|
چند روزی بیشتر تا انتخاب نمایندگان یازدهمین دوره مجلس شورای اسلامی باقی نمانده است و مردم باید بار دیگر دست به انتخاب یک گزینه از بین گزینههای ممکن بزنند و اکنون سؤالی که ممکن است پیش آید این است که "راستی کدام گزینه بهترین است ؟" و آیا اساسا امکان تشخیص و انتخاب یک بهترین گزینه وجود دارد؟ به بیان دیگر آیا خطکشی وجود دارد تا بتوان با آن، قدر افراد را اندازهگیری کرد یا خیر؟
بسیار روشن است که تشخیص کار آسانی نیست؛ در شرایطی که افراد دست به دامان انواع و اقسام روشهای درست و غلطی میشوند تا خود را برجسته و البته شایسته نشان دهند! و هر کسی در عرض اندام موفقتر، احتمالا "پرطرفدارتر خواهد بود" طبعا انتخاب کار آسانی نخواهد بود. پر واضح است انتخاب در شرایطی که هزینههایی که صرف تبلیغات گوناگون همچون بنرها و بروشورهای رنگارنگ در سایزهای هرچه بزرگتر، تشکیل ستادهای انتخاباتی و هزینههای مربوط به آنها و خریدن آرای افراد ذینفوذ و. . . میشود بسیار قابل توجه است، در کنار وعده و وعیدهایی کماعتبار یا بیاعتبار که احتمالا "هرچه هم بزرگتر باشد آرای بیشتری را به دنبال خواهند داشت" و نیز طرفداریهایی که بعضا ریشه در منافع فردی افراد دارد و البته در کنار فرصت بسیار کوتاهی که افراد برای معرفی خود دارند که با وجود فضای پرآشوب مجازی در هم تنیدهتر میشود، کارآسانی نخواهد بود؛ درعین حالی که کار غیرممکنی نیز نمیباشد.
با دقت و ارزیابی صحیح وقایع میتوان از انحراف در انتخاب در امان ماند. نباید با سبک شمردن کار موجبات انتخاب افرادی شد که شایستگیهای لازم برای عهدهدار شدن مسئولیتی با چنین حساسیتی ندارند. بیتوجهی به تبلیغات پررنگ و لعاب، گریز از هزینهها و ریخت و پاشها و هدایای فریبنده، پرسشگری درباره جلسهها، وعدهها و انتقاداتی که بعضا جنبه فریب و تطمیع دارند، کم اهمیت شمردن رزومههای عریض و طویل و البته بیارتباط کاندیداها با نوع مسئولیت، کسب اطلاع از عملکرد آنها در حوزههای مسئولیتشان در گذشته، دقت در میزان رعایت اخلاق و عقلانیت در رفتارهای انتخاباتی آنها و در آخر رجوع به اهل فن و البته افراد بیطرف و در عین حال منصف و دقیق، همگی میتوانند زمینهساز انتخاب افراد باکفایت باشند که به تشریح، به آنها پرداخته میشود؛
و اما تشریح انحرافات احتمالی :
جزئی نگری: تمرکز بر روی یک بخش از بایستهها از میان تمام آنها صورت غیرقابل قبول دیگری از کار است. بهعنوان مثال، اینکه کسی دارای تحصیلات ولو در بالاترین سطوح و کیفیت باشد و یا اینکه در گذشتهاش منشاء اثراتی در بخشهای مختلف جامعه بوده است و حتی اینکه کسی در اخلاق و تقوی تا بالاترین سطوح پیش رفته باشد و نیز کسی بیشترین میزان تجربه فعالیت در بدنهی اداری کشور را نسبت به رقبایش داشته باشد، هیچکدام به تنهایی برای نمایندهشدن کافی نیستند و قرارگیری در این عرصه مستلزم مجموعهای از شایستگیهاست.
سطحینگری: توجه صرف به اینکه افرادی در گذشته دارای عناوین و مسئولیتهایی ولو نمایندگی مجلس، انواع گوناگون مدیریت و... باشند، میتواند انحرافی دیگر باشد. البته بسیار واضح است که داشتن چنین بندهایی در رزومهی افراد فی نفسه عامل مثبتی است اما نبود آن نمیتواند مانع از انجام وظایف در حد مطلوب باشد؛ و بنابراین باید مواظب ارزیابیهای سطحی و ملاک قراردادن عوامل کماهمیت بود.
فردگرایی: لحاظ نمودن وابستگیهای قومی، محلی، سازمانی و... در انتخابها که به نظر میرسد یکی از مسائل بزرگ انتخابات در کشور است انحراف جدی دیگری است که قطعا ریشه در محدودیت دید افراد دارد و لازم است تا افراد ذیربط با فرهنگسازی و تبیین عوارض چنین رفتارهایی، مانع از تضعیف افراد شایسته و یا حتی حذف آنها از صحنه انتخابات شوند.
گرایشات سیاسی: قرار گرفتن نام افراد در یک فهرست و یا خوردن نشان یک حزب و گروه و... بر روی آنها بهرغم آنکه گویای رویکردهای سیاسیشان است اما معنایش چشم بسته و یا اصطلاحا لیستی رأی دادن به آنها که در سالهای گذشته مد شده است، نمیباشد. شایستگیهای افراد باید به صورت جداگانه مورد بررسی قرار گیرند.
پس بیایید با انتخاب نخبگان باتقوی، یاریگر ساختن ایرانی بر پایهی علم و ایمان که 2 بال پرواز هستند، باشیم و فراموش نکنیم که تا هزینه ندهیم به توسعه نخواهیم رسید...
|
