|
۱- در ایران روی کار آمدن هر دولتی با روی کار آمدن مدیرانی جدید همراه است و میزان این تغییرات در مواقعی در هر دستگاهی بهاندازهای زیاد است که از تعبیر تغییر اتوبوسی برای فهم و درک بهتر آن استفاده میشود.
در این نوع تغییر، اتوبوسی مدیران پیشین را برده و مدیر جدید با اتوبوس، مدیران خود را بههمراه میآورد و تغییر وی به حرکت اتوبوس بعدی منجر خواهد شد و این روند همچنان ادامه دارد.
۲- آنچه در این تغییرات اتوبوسی مورد توجه است روش هر مدیر در چیدمان همراهان داخل اتوبوس است.
در استان رسم بر این بوده که این همراهان یا از همجناحان بومی و غیربومی انتخاب شدهاند و یا فارغ از جناح براساس نگاه قومی و قبیلهای و زادگاه از استان یا منطقهای مشخص در اتوبوس قرار گرفتهاند.
۳- برخی مدیران چنان رند هستند که اتوبوس متعلق به هر جناح و هر مدیری باشد، بلیت آن را در دست داشته و اگر با اتوبوسی بروند، در وسط راه سوار اتوبوسی که میآید، میشوند و در همه دولتها حضوری فعال داشته و در سوابق آنها هم تأیید سیاستهای خاتمی و هاشمی هست، هم عاشق عدالت احمدینژادی بودهاند و اکنون هم کشته اعتدال شده و اعتدالگرا شدهاند، البته در سال پایانی فعالیت دولت درحال رصد باد هستند تا ببینند باد به کدام پرچم میوزد تا در زیر آن پرچم رفته و زودتر از همه سوار اتوبوس مدیران دولت بعدی شوند!
مشخصه بارز این نوع مدیران، هزینهکرد از اعتبار انقلاب برای اعتبار خریدن برای خودشان است.
۴- سال آخر فعالیت دولتها معمولا با کمترین تغییر مدیریتی همراه است و برگزاری انتخابات نیز مزید بر علت میشود تا تغییرات مدیریتی با آغاز فرایند انتخابات، حداقلی شود و خیال مدیران از تغییر آسوده گردد.
در کنار این بیتوجهی به جانشینپروری برای مدیران و بیتوجهی به جوانان و نیروهای خارج از اتوبوس، دلیلی شده تا امکان تغییرات مدیریتی پیش از انتخابات به حداقل برسد.
۵- دولت تدبیر و امید در اجرای قانون بازنشستگی بسیار کند عمل کرده و میکند، این دولت ابتدا با تحلیل استفاده از باتجربهها در شرایط سخت تحریم بسیاری از مدیران بازنشسته را به کار برگرداند و پس از اجبار مجلس با قانون منع بهکارگیری بازنشستگان، تعدادی از آنها را بازنشسته کرد.
اکنون نیز بخشهایی از این دولت در برابر بازنشستگی مقاومت میکنند و مدیران ارشد هم بهخاطر دستان تهی از نیروی خود و همچنین درنظر گرفتن شرایط پایان کار دولت، تمایلی به اجرای قانون بازنشستگی بدون استثنا ندارند و دوست دارند دولت را با این مدیران به پایان برسانند!
۶- با تمام این اوصاف، تغییراتی خارج از اراده استان و در مواردی با هماهنگی استان در مدیریتها آغاز شده و بهنظر میرسد درصورت مشاهده بازخوردهای مثبت، این تغییرات، مدیران رسیده و رد شده از سن خدمتی بازنشستگی را نیز در بر بگیرد.
هرچند بعید است این تغییرات اتوبوسی شود و اتوبوسی از مدیران از استان بروند و اتوبوسی وارد مدیریتها شوند اما با در نظر گرفتن تعداد بالای مدیران بازنشسته، این تغییرات میتواند محسوس باشد و در سال آخر فعالیت دولت، انرژی و نفس تازهای به دولت در استان ببخشد.
۷- تغییرات درصورت شایستهگزینی و توجه به مطالبات مردم در انتصابات میتواند نشاط و پویایی را برای جامعه نیز به ارمغان آورد اما وقتی جامعه از تغییر اتوبوسی، آن هم از مبدا یکی از استانهای همجوار رضایت ندارد وقتی بحث تغییر مطرح میشود، دغدغه تبدیل مسافران اتوبوس به مسافران قطار هم مطرح میشود که نکند اتوبوس مدیران غیربومی با استفاده از این فرصت قانونی تغییر، تبدیل به قطار شود!
از این منظر دقت از سوی تصمیمگیران انتصابات لازم است تا در ابتدا قانون را برای همه مدیران اجرا کرده و با استثنا قائل شدن بین بازنشستگان به برخی از آنها فرصت مدیریت در سن بازنشستگی ندهند و سپس در انتصابات به نیروهای استان توجه داشته باشند تا این روند نادرست تغییرات اتوبوسی مدیران به حداقل کاهش یابد.
در این میان نظارتیها مانند نمایندگان مجلس هم باید منافع استان و نیروهای استان را در نظارتهای انتصاباتی و تغییر مدیران لحاظ کنند.
|
