیم پس اجازه دهیم سوگ مسیر خود را پیدا کرده و فرد داغدیده با گذشت زمان از این حالت روحی خارج شود.
انصاری به کنار آمدن با تغییر ناگهانی ایجاد شده در زندگی فرد داغدیده تنها با گذشت زمان اشاره و تصریح کرد: اگر مدت زمان سوگواری فرد سوگوار بیشتر از 3 هفته باشد و سبب اُفت عملکرد وی یا ایجاد افکار خودکشی در شخص شود، مداخلات درمانی بهصورت دارودرمانی یا رواندرمانی ضروری است.
بروز خشم نسبت به فرد متوفی
مانع از ابراز غم کودک میشود
این روانپزشک یادآورشد: مواجهه با سوگ در کودکان و نوجوانان بهعلت نداشتن مکانیسم دفاعی مناسب، اغلب با بروز خشم نسبت به فرد فوت شده همراه است و این عصبانیت و خشم مانع از ابراز غم توسط کودک میشود.
وی با بیان اینکه ابراز نکردن غم توسط کودک مشکلاتی را ایجاد میکند، مطرح کرد: اضطراب و حس تنهایی، یکی دیگر از احساسات کودک سوگوار است، در واقع با ترس از دست دادن دوباره یکی دیگر از عزیزانش در این دوران مواجه میشود.
انصاری حمایت کافی از کودک سوگوار را ضروری دانست و اظهار کرد: اجازه دهیم کودکان در این دوران خودشان انتخاب کنند؛ بهطور مثال حضور یا عدم حضور در مراسم خاکسپاری را به عهده خود کودک بگذاریم یا اگر او به نگهداری یادگاری از عزیزی که از دست داده، علاقهمند است، این اجازه را به او بدهیم.
وی در پایان تأکید کرد: کودکان از سنین ۵ سال به بالا، معمولاً درک درستی از مرگ دارند پس نیازی به بازگو کردن اصطلاحاتی مانند «او پیش خدا یا فرشتگان رفته» نیست؛ زیرا این اصطلاحات نهتنها کمکی به کودک نمیکند بلکه او را دچار دوگانگی میکند و مفهوم درستی از این عبارات دریافت نخواهد کرد.
|
