|
■ تولیدکننده: چوب به صورت قاچاق به دستمان میرسد
ملایر-زهرا امیری- خبرنگار همدان پیام: ارديبهشت ماه ســال 1397 بود كه شهرستان ملاير به عنوان«پايتخت مبلومنبت كشور» انتخاب شد.
دليل انتخاب ملاير هم براى قدمت زياد توليد مبلومنبت در اين شهرســتان و هم فراوانى تعــداد كارگاهها و ميزان اشــتغال بالا در اين حوزه بود.
در اين شهرســتان با چوبهاى راش، گردو و چنــار، انواع مبلومنبت در 3 نوع مصرى، کلاسيك و مدرن و با سبكهاى گلدرشت، گلريز، انگليسى، پشــت بيضى، خرچنگى، متكايى، دســتهچوبى، نيلوفرى، ســوزنى، كلاسيك، استيل و راحتى توليد و به بازار عرضه میشــود، البته بايد به مبلومنبتها، ساير مصنوعات همچون ميز غذاخورى، ميــز مطالعه، صندلى، تختخواب و آثــار تزئينى را هم اضافه كرد.
براســاسگفته رئيــس هيأتمديره مبلومنبت شهرســتان ملاير، در اين شهرســتان سالیانه حدود 60 هزار سرويس مبلومنبت توليد میشــود كه حدود60 درصد توليد مبلومنبت كشــور را شامل میشود كه اين رقم خود گوياى جايگاه توليد ملاير در كشور است.
اين ۳ سال فرصتى بود كه براى جايگاه واقعى مبلومنبت تصميمات كلان گرفته شود و به گفته فرماندار شهرستان ملاير با توسعه مبلومنبت بستر مستعدى براى ايجاد اشتغال فراهم شود.
اگرچه در تأخير اين مهم كرونا و گران بودن قيمت چــوب وارداتى هم بیتاثير نبود، اما راهحل اساسى براى حفظ اين برند نيازمند استفاده از نظريات كارشناسى است.
روستای دهنوی آورزمان یکی از روستاهای شهرستان ملایر در بخش سامن است و در ۲۵ کیلومتری این شهرستان واقع شده است. روستایی که در حدود ۵۰ سال پیش هنر منبت توسط 2 برادر به نامهای علی و محمد روستایی وارد این روستا شد و کمکم به شغل اصلی مردم این روستا تبدیل شد.
به طوری که در سال 1390 این روستا با حدود بیش از ۲۰۰ کارگاه فعال در زمینه مبلومنبت عنوان روستای بدون بیکار در استان همدان و شهرستان ملایر نام گرفت.
روستایی که با همت جوانانش چرخ تولید را میچرخاند و مردمش در روستای خودشان کسب معیشت میکردند اکنون حال و روز خوبی ندارد و اکثر کارگاههایش به دلیل کمبود مواداولیه، گران شدن چوب و وجود دستگاه «سی.ان.سی» تعطیل و نیمهتعطیل شدهاند.
با تعطیلی کارگاههای این روستا مردم روستا برای کار و اشتغال مجبور به مهاجرت شدهاند و یا در روستاهای اطراف مشغول به کارگری هستند.
رضا عبدالملکی یکی از تولیدکنندگان این روستاست که صفر تا 100 کارهای منبت را در این روستا و در کارگاه خودش انجام میدهد. وی با ناراحتی گفت: برخی از هنرمندان و منبتکاران این روستا بعد از ۱۶ تا ۱۷ سال کار در این حوزه بیمه آنها قطع شده است و بسیاری از آنها نیاز به درمان دارند، اما به دلیل قطع شدن بیمه آنها و نداشتن دفترچه کارهای درمانی خود را با هزینه بسیار زیادی انجام میدهند.
وی با اشاره به ورود دستگاه«سی.ان.سی» و گران شدن چوب و مواداولیه، افزود: تهیه هر دست مبل در گذشته حدود ۴ تا ۶ میلیون تومان هزینه میبرده است، اما با گران شدن چوب و مواداولیه هزینه هر دست تا ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان رسیده است.
عبدالملکی گفت: با ممنوعیت قطع درختان جنگلها چوب به صورت قاچاق به دست ما میرسد و قیمت یک الوار چوب از ۵۰ هزار تومان به یک میلیون و 500 هزار تومان رسیده است و برای یک دست مبل حدود نیم متر چوب استفاده میشود که هر دست مبل با احتساب قیمت یک متر چوب که ۱۱میلیون تومان است حدود ۶ میلیون فقط چوب میخواهد.
وی افزود: در گذشته که رونق تولید در روستا بسیار خوب بود کارگاههای ما حدود ۱۴ تا ۱۵ ساعت فعال بودند، اما در سالهای اخیر هر کارگاهی شاید 2یا 3 ساعت به صورت فعال کار کند. این تولیدکننده در پایان گفت: امیدواریم در سالی که به نام مانعزداییها، تولید و پشتبیانیها نامگذاری شده است دوباره رونق تولید به این روستا برگردد.
دهیار این روستا هم با اشاره به مشکلات تولیدکنندگان این روستا افزود: روستای دهنوی آورزمان در سال1390 به عنوان روستای پایلوت و نمونه در کشور در حوزه تولید و اشتغال نام گرفت. اما در سالهای اخیر به شدت تولید در روستا کاهش داشته است.
احمد عبدالملکی در ادامه با اشاره به وجود دستگاه «سی.ان.سی» به روستا گفت: ورود بیش از حد «سی.ان.سی» موجب بیکاری هنرمندان این روستا شده است.
وی افزود: وجود دستگاه «سی.ان.سی»، قطع شدن بیمه تأمیناجتماعی هنرمندان و تولیدکنندهها و گرانی مواداولیه و چوب از جمله مهمترین مشکلات این روستا در حوزه تولید مبلومنبت است، از مسئولان میخواهیم که به این مشکلات ورود کنند و اجازه ندهند روستایی با بیش از ۲۰۰ کارگاه تولیدی، رنگ تعطیلی و ناامیدی به خود بگیرد.
در پایان گفتنی است، بانوان این روستا هم کارگاههایی خیاطی را در سطح روستا راهاندازی کردهاند و نقش بسیار مهمی را در اقتصاد خانوادههایشان ایفا میکنند.
|
