|
مدیریت در ایران داستان جدایی از علم مدیریت و روند مدیریت در جهان دارد.
زمانی ارجح دانستن تعهد بر تخصص و زمانی تخصصگرایی صرف در چینش مدیران شرایطی را در کشور به وجود آورد که در انتخابات ریاست جمهوری از ضرورت بهرهگیری از علم و تخصص مدیران خارجی به عنوان مشاور برای پیشبرد امور و جبران عقب ماندگیها در این حوزه مباحثی مطرح شد.
واقعیت آن است که در مدیریت نیاز اصلی بهروزرسانی علم آن و چینش مدیران بر اساس شاخصهای جهانی است شاخصهایی که بر اساس آن فردی مدیر خطاب میشود و با افرادی که مدیر نیستند تفاوتهای بسیاری به لحاظ تدبیر و مدیریت امور دارد.
تا به آنجا راه زیادی داریم هرچند اقداماتی که دولت چهاردهم در انتخاب وزرا انجام داده امیدواری به بازگشت مدیریت به اصول علمی را افزایش داده است.
در کنار این گلایه از سهم خواهیها و درخواست افرادی مانند فرزندان رئیسجمهور و ظریف از افراد مبنی بر ارسال نکردن رزومه برای آنها نشان میدهد هنوز بسیاری به صرف داشتن تحصیلات دانشگاهی و زد و بند سیاسی و دلبسته به رایزنیها امید به مدیریت را در دل زنده نگهداشته و خود را مدیر پس از این میدانند. اتفاقی که نشان میدهد دولت اگر مراقبت نکند نمیتواند روند چینش مدیران را از شیوههای مردود فعلی به شیوههای اصولی و علمی تغییر دهد.
در این زمینه وظیفه دولت بسیار سنگین است تا بتواند شایسته سالاری براساس حق و عدالت را جایگزین باندبازی و فامیل بازی و بازی های دیگر در عرصه مدیریت کند.
جدای از این انتظار میرود مدیران فعلی شأن مدیریت را رعایت کنند فارغ از اینکه چگونه به مدیریت رسیدهاند و آیا شایسته این سمت بوده اند یا مدیریت آنها محصول لابی و فشار حزبی و... بوده اکنون که آنها به عنوان مدیر مطرح هستند نباید رفتارهای خارج از عرف مدیریتی داشته باشند.
تلقی فعالیت برای بقا در سمت مدیریتی و آویزان هر که مؤثر شناخته میشود، شدن و دست بازیدن به هر شیوهای برای بقا از سوی هیچ مدیری شایسته نیست.
مدیر شایسته میداند که به خاطر مهارت و علمی که دارد هرگز از مدیریت کنار نخواهد رفت و اگر در بخش دولتی بنا به دلیلی امکان کار برای او نباشد در بخشهای دیگر از توان او استفاده خواهد شد و شأن او بالاتر از التماس و آویزان شدن و گدایی پست و پشت کردن به اصولی است که با پذیرش آنها به مدیریت رسیده است.
همچنین مدیرانی که مأمور شدهاند نباید با پایان مأموریت شأن خود را خدشه دار کنند که نمیخواهند منتظر بمانند تا کار را به مدیر جدید تحویل دهند و با بازگشت یا بازنشستگی از تحویل کار هم امتناع دارند.شأن مدیریت تنها به لباس مناسب مدیریتی یا رعایت تشریفاتی که رئیس جمهور هم به آن باور ندارد، نیست بلکه در کار تا لحظه آخر فرصت مدیریتی، رعایت شخصیت مدیریتی و امتناع از اقداماتی که مدیر را بدهکار افراد مؤثر میکند، نیز هست و حتی این جنبه شأن مدیریت از جنبه حفظ ظاهر آن اهمیت بیشتری دارد.
با این اوصاف انتظار میرود آن دسته از مدیران دولتی استان که به دنبال بقا به هر شکل هستند، رعایت اصول مدیریت را سرلوحه کار خود قرار داده و شأن مدیریت را با اقداماتی مبتذل برای بقا خدشهدار نکنند.
|
