|
نگرانی از افزایش آمارهای مبتلایان که حالا مرز 8 هزار نفری را هم رد کرده و به 8 هزار و 42 نفر در کل کشور رسیده است، خود یک وانفسای بزرگ است. با این حال بهنظر میرسد مسئولان همچنان باور ندارند که 77 مبتلا تا روز گذشته در استانی چون همدان یعنی بحران جدی!
هول و هراسی که این روزها تبدیل به یک همهگیری در زندگی مردم شده است، دیگر بخشی از تجربه پرتعلیقی است که روز به روز فراگیرتر میشود.
اگرچه موج شیوع کرونا در استان با اتفاقات عجیب همراه است، اما گزارش های مردمی از رفتوآمد پلاکهای غریبه در شهر از همه بیشتر جلب توجه میکند با این حال اتفاق دیگری نیز رخ داده که وضعیت را باز هم پیچیدهتر میکند و آن مسدود کردن اطلاعات و منع مصاحبه برخی مسئولان در همدان است که به این هیاهوی نشر خبرهای متناقض دامن میزند.
با اینکه نقش رسانهها در آگاهسازی و تأمین امنیت روانی شرایط بحران بر کسی پوشیده نیست، اما هنوز قطرهچکان اطلاعات در استان فعال است و مدیران در پردههای ابهام سخن میگویند.
یک منبع آگاه در گفتوگو با همدانپیام در تحلیل شرایط این روزهای همدان میگوید: متأسفانه مشکل اصلی که جامعه را تهدید میکند، نگاهی است که افراد ذینفوذ از مقایسه کرونا با آنفلوآنزای N1H1 دارند تا جایی که بهنظر میرسد مسئولان شیوع این بیماری مسری را به شوخی گرفته و تحلیلشان این است که یک پیک بیماری دارد و در حال گذر است، بهراحتی از آن عبور میکنند.
این استاد دانشگاه در ادامه افزود: با اینکه تجربه چین را در دست داریم، اما حتی در سطح کشور هم نتوانستیم کار خاصی انجام دهیم؛ درحالیکه باید بلافاصله که مسئولان از شیوع این بیماری آگاه شدند، برنامههای استراتژیک یک ضد هیولا تهیه میکردند.
وی گفت: در شیوع این بیماری برای روزهای نخست عملکرد استان بد نبود اما با تصمیمات احساسی که گفته می شود با فشاربرخی گروهها گرفته می شود از جمله پذیرش بیماران غیربومی به جای کاهش ورودی بیمارستانها کاری کردیم که این روزها ورودیها بیشتر از خروجی بیماران از مراکز درمانی شده است.
وی افزود: متأسفانه ما از قرنطینه بهدرستی در همدان استفاده نکردیم و با ذهنیت اینکه قرنطینه مربوط به قرون وسطی است و برای کاهش شیوع نمیتواند مثمرثمر باشد،شرایط این بیماری را در استان همهگیر کردیم.
وی با انتقاد از اعلام دیرهنگام مسئولان در بستن دروازههای شهر افزود: متأسفانهبرخی ها انگار در فضای دیگری زندگی میکنند تا جایی که ما آنقدر دیر اعلام بستن ورودیهای شهر را کردیم که عده زیادی از کانونهای کرونایی کشور به همدان آمدند بر همین اساس است که این روزها در شهر شاهد جولان پلاکهای غیربومی و بیماران با گویشهای مختلف هستیم.
این استاد دانشگاه با بیان اینکه وقتی بحران بیماری واگیردار میشود، باید تمام افراد را بیمار در نظر گرفت، عنوان کرد: ضدعفونی شدید شهر، بستن مسیرهای ورود وخروجی، کنترل خانهها و رصد خروج افراد مبتلا از منازل تا زمانی که نگاه ما به کرونا سطحی و گذرا باشد، نمیتواند اثربخش واقع شود.
وی تأکید کرد: ترس از بیماری که در بین مردم به وجود آمده، نشان از مدیریت نادرست بحران است به عبارتی این ترس نباید در بین افراد عادی باشد؛ چون درصد ابتلای بالایی ندارد مگر افرادی که رعایت نمیکنند مثلا ماسک نمیزنند و حتی این بیماری را به مسخره میگیرند.
این استاد دانشگاه بر این باور است ترس واقعی بایدبه سمت سیاستگذاران باشد و میافزاید: سیاستگذاران استان باید از شیوع این بیماری نگران باشند و حتی بیشتر از همه بترسند؛ زیرا این ویروس بهطرز وحشتناکی بیعلامت است و در همین مدت کوتاه میتواند انتقال پیدا کند ودربلند مدت آثار مخرب وتبعات اقتصادی اجتماعی وحتی سیاسی را برجای خواهدگذاشت، بنابراین وقتی میگویند 2 تا 3 درصد کشندگی دارد و 7/4 درصد بحران در بین بیماران وجود دارد یعنی باید از نبود امکانات برای رسیدگی به آنها ترسید به همین دلیل ترسیدههای اصلی این داستان باید مدیران ما باشند، نه مردم بیگناهی که با چوب ناکارآمدی دیگران جانشان در خطر است.
وی با تأکید بر اینکه اگر معتقدیم این ویروس نمودار انتقالش نسبت به آنفلوآنزا ترسناکتر است، باید تدابیر بحرانی داشته باشیم، گفت: این هشدارها تا زمانیکه با عملکرد ها با مسأله کرونا در استان همخوانی نداشته باشد، نمیتواند اثرگذاری بر مردم داشته باشد. درحالحاضر مردم را به خانه ماندن ترغیب میکنیم و حتی برخی مبتلایان را به خودمراقبتی دعوت میکنیم اما در عین حال تختهای بیمارستانی را برای بیماران دیگری خالی نگه میداریم. این دوگانگی بیشتر از هر عامل دیگری تأثیرپذیری را در بین مردم پایین میآورد.
وی عنوان کرد: ترددهای غیرضروری و نامتعارف در شهر یک هشدار ترسناک از موج دوم و سوم کرونا برای همدان را بهدنبال دارد اما متأسفانه گوشی شنوایی به این هشدارها وجود ندارد .
|
