|
ظهور و بروز صلح جهانی، مبتنی بر حُسن نیت، مدارا و احترام به حقوق و منافع متقابل دولتها و ملتها در چهارچوب منشور ملل متحد، قوانین و الزامات حقوقی و بین المللی و حقوق بشری و نیز اجماع نظر دولتها و کشورها در جهت نهادینهکردن صلح جهانی و پرهیز از انحصار طلبیها و افراطیخواهی است. از ابتدای تأسیس سازمان ملل متحد در سال ۱۹۴۵هدف آن سازمان، با همکاری کشورهای مستقل، دستیابی به صلح و امنیت بین المللی بوده است. پیرو همین هدف، سازمان ملل متحد روز ۲۱ سپتامبر مصادف با ۳۰ شهریور را روز جهانی صلح اعلام کردهاست.
انگیزه مجمع عمومی سازمان ملل از نامگذاری این روز به این عنوان، ترویج صلح در میان ملتهای مختلف جهان بوده است. این روز به صلح اختصاص دارد، بهطور ویژه به نبود جنگ و خشونت میپردازد و ممکن است گاهی منجر به یک آتشبس موقت در مناطق جنگی برای دسترسی به کمکهای انساندوستانه شود.
مردان و زنان و کودکان شایسته آرامش و برخورداری از صلح و عدالت جهانی و پرهیز از هرگونه بیاحترامی، بیمهری و خشونت و تحقق مدارای ملی و جهانی در این رابطه بوده و کشورها و دولتها باید نسبت به نقض حقوق آنها و نقض صلح آنان پاسخگو بوده و همچنین کشورهای منطقهای و جهانی باید در راستای اعمال متخلفانه بینالمللی خویش، پذیرای مسئولیت بین المللی دولتهای مربوطه خویش و پاسخ به افکار عمومی ملی و جهانی رفتاری مسئولانه داشته باشند. در روزگاری، صحبت از صلح جهانی است که خشونت و جنگ، ترور و تروریسم، فقر و مهاجرت، بیخانمانی و آوارگی، استبداد و خودکامگی بسیاری از دولتها و حکومتها، نقض مکرر و مستمر حقوق بشر و نهادینهشدن آن در بسیاری از مناطق جهان، شورشها و اختلافات مذهبی و قومی، تحریمهای بینالمللی دارویی، بهداشتی و غذایی علیه بسیاری از کشورها، برخلاف منشور ملل متحد و میثاقهای بینالمللی و تعهدات بینالمللی دولتها، کمرنگشدن روزافزون صلح و عدالت جهانی و بینالمللی و اخطارها و هشدارهای سازمانهای بین المللی، حقوق بشری و حقوقدانان و کارشناسان بینالمللی در این باره، همه و همه بیانگر فاصله و نشانههای نگرانکننده بین وضعیت موجود و تأسفبار بسیاری از کشورهای جهان و وضعیتِ مطلوب و عدالت خواه و صلح جوی جهانی است و خود، زنگ خطری بر وضعیت مزبور و لزوم برونرفت از بحرانها و نابهنجاریهای سیاسی و حقوقی داخلی و بینالمللی کشورها و تلاش نهادین و فراگیر برای حرکت در مسیر صلح جهانی است. روز جهانی صلح میتواند به ما یادآور شود که فارغ از ملیت، همه ما به دنبال هدف مشترک که همانا صلح و زندگی مسالمتآمیز است باید باشیم، به ما یادآور میشود که به منافع جمعی توجه کنیم و همچنین یادآور این است که همه ما میتوانیم قدمی در راه برقراری صلح برداریم. در طول تاریخ یکی از اصلیترین دغدغههای متفکرین و مکاتب فلسفی از لیبرالیسم تا مارکسیسم ارائه نظر و راهحلی برای رسیدن به صلح میان ملتها بوده است، دغدغهای که گویی همچنان پابرجاست و همچون آرزویی دستنیافتنی برای بشر باقی مانده است.
همه ما مردمان جهان نقش مهمی در راستای پیشبرد صلح جهانی داریم. از آموزش تا هنر، از ورزش تا سلامت، از محیط زیست تا عدالت اجتماعی همه مواردی هستند که میتوانند در رسیدن به هدف صلح جهانی کمک کنند. به طور قطع رسیدن به صلح جهانی بدون مشارکت تمامی افراد جامعه امکان پذیر نیست.
|
