|
قسمت هفتم:
یکی از ساده ترین و متداول ترین کارهایی که برای نشان دادن عشق و محبت خود نسبت به فرزندانمان می توانیم انجام دهیم، «هدیه دادن» است.
اگر چه بیشتر بچه ها از دریافت هدیه خوشحال می شوند، اما بچه هایی که زبان اصلی عشق آنها، هدیه گرفتن است، ویژگی هایی دارند که آنها را متمایز می کند: مثلا با دریافت هدیه بسیار هیجان زده می شوند، برای باز کردن آن آرام و قرار ندارند ، به کاغذ کادو و روبان و بسته بندی هدیه هم توجه می کنند و در مورد آن صحبت می کنند و از آن لذت می برند. هدیه هایی را که دریافت می کنند، در جای خاصی نگه داری می کنند و آنها را به دیگران نشان می دهند.
پس اگر زبان اصلی عشق فرزندمان هدیه گرفتن است، بهتر است به این مسأله اهمیت دهیم و با بهانه و بی بهانه او را با هدیه های کوچک و بزرگ، غافلگیر کنیم تا متوجه عشق و محبت ما نسبت به خودش شود.
البته باید بین هدیه و رشوه و جایزه تفاوت قائل شد. چرا که رشوه دادن و جایزه دادن، روشهای ناکارآمدی هستند که بعضی از والدین برای جلب همکاری بچه ها و وادار کردن آنها به خوشرفتاری استفاده می کنند و غالبا هم تأثیر مثبت بلند مدتی روی رفتار بچه ها ندارند. (در قسمتهای آینده به دلایل ناکارآمدی این روشها خواهیم پرداخت). پس بهتر است برای این که هدیه دادن، به عنوان نشانه و مظهر عشق و علاقه ی بی قید و شرط ما نسبت به فرزندمان، درک شود، بهتر است کاملا بی بهانه و بدون تعیین شرط و شروط، این کار را انجام دهیم.
بسیاری از والدین نیز به دلیل آنکه حضور کمرنگی در خانه دارند و نمی توانند وقت و توجهی را که فرزندشان به آن نیاز دارد، به او اختصاص دهند، دچار احساس گناه می شوند و برای محافظت از خود در برابر این احساس گناه، فرزند خود را هدیه باران می کنند. اما لازم است بدانیم که هدیه دادن یکی از پنج زبان ابراز عشق است و نمی توان از آن به عنوان جایگزینی برای دیگر زبان های عشق استفاده کرد و هیچ هدیه ی ارزشمندی جای حضور گرم و پر مهر پدر و مادر را نمی تواند پر کند، پس این هدیه را از فرزندمان دریغ نکنیم!
* مرضیه رضائیان کیاسری
روانشناس حوزه ی پرورش کودک
|
