|
یک سالگی کرونا در ایران نزدیک است و قطعا هیچ کس برای این تولد جشنی نخواهد گرفت. روزهای سختی را پشت سر گذاشتهایم، پر از استرس، دلهره، لحظات تلخ، درد، بیماری، حتی مرگ. در این روزهای سخت علاوهبر خسارتهای غیرقابل جبران انسانی، خسارات کلان اقتصادی را هم متحمل شدیم که جبران آنها شاید غیرممکن نباشد، اما به همین آسانیها هم نیست.
درست در روزهایی که ایران برای سال نو آماده میشد و بسیاری برای بهترین استفاده از تعطیلات نوروزی درحال برنامهریزی بودند، ویروس آمد و تمام نقشهها را نقش برآب کرد.
کرونا از یک در آمد و از در دیگر، تفریح و سفر و گشت و گذار و در یک کلام اقتصاد «گردشگری» خارج شد.
نخستین ضربه کرونا به اقتصاد را شاید بتوان در صنعت گردشگری به چشم دید، صنعتی که در روزهای پایانی سال در تدارک سفرها و رونق بازار خود بود، اما چنان ضربهای آنهم به شکلی ناگهانی از ذرهای میکروسکوپی خورد که زمینگیر شد و حالا این زمینگیری درحال یکساله شدن است.
در یکسال اخیر تقریبا هیچ سفری که به درد صنعت گردشگری بخورد انجام نشده، توری برگزار نشده و پولی هم در این صنعت جابهجا نشده است، بسیاری در این اوضاع و احوال اقتصادی کشور عطای درآمدزایی از محل گردشگری را به لقای خساراتش بخشیدند و این شغل را بوسیدند و کنار گذاشتند، اما هنوز هستند افرادی که به آینده امیدوارند.
ارکان گردشگری بهشدت آسیب دیده
یک متخصص اکوتوریسم در گفتوگو با ایسنا، خسارات وارده به صنعت گردشگری توسط کرونا را بسیار شدید دانست و گفت: با اعلام شیوع ویروس کرونا، بلافاصله تمام سفرها لغو شد و مسلما بازپسگیری مبالغ توسط آژانسهای مسافرتی و هتلها به مسافران، ضررهای شدیدی را در این بخش رقم زد و در این بین حتی مسافران هم متضرر شدند.
هما داوری با بیان اینکه البته دولتها تا حدودی برای جبران خسارت کمک کردند، اما این کمکها به هیچ عنوان نمیتواند کافی و جبرانکننده حجم خسارات باشد، زیرا چرخ این صنعت و گردش مالی آن با تزریق این مبالغ به این شکل، نمیچرخد، افزود: صنعت گردشگری نسبت به صنایع دیگر متفاوت است، زیرا خدمات ارائه میکند و در کنار ضربات مادی، بهلحاظ معنوی هم خسارات بالایی را متحمل شده است که مهمترین آن این است که اغلب افراد شاغل در این صنعت شغل خود را بهصورت کامل از دست دادهاند.
اعتمادسازیهای چندساله از بین رفت
وی تصریح کرد: درحالحاضر شاید رفت وآمدهای معدودی در جریان باشد، اما این میزان سفر حتی کفاف هزینه برق و آب و گاز یک آژانس مسافرتی را هم نمیدهند و همین امر موجب شده است که برخی این شغل را کنار بگذارند یا شاید افراد از محل دیگری تزریق مالی دارند که همچنان در این شغل ماندهاند. از طرفی ولی خسارات غیرمادی این وضعیت هم بسیارند، بسیاری از اعتمادسازیهای ایجاد شده در طول سالها پس از لغوها و چالشهای مادی از دست رفت، روابط بین راهنمایان، آژانسها و مسافران دچار اختلال شد و این موارد میتواند مصادیقی از زیانهای معنوی تعطیل شدن صنعت گردشگری باشد.
این مدرس گردشگری با تأکید بر اینکه مسلما با آغاز سفرها و ایجاد امنیت سفر، میتوان اعتماد طلایی پیشین را دوباره ساخت، گفت: صنعت گردشگری، صنعتی بسیار لطیف است، به همان اندازه که آسیبپذیری بالایی دارد، میتواند خود را ترمیم کند. نیاز به سفر جزو نیازهای اولیه بشر محسوب میشود و بشر که این روزها درگیر تکنولوژی و زندگی ماشینی و صنعتی است، نیازمند سفر است، در واقع این نیاز زندگی بشر را احاطه کرده است و صنعت گردشگری میتواند با بهبود شرایط، خود را ترمیم و احیا کند.
یک سالگی کرونا در ایران نزدیک است و قطعا هیچ کس برای این تولد جشنی نخواهد گرفت. روزهای سختی را پشت سر گذاشتهایم، پر از استرس، دلهره، لحظات تلخ، درد، بیماری، حتی مرگ. در این روزهای سخت علاوهبر خسارتهای غیرقابل جبران انسانی، خسارات کلان اقتصادی را هم متحمل شدیم که جبران آنها شاید غیرممکن نباشد، اما به همین آسانیها هم نیست.
