|
ملایر- خبرنگار همدانپیام: دومین هنر به لحاظ تعداد هنرمندان و حجم مبادلات اقتصادی در بین ۲۰ رشته هنردستی فعال در شهرستان ملایر، هنر مرواربافی است که به دلیل قابلیتهای متعدد همچون مواد اولیه ارزان، در دسترس بودن نیروی متخصص، پیشکسوت و جوان، پیشینه طولانی، بازار فروش مناسب و ارزش افزوده بالا توانسته جایگاه خوبی و قابل توجهی به خود اختصاص دهد.
مروار و مرواربافی در ملایر سابقه طولانی دارد و سبدبافی هنری است که در اکثر روستاهای ملایر انجام میشود.
از طرفی ملایر با وجود دو هزار هکتار سطح زیر کشت مروار قطب تولید مروار در کشور محسوب شده که بیشتر در روستاهای داویجان، توچغاز، میوا، حرم آباد و گوراب کاشته میشود و علاوه بر تأمین مروار کارگاههای فعال شهرستان، مروار مورد نیاز کارگاههای سراسر کشور را نیز تأمین میکنند.
به دلیل کشت این محصول و اشتغال بالای این هنر در روستای داویجان، در آذرماه ۱۴۰۰ ، داویجان به عنوان روستای ملی مرواربافی به ثبت رسید و علاوه بر این رشته مرواربافی در ۲۲ اسفند سال ۱۳۹۴ به عنوان میراث ناملموس در وزارت میراث فرهنگی ثبت شده است.
رئیس میراث فرهنگی صنایع دستی و گردشگری ملایر گفت: توسط دهیار روستای علوی متوجه شدیم پیرمرد باصفایی از اهالی روستا همچنان به کار مرواربافی به سبک سنتی در منزل مشغول است.
ابراهیم جلیلی بیان کرد: کربلای محرمعلی شاملو در روستای علوی از توابع بخش جوکار، دهستان ترک شرقی در فاصله ۳۵ کیلومتری شهر ملایر زندگی میکند.
وی افزود: استاد شاملو ۷۱ سال از خدا عمر گرفته، دارای ۹ فرزند ۴ پسر و ۵ دختر است.
جلیلی با بیان اینکه این استادکار، هنر مرواربافی یا سبدبافی را از پدر و پدر جدش یاد گرفته و به صورت تجربی کار میکند، وی افزود: وی از دوازده سالگی تا کنون تقریبا حدود ۶۰ سال است سبد بافی به صورت سنتی و با طرحهای ذهنی انجام میدهد.
محرمعلی شاملو نیز گفت: در گذشته اکثر وسایل زندگی و کشاورزی مردم و تمام کارها از جای نان گرفته، تا وسایل نگهداری گوشت، نگهداری حبوبات، محصولات باغی همچون پره زردآلو، هلو، خشک کردن مشتقات دامی مانند کشک و... با سبد انجام میشده است.
وی همچنین بیان کرد: دو نفر پیرمرد دیگر بجز من در این روستا مرواربافی میکردند که به رحمت خدا رفتند و از قدیمیها کسی دیگر این هنر را انجام نمیدهند.
شاملو خاطرنشان کرد: به تازگی در روستا سه نفر خانم به شیوه جدید به سبدبافی مشغول شدند که برای یادگیری روش سنتی به من مراجعه کردند من هم دوره اولیه را به آنها آموزش دادم.
وی درباره اینکه آیا این هنر به اعضای خانوادهاش منتقل شده و انجام میشود، گفت: متأسفانه خانواده کسی نیست و اکثرا ازدواج کردند و رفتند.
شاملو درباره تفاوت شیوه کارش با سبد بافی جدید ادامه داد: من وسایل را با ترکه همان چوب مروار به صورت کامل یعنی با پوستش میبافم و مواد اولیه را تغییر نمیدهم و بهطور ذهنی میبافم اما مرواربافان جدید از روی طرح و نمونه میبافند و ترکه را میجوشانند و به چند قسمت تقسیم میکنند.
به گفته وی، استحکام و دوام کارهای سنتی خیلی بیشتر از کارهای جدید است اما ظرافت کارهای سنتی شاید کمتر باشد.
شاملو با بیان اینکه، مواد اولیه را از باغداران خریداری میکنم، تصریح کرد: قبلا زیاد کار میکردم ولی الان چون خریدار کم شده چند ساعتی بیشتر در روز کار نمیکنم.
وی گفت: چند سالی بیمه داشتم اما در حال حاضر بیمهام قطع شده که تقاضا میکنم کمک کنند تا بیمهام برقرار شود.
شاملو بیان کرد: برای گذران زندگی علاوه بر بافت سبد به باغداری و کاشت گلمحمدی هم مشغول هستم.
گفتنی است: در روستای علوی حدود ۲۸۵۰ نفر در قالب ۸۰۰ خانوار زندگی میکنند این روستا دارای امکاناتی چون آب، برق، گاز، تلفن و مدارس ابتدایی راهنمایی و دبیرستان است که به صورت مجتمع اداره میشود از دیگر امکانات روستا میتوان به خانه بهداشت و مخابرات این روستا اشاره کرد، منابع درآمدی این روستا از طریق کشاورزی، دامداری و دامپروری و باغداری تهیه میشود و عمده محصولاتی که در این روستا تولید میشود شامل گندم، جو، یونجه و باغهای انگور، گردو، زردآلو و سایر درختان میوه است همچنین در روستای علوی سه رشته قنات وجود دارد.
|
