|
سال کاری جدید عملا از دیروز شنبه آغاز شد تا پرونده سال ۱۴۰۳ به پایان برسد. سال گذشته با اتفاقات خاصی رقم خورد و شهرستانهای ۱۰گانه استان به تبع تغییر دولت دچار تحولاتی در حوزه مدیریتی شدند.
سال که به پایان میرسد ناخودآگاه این پرسش به ذهن متبادر میشود که در طول یک سال تلاش و فعالیت در مسیر اهداف و برنامهها چه اقدامی انجام گرفت، تا چه میزان توفیق حاصل شد و یا در کجاها کند حرکت کرده و یا ترک فعلی داشتهایم.
به تعبیری دیگر، پرونده یک سال تلاش یا برعکس، قصورها و کمکاریها، در پیش چشم رقم میخورد. این قاعده نهتنها برای فرد، بلکه برای نهاد حاکمیت نیز صدق میکند.
سالی که گذشت به نسبت سالهای گذشته، بحرانهایی را به لحاظ تغییر مدیران استانی داشتیم.
به طور قطع فهرست کردن و پرداختن به همه آنچه در سال ۱۴۰۳ گذشت در این نوشتار مقدور نیست و تنها برای آن که بدانیم در این یک سال چه خون دلها خوردیم و در کنار آن، چه امیدهایی در دلمان زنده شد، به چند مورد از اتفاقات تلخ و شیرین آن اشارهای کوتاه میکنیم.
سال ۱۴۰۳ را در حالی آغاز کردیم که سال قبل از آن یعنی سال ۱۴۰۲ با شعار “مهار تورم، رشد تولید” توسط رهبر انقلاب اسلامی نامگذاری شده بود. اما آنچه در سال ۱۴۰۳ دیدیم تورم سنگینی بود که بیشتر آسیب آن به مردم ساکن در شهرهای کوچک زده شد. مردمی که با درآمدهای پایین چرخ سنگین زندگی را میچرخانند در این برهه اگر هم امیدی با آمدن دولت اصلاحات داشتند دچار ناامیدی شدند. سفرهها کوچک و تنگ دستی بیشتر شد و به طور قطع با این تورم رشد تولید هم تحت تأثیر قرار گرفت.
با وجود اینکه دولت جدید ماهها روی کار آمده اما کند شدن انتخاب مدیران استانی و به ویژه فرمانداران سرعت اصلاحاتی را که دولت و مردم انتظار آن را داشتند پایین آورد، چه بسا هنوز هم همه فرمانداران شهرستانها تغییر نکرده و با همان رویه دولت قبل، روی کار خود هستند. هر چند آنها هم با توجه به اینکه معلق بین ماندن و رفتن هستند به نظر آنطور که باید و شاید نمیتوانند مدیریت اثرگذاری از خود داشته باشند و در تصمیمگیریها دچار سردرگمی هستند.
تغییر کُند فرمانداران در تغییر سایر مدیران ادارات شهرستانی هم اثرگذار بوده و این موضوع در ابعاد مختلف تبعاتی را به دنبال خواهد داشت.
شنیدن اخبار مربوط به حوادث در شهرستانها به ویژه در زمینه جرائم خشن ناشی از اختلافات خانوادگی که به مرور رو به فزونی میرفت اذهان عمومی را دچار ناامیدی کرد.
البته در سال گذشته پررنگ شدن برگزاری جشنوارهها خود یک امتیاز مثبت بود تا بدین وسیله ضمن معرفی شهرستان زمینه برای اقتصادی پویا آن هم در این شرایط بد اقتصادی فراهم شود، چنانچه گفته شد در جشنواره مبل و منبت ملایر بالاترین فروش یعنی به مبلغ ۱۵۰۰ میلیارد تومان به فروش رفت.
جشنواره میوههای رنگی هر شهرستان در فصل برداشت و ایجاد محیطی پر از شادی و نشاط هم فرصت مناسبی برای شناساندن قابلیتهای آن شهرستان بود.
تغییر فرمانداران با رویکرد جدید در ۶ شهرستان استان هم اتفاقی بود که در حوزه مدیریتی میتواند ضمن ایجاد تحول، اگر همتی انجام گیرد، امید به تغییر را به دنبال داشته باشد.
اگر از اتفاقات سالی گذشته گذر کنیم، بهار امسال را با نعمت بارندگی آغاز کردیم تا آب را که مصداق بارز آبادانی است در دشتها و رودهای هر کدام از نقاط استان جاری ببینیم.
مبنای آغاز سال پیام رهبری در حوزه اقتصادی با عنوان “سرمایهگذاری برای تولید” است. به طور قطع اگر پرداختن به این شعار در عمل به درستی انجام گیرد در شهرستانهای استان هم شاهد تحولاتی خواهیم بود.
سرمایهگذاری در سالی که پیشبینی میشود سال سخت اقتصادی باشد همت والای مسئولان شهرستانی به ویژه فرماندار و شهردار را میطلبد و البته برای این مهم داشتن برنامه برای شناساندن قابلیتهای شهرستان و نیز ایجاد زمینه برای امنیت سرمایهگذاری با ارتقای شاخصهای اقتصادی بسیار مهم است.
در این زمینه ایام عید فرصت مناسبی بود که میتوانستیم در آن شهرستان را به گردشگرانی که مشتاق یافتن شهری برای بازدید هستند بشناسانیم. حال باید ارزیابی کرد که کدام شهرستان توانست زمینه این مهم را فراهم آورد و در این حوزه تلاش نماید.
آنچه از خبرها پیداست این است که ملایر با جذب گردشگر داخلی و خارجی توانست بیشترین فروش صنایع دستی را در ایام نوروز داشته باشد و البته کبودراهنگ هم با داشتن بزرگترین غار آبی جهان، بیشترین میزان گردشگر را به خود اختصاص داده است.
اسدآباد هم با توجه به قرار گرفتن در مسیر کربلا در ایام محرم در مسیر تردد خواهد بود که فرصت خوبی برای معرفی شهرستان به عنوان دروازه ورودی غرب است.
نهاوند و تویسرکان هم با دارا بودن قابلیتهای مختلف گردشگری به ویژه آب و هوای مناسب شرایط جذب گردشگر و به تبع آن جذب سرمایهگذار را دارند. سایر شهرستانها هم هر کدام باید در این زمینه فعالیت داشته و به دنبال فرصتیابی باشند.
در زمینه شعار سال آنچه ضروری است این است که باید از این به بعد شاهد برنامه فرمانداران برای تحقق این مهم باشیم، زیرا سال سخت اقتصادی برای تمام شهرستانها بوده و کوتاهی مدیران از سفرههای مردم پیدا خواهد بود.
|