کاری برای گردشگری نکردهایم
وی با تأکید بر اینکه اقامتگاه و هتل یک سرمایه است و نمیتوان منکر آن شد زیرا در اقتصاد، معنای اقتصادی خود را دارد و مدام بر ارزش آن افزوده میشود، افزود: شیوع کرونا باعث شد بیشتر متوجه شویم که کاری برای توسعه گردشگری نکردهایم بلکه هر آنچه در این حوزه بهدست آمده مبتنی بر استعداد و ظرفیت موجود بوده است، درحالیکه کشوری مثل دبی که یک صحرای خالی بود، بهطور مصنوعی جذابیتهایی را ساخت و روی گردشگری به شکلی کار کرد که سهم گردشگری در تولید ناخالص داخلی ارقام و شاخصهای بزرگی شود و درحالحاضر این کشور از نظر گردشگر ورودی، حرف اول را در خاورمیانه میزند و این امر حاصل تفکر و برنامهریزی درازمدت در حوزه گردشگری است. متأسفانه ما در ایران برای گردشگری خود کاری نکردهایم، تخت جمشید، پاسارگارد، ستونهای خورهه، یخچال نیمور و همه جاذبههای گردشگری موجود ظرفیتهایی است که از گذشته موجود بوده است و کار خاصی برای شناساندن و اطلاعرسانی درباره آنها انجام نشده و برنامههای متنوع و هدفمند بلندمدت و مدیریت مقصد نداشتهایم درحالی که باید فرصتی ایجاد شود تا به زیرساختهای این صنعت بیشتر بپردازیم.
خدمت کرونا به گردشگری
این مدرس گردشگری با بیان اینکه یکی از محاسن این محدودیت این است که اصحاب گردشگری کارهای جدیتری را هدفگذاری کردهاند و برنامههای عمیقتری را دنبال میکنند که میتواند در دوران پساکرونا اثربخشتر باشد، گفت: این روزها بهترین زمان برای توجه به گردشگری و برنامهریزی دقیقتر و هوشمندانهتر در حوزه گردشگری است، باید مسیرهای جذابتری را طراحی کنیم، تصاویر و اطلاعرسانی بهتری را منعکس و سایتهای قویتر را راهاندازی کنیم و در کنار آن سایتهای طبیعی و گردشگری را مجهز به پایگاههای اطلاعرسانی قوی بکنیم. اگر پایگاههای آموزشدیده و تخصصی در مناطق داشته باشیم، میتوانیم توریستها را که شاید در قالب تور سفر نکنند و در واقع مبلغین رایگان نقاط گردشگری ما خواهند بود، جذب کنیم.
از تورهای مجازی غفلت نشود
وی راهکار بازگشت رونق به صنعت گردشگری را تمرکز بر موضوع آموزش دانست و افزود: باید بیشتر مطالعه کنیم و ناشناختههای خود را معرفی کنیم، چرخ صنعت گردشگری کشور زمانی بهتر به چرخش درمیآید که ارزآوری داشته و در واقع این صنعت میتواند ارزش اقتصادی داشته باشد که این امر منوط به شناخت بهتر از داشتههاست تا ظرفیتها را بهتر ارائه دهیم، باید مسیر گردشگری معرفی کنیم، راهنمایان را به یادگیری زبان تشویق کنیم و قطعا با برنامهریزی میتوانیم رونق دوباره را رقم بزنیم.
داوری بیان کرد: البته در این روزها که تورها امکان سفر ندارند، میتوان از ظرفیت تور مجازی استفاده کرد. نباید از ارائه اطلاعات تخصصی و دانش تخصصی لیدرها غفلت کرد و حتی میتوان با استفاده از این فرصت سطح گردشگری را ارتقا بخشید.
صنعت گردشگری حذفنشدنی است
وی با تأکید بر اینکه صنعت گردشگری هیچگاه قابل حذف شدن نیست، گفت: این صنعت ضربات سنگینی را در برهههای مختلف متحمل شده است، اما همچنان پابرجاست، بهعنوان مثال در دنیا اتفاقاتی مانند سیل، زلزله، جنگ، انقلاب و مسائل ناشی از مباحث سیاسی رقم خورده و حتی برخی از گونههای گردشگری حاصل همین اتفاقات است، پس کرونا هم نمیتواند این صنعت را حذف کند.
این متخصص اکوتوریسم اظهار کرد: صنعت گردشگری بهقدری دارای انعطاف است که با وجود ضربات مختلف نابود نشده است زیرا محتوای این صنعت، یک نیاز پایدار در بشر است و این جاذبه در درون افراد برای سفر و آشنایی با گذشته و طبیعت یک منطقه خاص و حتی دیدن رسوم یک قوم همچنان غلیان میکند و در دوران پساکرونا میتوان رونق را به این صنعت بازگرداند.
|
