|
کافی است سری به آشپزخانه و بعد یخچال بزنید امکان ندارد که دارویی در آن نبینید.
امروز روز دارو ساز است. رشتهای که مستقیم با سلامت مردم سروکار دارد اما بسیاری از مردم نمیدانند داروسازان مدرک دکتری دارند. چرا که هر آنچه در داروخانه میبینند فقط رابطهای است که داروساز با یک نسخه آنها را به فروش میرساند.
این مسأله بازتابی از نگاه جامعه به داروسازان است. متأسفانه در کشور ما انتظاری که از یک نسخه پیچ میرود با داروساز یکی است. روز داروساز فرصت خوبی است تا یادآوری کند نقش و جایگاه داروسازان میتواند بسیار متفاوت با وضع کنونی باشد. همچنین نگاهی به مشکلات داروسازان و فعالیت این گروه ضروری است تا به عنوان زنجیره سلامت مردم، بتوانند هر چه بهتر به آنان خدمت کنند.
بدون تردید میتوان گفت تقریباً خانوادهای در کشور نیست که به طور روزانه مصرفکننده دارو نباشد. دارو در نظام سلامتی مردم جایگاه ویژهای دارد. به همین علت باید به دارو مثل نان و آب به عنوان یک مسأله ملی نگاه شود.با یک حساب و کتاب ساده مشخص است که گردش مالی دارو در کشور ما کم نیست و سالانه میلیونها دلار صرف خرید انواع مواد مؤثره و جنبی لازم برای ساخت و تهیه دارو میشود. این حجم بالای دارو که مستقیم با سلامت مردم در ارتباط است نیاز به کسانی دارد که از آن مراقبت کنند. این وظیفه بر عهده داروسازان است.
روزی برای داروسازان
زکریای رازی بزرگمردی است که اعتبار نامش در تاریخ دانش بشری همواره یادآور نگرش اصیل همه دانشمندان اسلامی به ارزش مقوله تحقیق و تجربه بوده و هست.
آثار کم نظیری چون الحاوی و طبالمنصوری که در قرون متمادی به عنوان مرجع آموزش پزشکان و دانشمندان در سراسر جهان معتبرترین کتب مورد استناد بودهاند، خود یادگار دوران رشد و شکوفایی علم و پژوهش در گهواره تمدن ایرانی اسلامی هستند. 5 شهریورماه زادروز حکیم محمدبن زکریای رازی است که روز داروسازی نامگذاری شده است.
با این عقبه متأسفانه همواره در ایران به داروخانه به چشم یک سوپر مارکت نگاه میشود نه یک مرکز درمانی! هر چند تا زمانی که داروسازان ما در داروخانهها نقش چندان متفاوتی با یک فروشنده ساده را ندارند باید انتظار داشت تا مردم نیز چنین تصوری داشته باشند.
در ارتباط با این روز با چندین داروساز و صاحب داروخانه صحبت کردیم که در مجموع صحبیتها مشخص بود که آنها از اجرای طرح پلن برای اختصاص دارو به داروخانهها (به جز داروخانه اعضای هیأت علمی دانشگاه و کارکنان آن)، رانت پزشک با داروخانه برای سفارش به بیمار به منظور خرید دارو از داروخانهای که پزشک سفارش میکند،
سبدگردانی شرکتهای داروسازی برای خرید دارویی خاص در کنار خرید اجباری چند داروی دیگر به همراه پرداخت نکردن هزینه ها توسط بیمه و... گلایه داشتند.
فاطمه نوری عضو هیأت علمی و مسئول داروخانهای در خیابان مهدیه گفت: گردش نقدینگی برای یک داروخانه بسیار مهم است و اگر چنین نباشد تهیه دارو برای بیماران به سختی اتفاق میافتد.
وی ادامه داد: با تأخیر در پرداخت حق داروخانهها توسط بیمهها آسیبی که به این شغل میرسد علاوه بر داروساز بیماران را نیز شامل میشود.
نوری افزود: این روزها که بازار سیاه دارو کشور را فرا گرفته و برخی لوازم مورد نیاز مردم چون وسایل آرایشی بهداشتی تقلبی و تاریخ مصرف گذشته به صورت فلهای با شرایط نگهداری متفاوت عرضه میشود، داروخانه تنها محلی است که با نظارت دائم و تأییدیه وزارت بهداشت اقدام به فروش دارو و لوازم بهداشتی میکند.
وی در بیان مشکل داروخانهها گفت: متأسفانه برخی پزشکان بیمار را مجبور میکنند که از داروخانهای که آنها معرفی میکنند دارو بخرند و این موضوع بسیاری از بیماران را ناراضی کرده و به نظر میرسد قراردادی بین پزشک و داروساز ایجاد کرده است.
