|
در جلسه اخیر شورای مسکن استان همدان، پروژه مسکن کوی پرواز به نقطه عطفی رسید؛ نقطهای که تصمیمات آن میتواند تعیینکننده سرنوشت نزدیک به 10هزار خانوار از دهکهای پایین و متوسط درآمدی باشد.
پروژه مسکن کوی پرواز همدان با ۸۷۷۰واحد، حالا به نماد یک چالش ملی در سیاستگذاری مسکن برای اقشار کمدرآمد تبدیل شده است. جلسه اخیر شورای مسکن استان نشان داد که اگر تصمیمگیری جدی و اجرای فوری در دستور کار قرارنگیرد، ممکن است به یکی از مهمترین ناکامیهای حوزه مسکن در استان تبدیل شود.
از مجموع واحدهای این پروژه، ۱۹۴۹ واحد به متقاضیان دهکهای یک تا ۳ اختصاص دارد. اقشاری که نه تنها توان پرداخت آورده ۷۰۰میلیون تومانی را ندارند، بلکه بهوضوح زیر بار فشار تورم و هزینههای روزمره، عملا از چرخه تأمین مسکن خارج شدهاند. در عین حال، ۶۷۲نفر از ثبتنامکنندگان نیز فقط ۴۰میلیون تومان پرداخت کردهاند و تاکنون پرداختی دیگری نداشتهاند.
در این شرایط، نگرانی اصلی مسئولان استان، از جمله حمید ملانوری، استاندار همدان و همچنین حمیدرضا حاجیبابایی نایب رئیس مجلس، این است که اگر پروژه امسال به سرانجام نرسد، تورم سالهای آینده برای همیشه این دهکها را از مسیر خانهدار شدن حذف خواهدکرد.
در این جلسه تأکید استاندار این بود که «اگر از کنار این مسأله عبور کنیم، این دهکها هیچوقت خانهدار نمیشوند و خانهدارها هم ملاکتر از قبل میشوند.»
ملانوری هشدار داد که «اگر این پروژه نیمهتمام باقی بماند، میراثی تلخ برای مدیران بعدی خواهدبود و زخم لای استخوان خواهدشد.»
وی تأکید کرد: «اگر میتوانیم کار کنیم روی این صندلی بنشینیم و اگر نمیتوانیم، ننشینیم.»
استاندار هشدار داد که اگر پروژه در سال۱۴۰۳ به سرانجام نرسد، باید فاتحه خانهدار شدن دهکهای پایین را خواند. این جمله نشان میدهد که تا چه اندازه مسأله زمان، تعیینکننده است.
مدیرکل بنیاد مسکن استان همدان هم در این جلسه بر لزوم ورود جدی بانکها برای پرداخت تسهیلات ۵۵۰میلیون تومانی به هر واحد تأکید کرد. اما آنچه که در این جلسه مشخص بود این است که، هنوز سازوکار دقیق و ضمانت اجرایی برای تأمین آورده متقاضیان مشخص نیست. در همین زمینه، حمیدرضا حاجیبابایی، نایب رئیس مجلس، پیشنهاد واگذاری ۱۳۹۷واحد دستنخورده و آغاز نشده این پروژه به صورت مشارکتی به پیمانکاران را مطرح کرد. هدف از این پیشنهاد، تأمین منابع برای دهکهای پایین و کمک به تکمیل آورده آنان است.
مجید صالحیامیر، مدیرکل راه و شهرسازی استان نیز اعلام کرد که «مجموعهاش آمادگی دارد برای اجرای این بخش از پروژه با ابزارهای مشارکتی وارد عمل شود.»
با این حال، اظهارات مسئولان بدون برنامهریزی دقیق مالی و تقسیم وظایف مشخص، نمیتواند پروژه را از بنبست خارج کند. بر همین اساس استاندار در این جلسه مصوب کرد که یک کارگروه کوچک متشکل از دستگاهها و مدیران مرتبط با این پروژه تشکیل شود و یک تصمیم جدی و عملیاتی برای نحوه تأمین آورده 700میلیون تومانی دهکهای یک تا 3 گرفته شود.
بررسی میدانی از وضعیت پروژههای مشابه نشان میدهد که بدون تزریق منابع دولتی، یا ایجاد مدلهای درآمدزای مشارکتی، نمیتوان انتظار داشت خانوارهای دهک پایین بتوانند از پس چنین آوردهای برآیند. به همین دلیل، کوی پرواز نه فقط یک پروژه ساختمانی، بلکه آزمون شفافیت و توان اجرایی دولت در تحقق عدالت مسکن است.
ملانوری در این جلسه خیلی صریح گفت: «ما را بیدلیل پشت این میزها ننشاندهاند، ما برای انجام چنین کارهایی انتخاب شدهایم.»
اکنون باید دید آیا این صراحت به تصمیم منجر خواهدشد؟ یا صرفا در قالب صورتجلسه باقی خواهدماند؟ پروژه کوی پرواز در همدان، یک پرونده باز، روی میز مدیران است که برای به سرانجام رساندن آن باید از صحبتهای تکراری دوری کرده و اقدام فوری شود.
|
