|
چهارمین انتخابات زودهنگام ریاست جمهوری در رفتارشناسی جامعه تاکنون شاخصهای خوبی را نمایان کرده است.
شاخصهای که میتواند نشان و تأییدی بر توسعه سیاسی جامعه و پرهیز از رفتار تودهای و تهی از منطق و بر مبنای احساس باشد.
در واقع جامعه زمانی که به سمت مشارکت فعالانه که بر اساس تفکر، منطق و منافع عمومی شکل میگیرد برود، از مشارکت منفعلانه و احساسی فاصله خواهد گرفت و به نظر جامعه به این سطح از رفتار منطقی نزدیک شده است.
یکی از نشانههای این رفتار منطقی پرهیز از هزینه رأی به هر شکل و به نام هرکس است اینکه جامعه میداند نباید رأی خود را به هر شکلی هزینه کرده و اجازه اتکا به آن بدون تعهد به رأی دهنده را بدهد، اتفاق مبارکی است.
از دلایل این رشد سیاسی را میتوان در رفتار سیاستمداران و بیتعهدی آنها به شعار و وعدههای داده شده در انتخابات و خستگی مردم از وعده و شعار جستجو کرد. شرایطی که منجر شده اکثریت جامعه به انتخابات بیتفاوت باشد و به مشارکت آوردن مردم سخت شود.
دلیل افزایش آرا باطله در انتخاباتهای اخیر را نیز میتوان به همین برداشت مرتبط دانست.
چهاردهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری نیز جدا از این فضا نیست و نگاهی به روند انتخابات حکایت از تداوم رفتار اکثریت مردم در انتخاباتهای اخیر دارد.
البته رقابتی شدن فضا و حضور نمایندگان 2 جناح مطرح کشور در انتخابات توانسته تأثیری مثبت بر مشارکت بگذارد اما هنوز از فضای انتخاباتی و پویایی و نشاط حاصل از این فضا در جامعه خبری نیست.
به همین دلیل داوطلبان باید با آسیبشناسی رفتار داوطلبان گذشته و افراد پیروز در انتخابات از وعده و شعار فضایی که قابلیت اجرا ندارد، پرهیز کنند و بر اساس واقعیات و خواستههای جامعه سخن گفته و تلاش کنند.
در این راه داوطلبانی که برای افزایش مشارکت با به میدان آوردن طیف معترض و خاکستری به میدان آمدهاند کار سختی دارند زیرا باید فضای جدیدی را نوسازی و در این فضا خواستههای مردم را مطرح و برای پیمودن راهی که در آن خستگی از وعده و شعار نباشد، اعتماد مردم را به دست آورند.
تا به اینجا برخی از داوطلبان بدون توجه به آنچه در جامعه در جریان است و خستگی جامعه از وعده و شعار همچنان با وعدههای ناممکن سعی در جذب آرا مردم را دارند راهی که نتیجهای نخواهد داشت و لازم است این رفتار داوطلبان بر مبنای واقعیات جامعه اصلاح شود وگرنه جامعه از وعده و شعار خستهتر خواهد شد.
|
