|
50 ماه از زمانی که ماسک و دستکش و اسپری الکل بخش اصلی زندگی مارا به خود اختصاص داده بود، میگذرد.
در چنین روزی بود که ماجرای ویروس مرگبار کرونا در کشورمان آغاز شد، روزهایی که وزیر وقت بهداشت با اعلام خبر رسمی ابتلای 2 بیمار قمی به کرونا زندگی ما را تحت تأثیر قرار داد به طوریکه ناشناس بودن این ویروس مرگبار در نزد کارشناسان بهداشتی هراس از این بیماری را در اوج خودش قرار داد و به دنبال خود کمکم ملاقاتهای از راهدور، مهمانیهای مجازی و مناسبتهایی که در قرنطینه سپری میشدند، کلاسهای درسی که به خانه آمدند و از همه مهمتر اضطرابی که هر بار با اعلام تعداد جانباختگان کرونایی برجانمان مینشست تا جایی که ذهن تمامی مردم مشــغول به نفوذ اين ويروس شــده بود و همه ســعى داشتند خود را بهگونــهاى از آن محافظت کنند.
این ویروس ناشناخته از همان ابتدای بدو ورودش چنان با قدرت آمد که که حتی پزشکان، متخصصان، اپیدمیولوژیستها و ویروسشناسان نمیدانستند که چگونه با این ویروس باید برخورد و مبارزه کنند، ویروسی ناشناخته با آمارهایی که روز به روز افزایش داشت، همه جا را فرا گرفته بود به طوریکه برای همگان یک ترس ایجاد کرده بود و به نوعی سبب شد مردم از همدیگر فراری شوند.
در تاریخ یکم اسفندماه 98 بود که 3 مورد جدید ابتلا به ویروس کرونا در شهرهای قم و اراک تأیید شد و از اینکه هرروز به تعداد مبتلایان اضافه میشد طوفانی در دل همه ایجاد کرد اینکه چگونه میتوانند از دست این ویروس منحوس در امان باشند از زبان مردم نمیافتاد.
پس از گذشت یک ماه یعنی در فرورین 99 نقشه ایران رنگ قرمز ، زرد و آبی را به خود گرفت که حاکی از وضعیت بحرانی شیوع کرونا در هریک از شهرهای کشور بود. کرونا شهر به شهر در حال گردش بود وهرروز به تعداد آمار و ارقامی که از سوی رسانهها منتشر میشد چشم دوخته بودیم اینکه امروز چند نفر از افراد در جنگ با کرونا شکست خوردند و جان خود را ازدست دادند، چند نفر راهی بیمارستان شدند و چند نفر دیگر در انتظار رهایی از این ویروس منحوس هستند.
موجهای بعدی کرونا در ماههای بعدی آغاز شد هرروز به تعداد جانباختگان و مبتلایان افزوده میشد، سویههای گوناگون این ویروس با اسامی عجیب و غریب(آلفا، بتا، گاما، دلتا، اُمیکرون) در بین افراد شیوع پیدا کرد. ظرفیت ناکافی بیمارستانها و نیاز به برپایی بیمارستانهای صحرایی به دست نهادهای نظامی همچون ارتش، کمبود و خلأ تجهیزات پزشکی مانند دستگاه اکسیژن در بیمارستانها، حجم عظیمی از حضور بیماران کرونایی در مراکز درمانی را و همچنین خلأ کادر درمان، پزشک عفونی و پرستار به ویژه در شهرهای کوچک که ساعات شیفت پرستاران را افزایش داده بود و خط خستگی بر چهرهشان را به یکی از ماندگارترین تصویرهای آن روزهای ایران در ذهنها و خاطرهها باقی ماند که از آن سال تا کنون کادر درمان را با نام مدافعان سلامت میشناسند.
به دلیل ناشناخته بودن این ویروس و نداشتن هیچ پیشینهای، هیچ یک از افراد نمیدانستند که برای مقابله با این ویروس چگونه باید برخورد کنند و چون راه انتقال این ویروس به طور کامل مشخص نبود همه میگفتند احتیاط کنید، تقریباً بیشتر مردم به گندزدایی خیابانها با مواد ضدعفونی کننده و ایجاد ایستگاههایی برای ضدعفونی کردن خودروها و امکان عمومی میپرداختند و هرروز هشدارهای گوناکونی از سوی وزرات بهداشت به مردم منتقل میشد که حدالامکان در خانه بمانید و فقط در صورت نیاز از منازل خود خارج شوید.
این بیماری در روزهای نخست فقط بر روی سلامتی مردم تأثیر داشت اما رفته رفته توانست ضربه سنگینی به سبک زندگی و معیشت مردم وارد کند از همین رو سبب تعطیل شدن بسیاری از کسبوکارها از جمله اصناف، رستورانها و ... شد، درصد بالایی از افراد شغل خود را درآن دوره همهگیری کرونا از دست دادند، حدود یکمیلیون شغل در سال۱۴۰۰ در ایران از دست رفت و نرخ مشارکت نیروی کار 3 واحد درصد کاهش یافت.
