|
اهمیت و نقش منابع انسانی در سازمانها بر کسی پوشیده نیست. سازمانها برای بقا در محیط پیچیده و پرچالش امروزی، نیازمند نیروی انسانی توانمند و خلاق هستند.
مدیریت منابع انسانی(Human Resource Management) رویکردی استراتژیک و جامع برای مدیریت افراد است که کلیه مسائل مربوط به افراد در یک سازمان اعم از استخدام، استقرار و مدیریت کارمندان را مدیریت می کند.
بخش منابع انسانی یک شرکت یا سازمان معمولاً وظیفه ایجاد، اعمال و نظارت بر سیاستهای حاکم بر کارکنان و روابط سازمان با کارمندان خود را برعهده دارد.
اصطلاح منابع انسانی برای اولین بار در اوایل دهه ۱۹۰۰ و سپس به طور گسترده تری در دهه ۱۹۶۰ برای توصیف افرادی که برای یک سازمان کار می کنند به طور کلی مورد استفاده قرار گرفت.
مدیریت منابع انسانی به منظور مدیریت کارمندان با تأکید بر اینکه آنها به عنوان دارایی های تجارت هستند، استفاده می شود. در این زمینه، از کارکنان بعضاً به عنوان سرمایه انسانی یاد می شود. همانند سایر دارایی های تجاری، هدف استفاده موثر از کارکنان، کاهش ریسک و حداکثر بازده سرمایه گذاری است.
مدیریت منابع انسانی، تمریناتی برای مدیریت افراد در محل کار برای دستیابی به مأموریت سازمان و تقویت فرهنگ سازمانی است. هنگامی که به طور موثر انجام شود، مدیران منابع انسانی می توانند در جذب متخصصان جدید که مهارت های لازم، برای پیشبرد اهداف شرکت را دارند و همچنین کمک به آموزش و توسعه کارمندان فعلی برای دستیابی به اهداف، کمک کنند.
اصولا، آنچه از یک مدیر منابع انسانی در ذهن همه ما وجود دارد، مربوط به مدیران منابع انسانی سازمان های بزرگ و متوسط است. در حالیکه همه کسب و کارها حتی کسب و کارهای کوچک نیز دارای مدیر منابع انسانی هستند که در این مجموعه ها این وظیفه بر عهده مدیر اجرائی یا مدیر عامل آن کسب و کار است که به مرور و با رشد کسب و کار، واحد مجزایی بنام واحد مدیریت منابع انسانی، به آن کسب و کار افزوده می شود. مدیر منابع انسانی با قبول مسئولیت تمام فعالیتها و خط مشیهای مربوط به کارکنان، موجب کاهش هزینه های سازمان شده و از سوی دیگر، بستر مناسبی برای حرکت کارکنان در جهت اهداف شرکت را ایجاد میکند و از این طریق سازمان را در رسیدن به هدف یاری میرساند.
■ برنامهریزی در مدیریت منابع انسانی، شامل دو رکن اساسی است.
1. تحلیل تقاضای منابع انسانی
2. تحلیل عرضه منابع انسانی
یک مدیر منابع انسانی، پس از برنامه ریزی و تعیین اهداف سازمان در جهت عرضه و تقاضای نیروی انسانی، بایستی امور مربوط به منابع انسانی را سازماندهی کند. او موظف است تا به تقسیم وظایف، شفاف سازی جایگاه های شغلی، تعیین وظایف شغلی کارکنان، آماده نمودن بسترهای لازم برای ورود کارکنان جدید و در نهایت به نظم بخشی وظایف و امور کارمندان، بپردازد. فرایند استخدام، ۳ رکن دارد. این ۳ رکن شامل : شایستگی ، ارزیابی و ابزارهای ارزیابی میباشند مدیر منابع انسانی می بایست لیستی از ویژگیها و شایستگی های افراد متقاضی را تهیه و نسبت به ارزیابی توانمندی و مهارت های افراد متقاضی با استفاده از ابزارهای ارزیابی همچون آزمون های شخصیت شناسی جهت استخدام و بکارگیری شایسته ترین افراد جهت شرکت یا سازمان اقدام نماید.
از دیگر وظایف این افراد، آموزش منابع انسانی است که نقش بسیار مهمی در توانمند سازی نیروهای انسانی و کارآمدی آنها دارد. منابع انسانی در هر سطح و جایگاه شغلی، از مشاغل ساده گرفته تا سطوح پیچیده شغلی، نیازمند یادگیری مستمر و ارتقاء سطح دانش خود با کمک مدیر منابع انسانی سازمان، هستند. پس از آموزش کافی به کارکنان، بر روند پیشرفت آنها نظارت میکند و از طریق سیستم های پاداش دهی، انگیزه مضاعفی را در کارمندان به وجود میآورد. این اشخاص موظفاند که در فرآیند ورود کارمندان جدید، استعفاء، اخراج، مرخصی و هر نوع رویدادی در که در سازمان رخ میدهد، با تمام توان مراقب حفظ ارزش های سازمان باشند و از تغییر یا انحراف فرهنگ سازمانی پیشگیری کنند.
مدیر منابع انسانی آن سازمان باید به اختلافات رسیدگی کرده و مانع از تشدید آنها شود. هرچند او باید با تکنیک های مختلفی همچون همدلی، حل مسأله، گفتگوی مثبت و تفکر خلاق، اختلافات موجود را مرتفع کرده و نسبت به حل آنها، اقدام نماید.
با این تفکر که سازمان دارای یک مأموریت، چشم انداز و ارزش کلی مشترک است، به کارکنان انگیزه کافی می دهد که خود را بخشی از یک مجموعه بزرگ تر بدانند و باید بگوییم که مدیریت منابع انسانی اکنون، مشارکت در جهت گیری استراتژیک یک شرکت یا سازمان و استفاده از معیارهایی برای سنجش تلاش ها و نشان دادن ارزش ها است که بر استفاده استراتژیک کارمندان و کارایی کسب و کار، تأثیر مثبت می گذارد.
گردآورنده: شراره کوهی
|
