|
۳۱ سال پیش در چنین روزهایی امت اسلامی سوگوار شخصیتی بودند که عمر پر برکت خود را در راه اسلام و حاکمیت ارزشهای الهی در جامعه صرف کرد.
سالگرد ارتحال بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، حضرت امام خمینی(ره) بار دیگر ذهنها را متوجه این انسان بزرگ میکند که شخصیت ایشان در ابعاد مختلف دینی، عرفانی، فلسفی، سیاسی، فرهنگی، اجتماعی و حتی ادبی نمود داشته و جالب اینکه امام راحل در هریک از این حوزهها خوش درخشیده و تأثیر فراوانی در جامعه داشته است.
ایشان در عرصه عمل و رفتار نیز همین ویژگی را حفظ کردند و بهگونهای ظاهر شدند که نگاه جامعالاطراف به پدیدهها در وجودشان متجلی بود.
رهبر کبیر انقلاب اسلامی در زمان ورود علنی و عینی به عرصه سیاسی از مجتهدان تراز اول و مراجع تقلید شیعیان بودند؛ ضمن اینکه در ابعاد عرفانی، فلسفی و ادبی نیز دست بالایی داشتند.
نکته قابل تأمل اینکه وجه سیاسی شخصیت امام(ره) نتوانست ابعاد دیگر را تحتالشعاع قرار دهد و ایشان بر همان مداری حرکت کردند که از آغاز درپیش گرفته بودند.
روشن است که رمز موفقیت امام(ره) در همه این ابعاد و داشتن شخصیت جامعالاطراف تکلیفگرایی و مبنا قرار دادن رضایت خداوند بود که از خمینی عزیز انسانی بزرگ و الگو ساخته بود.
دنیا و ظواهر مادی در نظرگاه ایشان کوچکتر از آن بود که بتواند روح باصفا و عرفانی روحا... را تحتالشعاع قرار دهد.
بر همین اساس بود که امام(ره) در عین دقت نظر و هوشمندی در عرصه سیاست و پرداختن به امور حکومتی، سبک و سیاق زندگی شخصی ایشان احساسی خاص برگرفته روح الهی نمایان بود.
او همواره در دل مردم جای داشت و همگان از پیر و جوان، کوچک و بزرگ دوستدارش بودند و به حضرتش عشق میورزیدند.
امروز با آنکه بیش از ۳ دهه از عروج ملکوتی امام عزیز میگذرد اما همچنان دلتنگ وجود مبارک ایشان هستیم؛ داغ جانسوز خمینی ابدی است.
مگر میشود و میتوان آن انسان نورانی و دوست داشتنی را فراموش کرد. کسی که دغدغهای جز مردم نداشت و آنچه برایش اهمیت داشت، مردم بود و مردم بود و مردم.
یاد و خاطرهاش جاودان در دلها
|