|
۱- هنوز انتخابات به روزهای اوج و مشخص شدن خط و مرزها و قطبهای اصلی نرسیده، برخی بیاخلاقی ها در این عرصه شدت یافته است.
اینکه چرا افراطی ها یا آنچه در سپهر سیاسی ایران تندروها خوانده میشوند، در هر انتخاباتی به دنبال ایجاد درگیری و چالش و تحمیل ضرر و زیان به کشور هستند، موضوعی است که باید برای یکبار تعیین تکلیف شود.
۲- افراطیها نباید میداندار انتخاباتی شوند که قرار است تقویت کننده وحدت، امنیت و منافع ملی باشد.
زیرا افراطی ها توان تفکر بیشتر از منافع باند و گروه کوچک خود را ندارند و در قاموس آنها منافع و امنیت ملی تعریف نشده است.
۳- در این روزها که هنوز انتخابات گرم نشده و تنها طرفداران یک داوطلب ریاست جمهوری احساس پیروزی میکنند و به تقسیم غنائم انتخاباتی از هم اکنون مشغول شدهاند، افراطی ها نیز برای رسیدن به غنیمت وارد میدان شدهاند.
حال سکوت در برابر اقدامات و اظهارات شاذ آنها از سوی داوطلبان میدان را به افراطی ها واگذار کردن تعبیر خواهد شد.
۴- شاید برخی داوطلبان به عمد و بافکر داغ شدن تنور انتخابات از میدانداری افراطیون استقبال کنند.
اما واقعیت آن است که مردم به افراطیون اقبالی ندارند و هرجا آنها فعال باشند، مردم آنجا نخواهند بود.
۵- دادستان کشور به داوطلبان اخطار داده تا مبادا از خطوط قرمز عبور کنند اما شایستهتر بود که دادستان به افراطیون هم تذکر می داد که وارد میدان انتخابات نشوند.
قطعا میدانداری قانون در انتخابات با ورود افراطیون سخت خواهد بود و جبران هزینههای آن هم آسان نخواهد بود.
۶- در روزهای اخیر طرفداران یک داوطلب رد صلاحیت شده تندرو با یک فعال سیاسی تندرو با یکدیگر پیامهای تندی ردوبدل کردهاند.
آنچه در این فضا قابل تامل است سکوت دستگاههای نظارتی و قضایی در برابر این رفتارهای غیر اخلاقی است.
۷- کشور به آرامش نیاز دارد و انتخابات قرار نیست از آرامش جامعه کاسته و مردم را با مشاهده رفتارها و اظهارات خارج از قاعده تندروها دلسرد و ناامید کند.
قرار است با انتخابات، امید به آینده ایران با تکریم اخلاق و ارزشها و رعایت قانون و پرهیز از تندروی و افراط، افزایش یابد.
پس انتظار از تمام داوطلبان به ویژه داوطلبان ریاست جمهوری، استقبال نکردن از تندروی تندروها و میدان ندادن به افراطی هایی است که همواره اخلاق را قربانی مقاصد سیاسی خود کردهاند.
|
