|
نهاوند- معصومه کمالوند-خبرنگار همدانپیام: بوی محرم آمد و عاشقی درحال مرور بود که خبر رسید شهر به میزبانی شهیدی از سالهای جبهههای مجنون مفتخر میشود.
۳۴ سال انتظار بر چارچوب در خشکیده بود تا مگر قاصدی خوشخبر، پیغامی از آمدن هدهد مادر آورد.
چشم بهراهی بهسر رسید و مادرِ علیمحمد، حالا دیدهاش به بازگشت مسافرش روشن شده است.
پس از سالها پرسوجو و منزل به منزل از جبهههای نبرد نشان به نشانی رفتن و گفتن، نه نشانی و نه پلاک و انگشتری که بلکه دل داغدیده مادر شهید را در لحظههای دلتنگی نوازشی کند و تسکینی به جای خالیاش دهد، علیمحمد به آغوش مادرش بازگشته است.
آنطور که مادر شهید گفته است، فرزندش علیمحمد در در زمان شهادت ۲۱ ساله بوده است و حالا اگر بود خانوادهای و فرزندی و آرزوهایی داشت، اما او جانفشانی را برگزید و بهرسم عاشقی به شیوه حسینی، آرمانش همه شهادت شد در راه معشوقش.
علیمحمد در گردان تخریب بود و در آخرین اعزامش حدود ۲۱ سال داشت و رفت و دیگر خبری از او نشد.
عاشقی زمانی بیشتر رخ مینمایاند و دلبری میکند که به گفته مادر شهید علیمحمد قنبری، در سال ۶۵ و دهه نخست محرم از فرزندشان بیخبر ماندند و همه پاسخها به این ختم میشد که خبری از علیمحمد نیست. او شهید، مفقود و یا اسیر شده است.
۳۴ سال پیش در دهه نخست محرم، علیمحمد خبر شهادتش رسیده بود اما معلوم نبود جاویدالاثر یا اسیر شده باشد!!
شهید قنبری متولد سال ۴۴ وعضو لشکر ۳۲ انصار الحسین(ع) همدان بود که در ۲۱ شهریور ۱۳۶۵ بهعنوان پاسدار وظیفه در جبهه حضور یافت و در جزیره مجنون در محرم سال ۶۵ مفقود شد.
حالا شهریور است و دهه نخست محرم و خبر رسیدن علیمحمد به زادگاهش.
۳۴ سال بینشان، سر بر بالین انتظار بگذاری تا مگر صدای کوبیده شدن در بهوقت و بیوقت، خبری از مسافرت، یوسفی که بوی پیراهن عزای حسینیاش تنها به یادگار مانده است، سر برسد و دیدهات را به اشک شوق روشنی دهد.
مادر شهید از عشق علیمحمد به امام حسین(ع) میگوید و اینکه به امید بازگشتش پیراهن مشکی علیمحمد را تا چند سال پس از مفقودالاثر شدن نگه داشته بودند تا مگر عطر ارادت پیراهن عزای حسین، امید بازگشت فرزندشان را برآورده کند.
لباس مشکی و زنجیر عزاداری علیمحمد را در مسجد گذاشتند تا مگر بازگردد و دوباره چله عاشقی حسین را از سر بگیرد.
۳۴ سال چشمانتظاری و بدرقه کاروان شهدایی که دستهدسته میآمدند و به خاک زادگاهشان میرفتند اما خبری از فرزند حاجیه خانوم نبود، به پایان رسید. مادر شهید حالا پس از شنیدن خبر چشم روشنی آمدن فرزندش، توسط کمیته جست وجوی مفقودان، جان دوباره میگیرد. عکس فرزندش را در آغوش میگیرد و با زبان لکی مویه میخواند و آرامآرام میگوید تو به راه امام حسین(ع) رفتی، به راه امام خمینی و شهدا رفتی عزیز دلم، داری برمیگردی خیلی خوشآمدی!
پیکر مطهر شهید والامقام قنبری با رعایت پروتکلهای بهداشتی روز دوشنبه سوم شهریورماه مصادف با چهارم ماه محرم در نهاوند تشییع و در زادگاهش روستای بیان به خاک سپرده میشود.
بخشی از وصیتنامه شهید «من خودم را سرباز امام حسین(ع) قراردادم.
در بخشی از وصیتنامه شهید علیمحمد قنبری آمده است: پویندگان راه حسین(ع) باید تا آخرین قطره خون خودشان و تا آخرین نفس این راه را بپیمایند و این منافقان کوردل بدانند ما از کشته شدن هیچ هراسی نداریم.
چنانچه امام عزیزمان فرمودند شما اگر بکشید جایتان در بهشت است و اگر کشته هم شوید جایتان در بهشت است، پس چرا این از خدا بیخبران در خواب غفلت فرو رفتهاند و به این دنیای زودگذر دلبستهاند.
آخر این دنیا به یک مسافرخانهای میماند، هرکس بیاید باید برود. فقط اصل مطلب آن است که باید برداشتی از این دنیا کسب کرد پس چهبهتر که من برداشتم را از این راه پر سعادت کسب کنم. بلی اگر مورد رضای خدا باشد من خودم را یکی از سربازان امام حسین(ع) قراردادم.»
|
