|
۱- مدیریت در ایران داستان عجیب و غریبی دارد، از یکسو دولتی چنان چرخش نخبگان را متوقف میکند که احساس میشود از ابتدای انقلاب تاکنون فقط تعدادی مدیر در دایره مدیریت بودهاند و به فراخور در مدیریت ها جابهجا شدهاند و از سوی دیگر دولتی چنان قاعده این بازی را به هم میزند که گویی باوری به علم مدیریت یا اصول مدیریت ندارد.
آنچه در هر دو حالت اتفاق افتاده همان ماندن در روش آزمون و خطاست که زیان آن برای مردم و کشور فاکتور شده است.
۲- یکی چنان از تجربه مدیریتی و ضرورت استفاده از افراد کاربلد و ژنرالها سخن میگوید و به آن عمل میکند که راه بر هر فرد جوان شایسته ای برای مدیریت بسته میشود و دیگری چنان از ضرورت استفاده از جوانان سخن میگوید که ژنرالها راهی غیر از بازنشستگی پیدا نکنند.
هر چند برخی بازنشستگان یاد دوران ژنرالی افتاده و با بازگشت به کار این قاعده را برهم بزنند.
۳- در اطلاعرسانی یکی شعار شفافیت و گردش آزاد اطلاعات میدهد اما اگر این گردش آزاد به حقوقهای نجومی و دیگر تخلفات رسید، دیگر از آزادی خبری نخواهد بود و تنها ژست آن باقی میماند.
دیگری نیز ژست اطلاعرسانی گرفته اما تنها به اطلاعرسانی از تریبون علاقه دارد و نمیخواهد این اطلاعرسانی در چرخه گردش آزاد اخبار و انتشار اطلاعات کسب شود.
۴- رویکرد ضد فساد دولت سیزدهم شرایطی را ایجاد کرده که مدیران ژست ضد فساد نیز بگیرند و هر یک تلاش کنند خود را قهرمان مبارزه با فساد در حوزه تحت مدیریت معرفی کنند.
هر چند مردم این ژستها را سخت باور میکنند و تنها در صورت مشاهده عملی مبارزه با فساد، مدیر را فسادستیز دانسته و دل به اقدامات او در مبارزه با فساد میبندند.
۵- مبارزه با فساد اقدام خوبی برای اعتمادسازی و افزایش امید مردم به آینده است، این اقدام اگر حالت نمایشی بگیرد نه تنها با همراهی مردم مواجه نخواهد شد بلکه تاثیرات نامناسب بر روح و روان جامعه باقی خواهد گذاشت.
به همین دلیل مدیران هر کاری را نمایشی انجام میدهند، بهتر است از اقدام نمایشی در حوزه مقابله با فساد خودداری کنند.
۶- مردم رئیس جمهور را به عنوان فردی دلسوز و مبارز با فساد با اقدامات عملی که داشته باور کردهاند و به او اعتماد دارند.
این اعتماد نباید با حرکات نمایشی مدیران که خود را منصوب رئیسجمهور میدانند، خدشهدار شود.
راز موفقیت رئیسجمهور پرهیز از اقدامات نمایشی و مبارزه واقعی با فساد است.
۷- نمایش دستورات، اطلاعرسانی ناقص از اقدامات و استفاده از فضای مجازی برای تبلیغ اقدامات نمایشی از مواردی است که علاقه برخی مدیران به حرکات نمایشی در مبارزه با فساد را نشان میدهد.
این روند در مبارزه با فساد تاثیری نخواهد داشت و تنها خیال مفسدین را از مبارزه راحت خواهد کرد زیرا متوجه خواهند شد که شعار مبارزه با فساد برای تبلیغ بوده و کسی با فساد و فاسد کاری ندارد.
به همین دلیل ضروری است تا مبارزه با فساد در دولت شکل واقعی به خود گرفته و از اتفاقاتی که منجر به شکلگیری باند و دسته و در نهایت فساد در بدنه ادارات میشود، با شفافیت و در واقعیت مقابله شود.
|