۱۲ خرداد ۱۴۰۱، نخستین روز بدون فوتی کرونا در کشور
این وضعیت بحرانی کرونا ادامه داشت تا زمانی که خبر از تولید نخستین واکسن در شرکت فایزر آمریکایی با همکاری بیوانتک آلمانی نخستین واکسن کرونا را در سال 1399 منتشر شد که حدود 80 تا 90 درصد در میان واکسنزدگان ایمنی ایجاد میکرد و پس از آن، شرکت مدونا در آمریکا به ساخت واکسن روی آورد. همچنین پس از این2شرکت، شرکتهای دیگری همچون آسترازنکا در انگلیس و سینوفارم در چین و اسپوتنیک در روسیه به ساخت واکسن علیه ویروس کووید 19 روی آوردند که سبب پایین آمدن مرگومیر ناشی از کرونا به میزان چشمگیری شد.
در همین حال، با سرعت گرفتن برنامه کشوری واکسیناسیون که از نیمه دوم ۱۴۰۰ کلید خورد، توانستیم از تعداد موارد ابتلاء و فوتیها کم کنیم؛ تا جایی که نخستین روز بدون فوتی کرونا در کشور رقم خورد.
۱۲ خرداد ۱۴۰۱، نخستین روز بدون فوتی کرونا در کشور است که حاصل تلاشهای شبانه روزی کادر بهداشت و درمان و برنامه واکسیناسیون کشوری بود.
هنوز به طور رسمی، پایان پاندمی کرونا اعلام نشده است
طبق آمار جهانی از ابتدای شیوع ویروس کرونا، در مجموع موارد ابتلا در کشورهای مختلف تاکنون به ۷۰۳ میلیون و ۳۰۵ هزار و ۲۱۵ نفر رسیده و مرگ ۶ میلیون و ۹۸۳ هزار و ۷۶۸ بیمار نیز تأیید شده است، بنابر تازهترین بهروزرسانی «ورلداُمتر» از آمار جهانی کرونا (کووید ۱۹)، روز گذشته در کشورهای مختلف در مجموع بیش از ۷۰۰۰ مورد جدید ابتلا به کروناویروس شناسایی و ۱۰۵ فوتی گزارش شده است.
.همچنین آلمان با ثبت ۴۹ فوتی و آمریکا با بیش از ۴۰۰۰ مورد جدید ابتلا به ترتیب بالاترین آمار تلفات و مبتلایان کرونایی را در شبانهروز گذشته در جهان گزارش کردهاند.
بر اساس اعلام مرکز مدیریت بیماریهای واگیر وزارت بهداشت، اعداد موارد بستری مثبت جدید در هفته ۲۰۷ پاندمی (هفته منتهی به ۱۶ بهمن)، ۲۶۴ نفر و تعداد مرگ آن ۶ نفر است که نسبت به هفته قبل (هفته ۲۰۶ پاندمی) به ترتیب ۲۶.۸ درصد افزایش و ۵۰ درصد کاهش یافته است.
تعداد موارد سرپایی مثبت جدید نیز در طی این هفته، ۷۸ نفر گزارش شده که نسبت به هفته گذشته (هفته ۲۰۶ پاندمی) ۴۲.۳ درصد افزایش یافته است. میزان بستری موارد مثبت به ازای ۱۰۰ هزار نفر در کل کشور ۰.۳۱ گزارش شده که این میزان در هفته گذشته (هفته ۲۰۶ پاندمی) ۰.۲۳ بود.
همچنین میزان مرگ موارد مثبت به ازای یک میلیون نفر در کل کشور ۰.۰۷ است که این میزان در هفته قبل ۰.۱۴ است.
همچنین در استان همدان نیز براسا آخرین آمار منتشر شده از سوی دانشگاه علوم پزشکی همدان، آمار متوفیان کرونا در استان همدان از ابتدای شیوع این ویروس تاکنون، 3 هزار و ۳۳۹ نفر بوده است که درحال حاضر آمار جدیدی از مبتلایان به دست ما نرسید. و حالا پس از گذشت 50 ماه از پاندمی دلهرهآور، دیگر خبری از مراکز و پایگاههای تزریق واکسن کرونا نیست و به نظر میرسد کسی به دنبال تزریق دوزهای یادآور هم نباشد. همچنین، به نظر میرسد که انجام تستهای تشخیصی نیز رخت بر بسته و فقط بر اساس ضرورت، این اقدامات انجام میشود.
با گذشت ۵۰ ماه ازآغاز پاندمی کرونا در جهان و ایران، اینطور به نظر میرسد که شرایط بیماری حداقل در کشور خودمان، نگرانکننده نباشد. هر چند که سازمان جهانی بهداشت، هنوز بهطور رسمی، پایان پاندمی کرونا را اعلام نکرده است.
|
