|
اسفندماه که به روزهای پایانی خود نزدیک میشود، در نزد ما ایرانیها دارای مفاهیم خاص و ملموس است و چنین روزهایی از هر سال شمسی بیهیچ قاعده نوشته شدهای به ایام «شب عیدی» نهادینه شده است. شب عیدی یعنی کمر همت ببندی و هر کار ریز و درشت باقیمانده از یکسال آزگار را راست و ریست کرده و به سرانجامی خوش و نیکو برسانی. کارهای خیاطی برای خانمها، نظافت و خانهتکانی محل کار و زندگی، جایگزین کردن بسیاری لوازم و ضروریات زندگی کهنه و فرسوده با لوازم جدید، خریداری و تکمیل ارزاق و خورد و خوراک روزانه برای ایام تعطیل سال نو و خلاصه به استقبال رفتن سال جدید و نوروز و بهار، از برنامههای عادت شده و نهادینه مردمان ایرانی است که باید همه و همه در همین ایام شب عیدی سرانجام بگیرد و چنانچه احیاناً کاری جا بماند و به سال جدید موکول شود، چندان دلنشین نخواهد بود و حتی به اعتقاد خیلی از مادربزرگها و پدربزرگها «شگون» ندارد!
شب عیدی یعنی تحرک و فعالیت مضاعف؛ شب عیدی یعنی یک شوروشوق پنهان و امید غیرقابل وصف به روزگار بهتر! امسال اما و این شب عیدی که حدود یک هفته به نوروز 1399 باقی است، متفاوتتر از تمام سالهایی است که شب عیدیهای آن را به یاد داریم و با چه عشق و حالی چندین بار تا لحظه سال تحویل کفش و لباس نو خود را باز میکردیم و میپوشیدیم و برانداز میکردیم و دوباره تا شده و مرتب در جای مخصوص خود قرار میدادیم تا لحظه سال تحویل و شروع نوروز از راه برسد و بقیه ماجرا که تو دانی و من دانم و همه میدانند!
امسال گویا اوضاع و احوال بهگونه دیگری است و از آن خبرها هیچ نیست و یا بسیار اندک و یواشکی است! خبر میرسد امسال در آستانه بهار و عید نوروز ویروس خطرناک و مرگبار کرونا؛ «کووید 19» همه راهها را بسته است و همه جا را به حیطه تجاوز خود درآورده است. خبر میرسد فصل بهار به هر طریق و شاید هم بیهیچ سروصدایی و طمطراقی خود را به ایران میرساند اما عمونوروز خود را همراه ندارد؛ چون میداند هموطنان ایرانی بهدلیل درگیری با کرونا دل و دماغ خوشی ندارند و برای روی ترش نشان دادن به کرونا در خانههایشان میمانند و برنامه سیر و سفرهای نوروزی خود را هم به دوران پساکرونا موکول کردهاند!
متأسفانه آسیب و زیان اپیدمی «کووید 19» اگر بیشتر از یک جنگ تمامعیار و ویرانگر و چندین زلزله و سیل و طوفانهای سهمگین نباشد، کمتر از آن هم نیست و هموطنان بیشماری از بین کسبه و تولیدکننده و فعالان حوزههای خدماترسان در همین مدت کم به یک ماه هم نمیرسد، ضربههای غیرقابل جبرانی از کرونا متحمل شدهاند که برای جبران آن قطعاً باید به عزم ملی ایرانیان غیرتمند و نوعدوست و دلسوز متوسل شد.
|
