|
نهاوند- معصومه کمالوند- خبرنگار همدان پیام: فردا که ۲۲بهمن ماه و 43مین سالگرد انقلاب را جشن میگیریم «محمد امین» اگر بود شمعهای ۱۵سالگیاش را فوت میکرد.
اما تقدیر برای او طور دیگری رقم زد تا در تصادفی که زمان بازگشت به خانه منجر به کما و مرگ مغزی او شود دنیا را وداع بگوید، اما قلب مهربان و نامش در جان و دل همشهریهایش همچنان زنده بماند.
محمدامین شهبازی نوجوان۱۴ساله نهاوندی که مرگش هم حیاتی دوباره بود. با رضایت خانواده اعضای او به ۴ بیمار که بر تختهای بیمارستان یا گوشه خانه چشمانتظار پیوند عضوی بودند، حیاتی دوباره از سلامتی و امید بخشید و رفت.
بیماران پیوندی شرایط دشواری دارند آنها هر روز و هر لحظه بلاتکلیف بین مرگ و زندگی رنج میکشند تا شاید فرصت پیوندی ناجی رهایی آنها از برزخ درد کشیدنهای مکرر باشد.
حالا مرحوم محمدامین شهبازی، نوجوان نهاوندی فرصت رهایی ۴ بیمار پیوندی از برزخ تختهای بیمارستان و چشمانتظاری برای پیوند اعضا شد. پدر محمدامین میگوید: برای رضای خدا اعضای محمدامین را بخشیدیم و نجات و حیات دوباره برای انسانهای دیگر هم ارزش این بخشش را داشت تا فرصت دوباره زندگی که خدا به آنها میبخشد را بچشند. اعضای بدن مرحوم محمدامین شهبازی از دیار نهاوند به 4 بیمار نیازمند به پیوند زندگی دوباره بخشید.
سرپرست معاونت درمان دانشگاه علومپزشکی همدان با قدردانی از خانواده سخاوتمند مرحوم شهبازی گفت: محمدامین شهبازی نوجوان 14ساله ساکن شهرستان نهاوند، بر اثر تصادف دچار مولتیپل تروما شده بود، که با تشخیص مرگ مغزی و رضایت خانواده این مرحوم (قلب، کبد و 2کلیه) به منظور استفاده بیماران نیازمند اهدا شد و به 4 نیازمند به پیوند عضو زندگی دوباره بخشید.
طهماسبی همچنین از تلاشهای تیم بیمارستان آیتا... علیمرادیان نهاوند بخش ICU و به خصوص پزشک معالج این مرحوم «روشنی» قدردانی کرد. سرپرست معاونت درمان اظهار امیدواری کرد که با فرهنگسازی و نهادینه شدن این عمل خیر و خداپسندانه، برای افراد بیشتری امکان زندگی دوباره فراهم شود.
با اهدای عضو ناجی جان۲۵ درصد انتظار پیوندی شویم
سالیانه ۲۵درصد از بیمارانی که در انتظار پیوند اعضا در کشورمان هستند به دلیل پیدا نشدن عضو جان خود را از دست میدهند و اگر ۲۰درصد از افراد مرگ مغزی کشورمان اعضای خود را اهدا کنند تمامی بیماران در انتظار پیوند نیازشان تأمین میشود؛ بنابراین گسترش فرهنگ اهدای عضو نیازمند فرهنگسازی بیشتری است تا آن به رفتار در جامعه تبدیل شود و خانوادههایی که در شرایط حساس تصمیمگیری برای رضایت به اهدای اعضای عزیزشان هستند راحتتر نسبت به آن اقدام کنند.
|