این عضو هیات علمی دانشگاه گفت: برخی داروها مثل بوتاکس، فیلر و مزو که در برخی مطبها نگهداری میشوند با توجه به شرایط خاص نگهداری آنها باید از داروخانه ها خریداری شوند.
وی در پاسخ به پرسش خبرنگار ما در خصوص اجرای طرح پلن گفت: بر اساس این طرح داروها به صورت یکسان بین داروخانهها توزیع میشود البته به استثنای داروخانههایی که متصدیان آنها از اعضای هیأت علمی و یا کارکنان دانشگاه علوم پزشکی باشند که در این صورت اولاً برای برخی داروها بیمار قادر به مراجعه به هر محلی از جمله داروخانههای حاشیه شهر نیست و دوماً چرا باید عضو هیأت علمی با تخصص لازم که میبایست نقش مشاور را برای بیمار داشته باشد از این قاعده مستثنی است.
نوری با اشاره به اینکه اگر پزشک متخصصی نزدیک داروخانه باشد داروهای خاص در داروخانه نزدیک توزیع نمیشود بیان کرد: با توجه به اینکه برخی داروخانه ها نزدیک پزشک متخصص است بهتر است در داروخانه نزدیک به آن پزشک ارائه شود.
وی با اشاره به اینکه با این مشکلات بازار سیاه دارو در جامعه شکل گرفته و مشکلات ناشی از بیماری را دوچندان کرده است افزود: انتظار میرود کارهای نظارتی بر پخش دارو و فروش آن بیش از این باشد.
مسئول فنی داروخانه دکتر قدیمی نیز میگوید: کار داروساز از نظر اقتصادی در ایران با درآمد سازگار نیست و این عمده مشکل داروسازان است.
علیرضا قدیمی با بیان اینکه سوبسیدها و حمایتهای دولتی فقط در حد حرف و بیشتر رانت است افزود: گاهی هم این حمایتها تا رسیدن به ما نوش دارو پس از مرگ سهراب میشود.
وی گفت: فقط به یک قسمت ماجرای گردش مالی ما توجه کنید، اگر داروساز یک ساعت بیمه کارکنان خود را دیر پرداخت کند مشمول انواع جرائم می شوداما مطالبات ما یکسال دپو می شود و وقتی قرار است پرداخت شود آنقدر تیکه تیکه پرداخت می شود که کیفیت خود را از دست می دهد.
قدیمی با اشاره به اینکه دولت به صورت دستوری پول دارو را تعیین می کند و توجهی به مخارج اولیه برای تهیه آن ندارد افزود: شیر خشک را با 8 درصد سود به مردم می فروشیم در حالی که مالیات 12 درصد سود از ما می گیرد.
وی ادامه داد: فروش انسولین با 8 درصد سود صرفه اقتصادی ندارد اظهار کرد: در سایر کشورها همین کالا ها با 70 درصد سود عرضه میشود و این دولت است که به خرید مردم از طریق بیمه کمک می کند.
قدیمی بیان کرد: نخستین و مهمترین مشکل ما بیمه است و تا وقتی این مشکل حل نشود نمی توانیم انتظار داشته باشیم که سایر مشکلات حل شوند.
یک داروساز نیز میگوید: یک داروساز برای انجام وظایف اصلی خود بسترهای مناسبی ندارد برای مثال برای داروساز در داروخانه باید اصلیترین دغدغه، مسئله کمک به بیمار باشد ولی تأمین هزینههای زندگی و مدیریت مجموعهای که اداره میکند و همچنین پرداخت عوارض، مالیات و شرایطی که در تورم اقتصادی وجود دارد طرف دیگر ماجرا است که باعث میشود دغدغه اصلی تحتالشعاع قرار گیرد.
وی میافزاید: امروزه متأسفانه اقتصاد داروخانهها در آستانهی ورشکستگی است یعنی داروساز نمیتواند هزینهها را جبران کند و حاشیه سود دارو بسیار پایین است و از طرفی با اشباع بازار ارائه خدمات دارویی و رقابت تنگاتنگ برای تأمین هزینههای داروخانه سایر وظایف اصلی دکتر داروساز تحت تاثیر قرار میگیرد.
وی میگوید: دغدغهی دیگر یک داروساز این است که آیا تا پایان سال با گردش مالی که در داروخانه است و خدمتی که به مردم ارائه میدهم میتوانم هزینههای خود را پوشش دهم یا خیر؟.
با این توصیف در روزی به نام داروساز باید منتظر بود و دید که آیا مشکلات مربوط به داروسازان حل خواهد شد یا آنان نیز با ورشکستگی رفتن را به ماندن در وطن خود ترجیح میدهند.
|
