|
رمزگشایی از کتیبهای 4 هزار ساله نشان میدهد ایران در دوران بسیار دور باستانی سیستم نگارشی مستقل خود را داشته است.
به گزارش مهر، «فرانسوا دِسِه» (François Desset) باستانشناس فرانسوی از لابراتوار باستانشناسی شهر لئون، در تاریخ ۲۷ نوامبر سال ۲۰۲۰ اعلام کرد موفق به رمزگشایی کتیبهای با قدمت ۴۴۰۰ سال شده که به خط عیلامی در سرزمین ایران نوشته شده است.
این رمزگشایی، تحولی ژرف در خوانش متون ایران باستان به حساب میآید. از همین روی این اکتشاف در مرکز توجه اغلب صاحبنظران قرارگرفته است. این سیستم نوشتاری، برای مدت بیش از یک قرن، در پایان هزاره سوم و آغاز هزاره دوم پیش از میلاد، در فلات گسترده ایران و حوزه عیلام استفاده میشده است.
پژوهشگر فرانسوی که بهتازگی کار خود را در دانشگاه تهران به پایان رسانده است، میافزاید: «این کتیبه در سال ۱۹۰۱ در محوطه باستانی شوش کشف شد، اما به مدت ۱۲۰ سال قادر به خواندن آنچه ۴۴۰۰ سال پیش نگارش یافته، نبودیم تا آنکه سرانجام این انتظار به پایان رسید».
متن ترجمه شده کتیبه مذکور مربوط به فرامین سلطنتی پادشاهان آن دوره از تاریخ ایران است.
به باور فرانسوا دسه، خانهنشینی در تهران در ایام قرنطینه ماه آذر، برای او و کامبیز طیبزاده، همکار ایرانی وی، مجال کار بیشتر در این حوزه را فراهم کرد. علاوهبر جنبه فنی، خوانش یک متن باستانی از تاریخ ایران، تأثیر بسزایی بر مطالعات تاریخی این سرزمین کهن خواهد داشت. این اکتشاف اثبات میکند که ایران در دوران بسیار دور باستانی، سیستم نگارشی مستقل خود را داشته است و این موضوع بر اهمیت مطالعات تاریخی ابداع رسمالخطهای باستانی در فلات ایران خواهد افزود. پس از نهایی شدن رمزگشایی متن کتیبه، نتایج کامل این پژوهش در سال ۲۰۲۱ منتشر خواهد شد.
این گزارش توسط رایزنی فرهنگی کشورمان در فرانسه تهیه و در اختیار خبرگزاری مهر قرار داده شده است.
|
