|
مقام معظم رهبری حضرت آیتا... خامنهای عید نوروز گذشته، سال 1398 را با عنوان «رونق تولید» نامگذاری کردهاند و در این ارتباط در همان پیام نوروزی خویش به تمام مدیران بالادستی و پاییندستی کشور توصیه فرمودند تا با استفاده از تمام اختیارات خود هر مانعی از سر راه رونق تولید برداشته شود و در کنار آن کارفرمایان و صاحبان مشاغل و کارخانجات نیز برای رونق تولید خود کارگران و زحمتکشان عرصههای کار و تولید را تشویق و ترغیب نمایند.
سال 1398 در حالی به ماه پایانی خود رسیده است که در رسانهها و مطبوعات گوناگون کشورمان تا این برهه از سال، اخبار و گزارشهای دلگرمکنندهای از قدمهای احتمالی برای تحقق توصیه راهبردی رونق تولید توسط مقام معظم رهبری دیده یا خوانده و یا نوشته نشده است. فراموش نکنیم، استراتژی رونق تولید در جامعه ایران تنها برای تأمین نیازهای داخلی و سیرکردن مردم خودمان در برابر تحریمها نیست. رونق تولید یعنی ما دامنه تلاش و ابتکار و نوآوری و ایثار خویش را آنچنان گسترش بدهیم تا بلکه بازارهای جهانی را نیز متوجه اراده و کیفیت و آماده مصرف بودن کالاها و تولیدات خودمان بسازیم، بهتر بگویم در جهان ما هماینک بسیاری کشورها هم هستند که با توجه به بسیاری مؤلفههای فرهنگی و اعتقادی و عادتهای غذایی، خیلی کالاها را فقط برای صادرات و بازاریابیهای جهانی تولید میکنند بسیار هم موفق هستند چون هم از منابع کافی بهره میبرند و هم تولیدات بهمراتب ارزانتری بهدست میآورند و هم پشتوانه ارزی قابل اعتنایی کسب میکنند که برای توسعه خطوط تولید و توسعه اشتغال بسیار به کار آنها میآید. متأسفانه در جامعه ما برخی دیدگاهها و نگرشهای اشتباه و غرضورزانه و سلیقهها حتی بین مسئولان و مدیران تصمیمساز وجود دارد که نهتنها به رونق تولید و رفع نیازهای داخلی هیچ کمک نمیکند و ترمز دستی میشود، بلکه مانع صادرات هم هست و صدها کارگر و نانآور خانوار را تهدید به تعدیل نیروی کارخانه و بیکاری و افزودن به بدبختیهای جامعه میسازد.
کمی هم روشنتر در اینباره بگوییم و بنویسیم نمونه چنین غلطرویها و تأسی وارونه از قوانین و تعبیر خودخواهانه از قوانین و در مواردی نگرشهای تبعیضآلود و تلافیجویانه، بلایی است که بیخ گوش ما و در همین کارخانه قدیمی خوشنوش همدان اتفاق افتاده آمده است.
نگارنده این یادداشت فقط یکبار و آن هم سال 1361 برای انجام مصاحبه و تهیه گزارش از فعالیتهای خوشنوش که آن زمان نام دیگری داشت به این کارخانه از ایرنا اعزام شدهام و پساز آن نیز بهدلیل انتقال و انجام مأموریتها در استانهای دیگر و خارج از کشور از اوضاع و احوال این کارخانه بیخبر بودم اما بهتازگی موضوعی در ارتباط با مشکلات این کارخانه به گوشم رسید که تنم را به لرزه انداخت. شنیدم مدیران فعلی این کارخانه در حالحاضر فقط برای حفظ اشتغال حدود 100 نفر از کارگران و کارکنان باقیمانده خود کارخانه را به نحوی روی پا نگه داشتهاند و در یک شیفت کاری بهزحمت قادر به دخلوخرجهای خود هستند.
شنیدهام مدیران این کارخانه به هر نحو ممکن سعی داشتهاند حقوق و مزایای کارگران خود را سر ماه و حداقل با تأخیرهای موردی پرداخت نمایند و اما شنیدهام که موانع کوتاهبینانهای بر سر راه «رونق تولید» این کارخانه که از معدود واحدهای تولیدی اشتغالآور در همدان و استان بهشمار میآید وجود دارد و به نحوی مدیران بیچاره این واحد کارگری، دارند گوش مالی میشوند و ممانعت از تمدید کارت بازرگانی نمیدانم کدام مدیر کارخانه توسط اتاق بازرگانی همدان، موجب شده است تا برنامههای بهزحمت صادراتیشده کارخانه ابتر شود و از کار بیفتد. شنیدهام مدیران کارخانه خوشنوش همدان به شدت دنبال تمدید کارت بازرگانی خود برای راهاندازی خطوط افزایش تولید و احیای شیفتهای کاری معطل مانده هستند اما بهدلیلهای واهی قادر به این کار نیستند. عقل سلیم میگوید، گیریم که هر کارخانهای در شرایط کنونی کشورمان درگیر مشکلات حقوقی و مالی باشد، اما وظیفه مسئولان دلسوز و عاقل این است که به هر طریق ممکن موانع موجود را از سر راه برداشته و دهها کارگر را از بیم بیکاری نجات دهند. اگر کارخانهای به حق یا به اشتباه مقروض تلقی می شود، باید کمک کرد تا رونق بگیرد و درآمد حاصل کند و بدهکاریهای احتمالی خویش را صاف و صوف نماید.
عقل سلیم میگوید مردم ما در همدان و استان چنانچه در شرایط فعلی دهانشان به نوشابه هم نرسد اتفاقی نمیافتد، اما این محصول در بازارهای جهانی و حداقل در کشورهای همسایه برای کشور و برای استان و برای «رونق تولید» کارخانه ارزآور خواهد بود و زمینه روانی هم برای حل معضل و مشکلات دیگر فراهم میشود. امروز کلید رونق تولیدی کشورمان در دست مدیران آیندهنگر شجاع و کاربلد است، در غیر اینصورت امیدی به سحر نیست.
|
