|
با گذشت بیش از یک ماه از آغاز خرید تضمینی گندم در استان همدان، آمارها نشان از عبور میزان گندم تحویلی به مراکز خرید از 228هزار تُن دارد. این عدد، اگرچه امیدوارکننده است، اما همچنان با ظرفیت تولید و ظرفیت زمینهای کشاورزی این استان فاصله دارد؛ وضعیتی که از یکسو نشاندهنده سهم بالای همدان در تأمین امنیت غذایی کشور است و از سوی دیگر زنگ هشداری برای لزوم بازنگری در سیاستهای خرید، قیمتگذاری و حمایت از کشاورزان.
استان همدان با 425هزار هکتار سطح زیرکشت گندم (350هزار هکتار گندم آبی و 75هزار هکتار گندم دیم)، از قطبهای اصلی تولید گندم در کشور به شمار میرود. پیشبینیها حاکی از آن است که بیش از 650هزار تُن گندم در سال زراعی جاری از مزارع استان برداشت شود؛ رقمی که استان را در جایگاهی راهبردی در زنجیره تأمین نان کشور قرار میدهد.
مدیرکل غله و خدمات بازرگانی استان همدان، با اشاره به پراکندگی مناسب مراکز خرید گندم در سطح استان گفت: در حال حاضر 55مرکز خرید تضمینی با ظرفیت مناسب در نقاط مختلف استان فعالاند؛ از سیلوهای دولتی گرفته تا کارخانجات آرد، تعاونیهای روستایی و مراکز بخش خصوصی. این تنوع باعث تسهیل فرآیند تحویل برای کشاورزان شده است.
سید حسین خوانساری با اشاره به عملکرد شهرستانها افزود: اسدآباد و رزن با مجموع بیش از 42هزار تُن، پیشتاز تحویل گندم در استان بودهاند.
از سوی دیگر، معاون بهبود تولیدات گیاهی جهاد کشاورزی استان همدان نیز گفت: از 29خرداد تا 28تیر، بیش از 226هزار تُن گندم مازاد به ارزش 46میلیارد و 700میلیون ریال به مراکز خرید تضمینی تحویل داده شده است.
حمزه خانجانی با تفکیک میزان خرید به نوع مراکز ادامه داد: از این مقدار، تعاون روستایی با خرید 112هزار تُن (معادل 50درصد کل خرید)، بزرگترین سهم را به خود اختصاص داده است. بخش خصوصی 105هزار تُن، مراکز دولتی 4917 تُن و کارخانجات آرد حدود 4300 تُن گندم خریداری کردهاند.
چرا گندم تولیدشده تحویل مراکز نمیشود؟
هرچند استان همدان در سال گذشته نیز 900هزار تُن گندم تولید کرد و از این مقدار تنها 706هزار تُن آن خریداری شد، اما اختلاف بین تولید و تحویل همچنان پابرجاست، که دلایل این موضوع میتواند موارد متعددی باشد:
- قیمت خرید تضمینی کمتر از قیمت بازار آزاد در سال زراعی 1404، دولت قیمت خرید هر کیلوگرم گندم معمولی را 20هزار و 500تومان و گندم دوروم را 21هزار تومان تعیین کرده است؛ درحالیکه برخی کشاورزان ترجیح میدهند محصول خود را به واسطهگران یا بخش خصوصی با نرخ بالاتر بفروشند.
- تأخیر در پرداخت تجربه سالهای گذشته نشان میدهد تأخیر در پرداخت پول گندمکاران سبب بیاعتمادی و بیانگیزگی آنان برای تحویل به دولت شده است.
- هزینه حمل و نقل با وجود پراکندگی 55مرکز خرید، برای برخی روستاها همچنان حمل گندم به مراکز با هزینه و دشواریهایی همراه است.
بر اساس آمار رسمی، وضعیت تحویل گندم در شهرستانهای مختلف استان به شرح زیر است:
شهرستان مقدار تحویل (تُن)
اسدآباد 41863
رزن 41106
نهاوند 40769
کبودراهنگ 34248
قروه درجزین 17624
همدان 15387
بهار 15006
تویسرکان 7094
ملایر 6878
فامنین 6784
در این میان، شهرستانهای جنوبی استان مانند ملایر و فامنین کمترین میزان تحویل را داشتهاند؛ مسألهای که نیازمند بررسی میدانی و توجه ویژه مسئولان محلی است.
با وجود اینکه همدان در جایگاه ممتاز تولید گندم در کشور قرار دارد، هنوز هم بخشی از ظرفیت آن مغفول مانده یا جذب سیستم خرید دولتی نمیشود. اگرچه تأسیس 55مرکز خرید تضمینی، رشد چشمگیر در سهم تعاون روستایی و تعیین قیمتهای جدید خرید تضمینی نقاط قوت امسال هستند، اما باید با نگاهی واقعبینانه به موانع پیش روی کشاورزان، سیاستگذاری بهتری انجام گیرد.
کشاورز همدانی، بیش از هر چیز، به اعتماد و پشتیبانی عملی نیاز دارد؛ نه صرفا وعده و آمار.
|