|
در ظهر یک روز گرم دوشنبه، در روستای زیبای یلفان، در کنار یک آبگیر طبیعی که شاید بسیاری آن را کوچک و کمعمق میدانستند، حادثهای رخ داد که دلها را به درد آورد و نام یک معلم دلسوز و فداکار را برای همیشه در تاریخ این منطقه ثبت کرد.
دانشآموزان دبستان شهدای علم و فناوری پس از پایان کلاسها، در حالی که خوشحال و پرانرژی به سمت خانه بازمیگشتند، بیخبر از خطری که در انتظارشان بود، وارد محدودهای شدند که اطراف آن آبگیرهای کمعمق وجود داشت. سطح آب در بیشتر نقاط فقط تا زانو میرسید، اما گوشهای از این آبگیر، ناگهان به عمقی خطرناک میرسید که برای کودکان خردسال بسیار تهدیدآمیز بود.
3 نفر از دانشآموزان، بیخبر از این گودال عمیق، وارد آب شدند و در گل و لای گرفتار شدند؛ دست و پا زدنهایشان در آب، صداهای کمکخواهی بود که قلب هر انسانی را به لرزه میآورد.
در این لحظات حساس، رستگاری، معلم محبوب مدرسه که هم مربی ورزش و رزمیکار بود و هم فردی بسیار مهربان و مسئولیتپذیر، بدون هیچ تردیدی به داخل آب شیرجه زد تا جان دانشآموزانش را نجات دهد. او که هیکلی قوی و ورزیده داشت، با شجاعت و ارادهای آهنین، ابتدا 2دانشآموز را از آب گرفت و به ساحل بازگرداند.
اما در تلاش برای نجات سومین کودک، که در عمق آب گرفتار شده بود، شرایط بحرانی شد. معلم فداکار توانست کودک را تا حدی بالا بکشد، اما عمق و گل و لای، قدرتش را گرفتند و هرچه تلاش کرد، بیشتر به زیر آب کشیده شد. دیگر کسی نتوانست او را نجات دهد؛ او که خود به معنای واقعی کلمه جانش را کف دست گرفته بود، در آب غرق شد.
در این بین همکاران دیگر، آتشنشانان و تیم اورژانس به سرعت به محل حادثه رسیدند و تلاش کردند هر دو جانباخته را از آب خارج و احیا کنند. اما تلاشها بیثمر بود و دانشآموز و معلم عزیز، هر دو از دست رفتند.
مرحوم رستگاری، پدری دلسوز و مهربان بود که 3فرزند خردسال داشت و انتظار تولد فرزند چهارمش را میکشید. خانهاش حالا به غم و اندوهی بیپایان نشسته است. اما یاد و خاطرهاش، همچنان زنده و پرنور باقی خواهد ماند؛ معلمی که تا آخرین لحظه، جان دانشآموزانش را بر جان خود مقدم داشت.
به گفته مدیر مدرسه شهدای علم وفناوری محل تحصیل این دانشآموزان، 3نفر از دانشآموزان به دلایل نامشخص وارد آبگیر طبیعی واقع در مسیر روستا شده و به دلیل عمق ناهمگون و گلآلود بودن بستر آب، دچار گرفتاری شدند. در این بین، مرحوم رستگاری، معلم مدرسه و مربی ورزشی، برای نجات دانشآموزان وارد عمل شده و موفق به بیرون کشیدن 2نفر از آنان شد، اما هنگام تلاش برای نجات دانشآموز سوم، خود نیز دچار حادثه شده و به همراه دانشآموز جان باخت.
حمیدرضا قربانپور در این خصوص اظهار کرد: آبگیر یادشده در ظاهر عمق زیادی ندارد و معمولا تا زانو است، اما بخشی از آن بهصورت باتلاقی و عمیقتر است که متأسفانه محل دقیق حادثه همان نقطه بوده است. مرحوم رستگاری با فداکاری 2 دانشآموز را نجات داد، اما هنگام نجات سومین نفر، خود نیز گرفتار شد و جان باخت.
به گفته وی، بلافاصله پس از وقوع حادثه، معلمان، اهالی و نیروهای امدادی در محل حاضر شدند. دانشآموز سوم توسط اورژانس به بیمارستان منتقل شد اما تلاشها برای احیای او بینتیجه ماند. جسد معلم نیز به دلیل وزن بالا و شرایط دشوار محیطی با تأخیر و توسط آتشنشانی از آب خارج شد.
قربانپور با اشاره به این موضوع تصریح کرد: آموزشوپرورش در تمامی بخشهایی که مسئولیت مستقیم داشته، اقدامات قانونی و دریافت مجوزهای لازم برای برنامههای آموزشی را انجام داده است. پس از حادثه نیز پیگیریهای قضایی، حقوقی و اداری در جریان است و در صورت شناسایی هرگونه قصور، برخورد لازم صورت خواهد گرفت.
