|
بهاری دیگر در راه است، زمستانی دیگر سر شد و این تجلی آیه حیات است که صبح از پس شب میآید و بیداری از پس خواب، پس به شکرانه بیداری دیگر بار طبیعت، یگانه جهانآفرین را که جانمایه هستی از اوست سپاس میگوییم و از درگاه رحمتش بیداری جانها را طلب میکنیم، به آئینی کهن هر سال در آستانه نوروز خانه و کاشانه را غبار میروبیم و به جلوهای نو جلا میدهیم.
«عید آمد و ما خانه خود را نتکاندیم
گردی نفشاندیم و غباری ننشاندیم
من دانم و خونین دلت ای خسته کبوتر
سالی سپری گشت و تو را ما نپراندیم»
اما نهانخانه دل را چه؟ تکاندن خانه از غبار آسان است، اما برای خانهتکانی دل باید که لطف الهی شامل شود و رحمت واسعهاش به خود وانگذاردمان. و همین است که هر سال در آستانه سال نو زمزمه میکنیم یا مقلبالقلوب والابصار...، ای گرداننده دلها جان ما را آنچنان برگردان که جز به سوی تو رو به هیچ آفتابی نگردد و جز به دریای رحمت تو به مرحمتی دل خوش نکند.
و اینک دگر بار آمدن نوروز فرصتی است برای طلب چنین رحمتی و اگر نهانخانه دل را جز به دوست بسپاریم حاشا که آستان لطف الهیاش ناامیدمان سازد، فرصتی که نفس عشق را با بهار تازه کنیم، پس بار دیگر با دلی سوی او سال دیگر آغاز میکنیم به پشتوانهای از خدا و تجربه و امید و بخشش الهیاش. اینک که فرشته نوروز لبخند خود را نثار سرزمینهای وسیع ایران و آنچه در آفتاب تمدن ایران اسلامی قرار دارد، نموده است و در لطافت بهاری نفس میکشد و زندگی با زیباییهای روزافزون طبیعت زیباتر و شیرینتر میشود، به طبیعت سلامی دوباره باید گفت. شاید زیباترین چهره کره زمین در طول سال مربوط به همین روزها باشد، روزهایی که جسم ما هم نوعی جوانی و تازگی را تجربه میکند.
بار دیگر در آئین آستانه سال نو، عید سعید باستانی نوروز را به تمامی سبزاندیشان دوستدار طبیعت تبریک عرض نموده و امید است به یاد هر شهید گرانقدر، بزرگی و عزیزی از دست رفته نهال بنشانیم و به نونهالان خود بیاموزیم که عشق به طبیعت را در وجود خود نهادینه نمایند.
«بر صحن چمن نسیم نوروز خوش است
دنیا ز بهاری دل افروز خوش است
هم شعله آفتاب هم ساغر گل
هر روز بهار شاد و پیروز خوش است
هم باد بهار و نرمش سوسن و یاس
هم بلبل مست و عشق جانسوز خوش است
گل غرقه خنده، کودکان سرخوش و مست
خوش باش کنون که عید هر روز خوش است»
محقق علوم باغي و گياهي
|
