|
روزهای پایانی تابستان از راه رسید و همدان همچنان تشنه و کم آب است و با فرا رسیدن سال تحصیلی و فعال شدن مراکز آموزشی، نیاز به آب در این مراکز نیز یک مسأله جدی است.
بحران آب که از مردادماه سال جاری به شکل گسترده ای تشدید و دامنگیر پایتخت تاریخ و تمدن ایران شد، هنوز آنطور که انتظار می رفت و مسئولین وعده داده بودند، فروکش نکرده است.
البته در این مدت حرکت ها و اقداماتی شکل گرفت تا با اجرای طرح ها و برنامه هایی کوتاه مدت و به اصطلاح ضربتی، آب به خانه ها برسد، اما این اقدامات در عین اثربخشی مقطعی، ناکافی بوده و نتوانسته است انتظارات برحق شهروندان را برآورده کند.
حتی اگر تمامی این اقدامات را بی نقص و به موقع هم تصور کنیم، بازهم چالش اصلی بر استان سایه افکنده است؛ چرا که مهار بحران بزرگی چون کم آبی با اقدامات کوتاه مدت امکان پذیر نیست و این حرکت ها صرفا در حد مسکنی است که اندکی از نگرانی ها بکاهد.
از این رو بحران آب در همدان به رغم تمام تلاش ها و اقدامات صورت گرفته و زحمات دست اندرکاران، همچنان ادامه دارد و تا زمانی که آبرسانی گسترده صورت نگیرد، نگرانی شهروندان رفع نخواهد شد.
از طرفی در کنار بحث کم آبی، اما و اگرها در خصوص سلامتی آب ذهن شهروندان را به خود مشغول کرده است.
از این جهت علاوه بر اقدامات گسترده و البته برنامه محور و هدفمند در راستای آبرسانی به همدان، تلاش برای سالم سازی و اطمینان از پاک و سالم بودن آب نیز باید به طور جدی مورد توجه قرار گیرد و با ارائه مستندات و شواهدی دال بر سالم بودن آب نگرانی مردم در این خصوص رفع شود.
توصیه به جوشاندن آب و ارائه گزارش های پراکنده از بررسی آب توسط دستگاه های ذیربط کافی نیست و به گونه ای باید عمل شود که نگاه افکار عمومی به مسأله با اطمینان خاطر باشد.
پرداختن به نوع مدیریت بحران آب در همدان را باید به پس از پایان آن موکول نمود، اما انتظار می رود اقدامات دستگاه های مسئول در بازه های مختلف کوتاه مدت، میان مدت و بلندمدت به گونه ای باشد که مردم خروجی آن را مطابق با واقعیت مشاهده کنند.
|