وی همچنین تأکید کرد: محل حادثه، برخلاف برخی گمانهزنیها، سد اکباتان نبوده و سابقه غرقشدگی نداشته است. بررسیهای اولیه توسط پلیس آگاهی، آتشنشانی، بازپرس ویژه قتل و سایر مراجع رسمی، در حال انجام است و جزئیات دقیقتر پس از پایان مراحل کارشناسی اعلام خواهد شد.
وی یادآور شد: این حادثه بازتاب گستردهای در میان فرهنگیان و مردم منطقه داشته و بار دیگر بر ضرورت ارزیابی دقیقتر از ایمنی مسیرهای تردد دانشآموزان و آموزشهای پیشگیرانه در محیطهای طبیعی تأکید کرد.
قربانپور با تأکید به اینکه مسئولان آموزش و پرورش اعلام کردهاند که مجوزهای لازم اخذ شده و تمام مقررات رعایت شده است، افزود: اما حادثه اتفاق افتاده و خانوادهها در انتظار پاسخ و پیگیریهای جدی هستند. آموزش و پرورش وعده داده است که بررسیها و تحقیقات ادامه دارد و به دنبال یافتن حقیقت و جلوگیری از تکرار چنین حوادثی است. اما هیچ کلمه و هیچ وعدهای نمیتواند جایگزین جان از دست رفتهها شود. این حادثه تلخ باید هشداری باشد برای همه نهادها و مسئولان که امنیت و سلامت دانشآموزان را بالاترین اولویت قرار دهند.
همچنین مجید درویشی فرماندار شهرستان همدان با اشاره به اینکه پرونده این حادثه در حال بررسی است، اظهار داشت: از دست دادن معلمی دلسوز و ایثارگر همچون مرحوم رستگاری و دانشآموزی عزیز، ضایعهای سنگین برای همه ماست.
بیتردید یاد و نام این معلم شریف که عمر خود را در مسیر تعلیم و تربیت فرزندان این مرز و بوم و جان خود را برای نجات دانشآموزان خود صرف کرد برای همیشه در حافظه مردم همدان ماندگار خواهد بود.
دیدار نمایندگان وزیر آموزش و پرورش با خانواده دانشآموز و معلم
در ادامه نیز احمد محمود زاده؛ معاون وزیر و رئیس سازمان مدارس و مراکز غیر دولتی و توسعه مشارکت های مردمی و پناهی روا؛ مدیرکل امور شاهد و ایثارگران وزارت آموزش و پرورش به نمایندگی از وزیر آموزش و پرورش با خانواده دانشآموز زنده یاد حسین غلامی دیدار کردند.
در این دیدار که مدیرکل آموزش پرورش استان، رؤسای ادارات شاهد و روابط عمومی استان، مدیر ناحیه ۲ همدان، فرمانده سپاه ملایر و جمع دیگری از مسئولان نیز حضور داشتند، رئیس سازمان مدارس و مراکز غیر دولتی و توسعه مشارکت های مردمی کشور با ابلاغ پیام تسلیت وزیر آموزش و پرورش به خانواده دانشآموز عزیز حسین غلامی، گفت: همه ما عزادار هستیم و جامعه فرهنگی و دانشآموزی کشور و استان خود را شریک غم خانواده داغدار این دانشآموز عزیز و آن معلم فداکار می داند.
محمود زاده با تأکید بر اینکه دانشآموزان و همکاران عزیز فرهنگی سرمایه های بزرگ انسانی این جامعه هستند، تصریح کرد: فقدان این عزیزان، رخدادی جانکاه و تعلمی عمیق برای جامعه تعلیم و تربیت کشور است و ازخداوند منان برای هر دو خانواده عزیز صبر و بردباری مسألت می نمایم.
وی با بیان این که زنده یاد رستگاری انسانی شجاع، متین و انقلابی بود، افزود: این معلم فداکار در کلاس های درس با عشق به تعلیم و تربیت دانشآموزان مشغول بود و در نهایت به صورت پدرانه در پی نجات دانشآموز جان شیرین خود را از دست داد.
پناهی روا، مدیرکل امور شاهد و ایثارگران وزارت آموزش و پرورش نیز با تأکید بر جایگاه والای معلمان ایثارگر در نظام تعلیم و تربیت و تسلیت به خانواده مرحوم رستگاری مقدم، اظهار کرد؛ نام و یاد زندهیاد رستگاری در حافظه آموزش و پرورش استان همدان جاودانه خواهد ماند.
و اما این حادثه تلخ اما پرسشهای بسیاری را درباره ایمنی اردوهای مدرسهای، مجوزهای مربوطه، مسئولیتهای آموزش و پرورش و نهادهای مربوطه مطرح کرده است. چرا باید دانشآموزان خردسال به محلی برده شوند که سابقه خطر غرقشدگی داشته است؟ آیا آموزش و پرورش به طور کامل بررسیهای لازم را انجام داده بود؟ آیا تدابیر ایمنی کافی پیشبینی شده بود؟
|
