|
ماشین غولپیکر و تخریبگر شایعه و یک کلاغ و چهل کلاغسازی و گمانهزنیهای بیارتباط و دور از ذهن همچنان در جامعه ما پیش میرود و عجبا که با پیشرفت و توسعه و مسائل ارتباط جمعی و به قولی پشرفت علم، این ماشین مخرب هم بیشتر قدرت میگیرد و دامنه نفوذ آن گستردهتر میشود.
متأسفانه ساختار فرهنگی و آمادگیهای ذهنی برای مغلطهسازیها هم در جامعه ما بهگونهای است که فضای مناسب برای مانور و گردشهای سریع چنین ماشینی «عجیب و غریب» فراهم میباشد.
یکی از برنامهها و بهتر است بنویسیم مأموریت ماشین ویرانگر شایعه پراکنی در جامعه ما ورود بیمحابا به حوزه اقتصادی و آلودهساختن فضای تنفس و فعالیت معمولی در این حوزه است.
البته فراموش نکنیم در بسیاری موارد هم متأسفانه تیرهای زهرآگون ماشین شایعات به هدف اصابت کرده و شاید هم ما خودمان دانسته یا ندانسته بهگونهای در مسیر شایعه میایستیم تا بلکه از چنین تیرهای مسموم دریافت کنیم و خود را در فضای عمل و هیاهو فعال نشان دهیم. در تمام این سالها که جامعه ایران دچار بحرانهای شدید اقتصادی است و بازار کار و تلاش و تولید و نهایتاً اشتغال پایدار به شدت دنبال ساحل آرامش است و به هر وسیلهای دست میاندازد تا مگر تعادل خویش را در گرداب بلا نگه دارد، ماشین شایعه هم بیکار نیست و چالش قیمتها را پیش میکشد و چو میاندازد که همین روزها قیمتها دوباره میرود بالا! میپرسیم چگونه چرا از همین حال گران نمی شود. میگوید صبر کن، اینها تا 22 بهمن دست نگهداشتهاند، یا نه، انتخابات هم در پیش است به محض اینکه انتخابات تمام شود و خر اینها از پل بگذرد، همه چی میرود بالا! چنین دستاویزهایی برای شایعهپراکنی و هراسافکنی در دل مردم درحالی انجام میشود که بهرغم همهی تحریمها و سختیهای شدیدی که شاید در تمام 40 سال گذشته مردم در حوزه اقتصادی و حتی اجتماعی و سیاسی هم تحمل کردهاند و به نحوی در مقابل این بیماری مزمن و آفت کشنده آن واکسینه شدهاند، دلیل خاص دیگری برای خیزش دوباره قیمتها نیست و شاید هم اگر افکار عمومی در مورد ماهیت همین انتخابات پیشرو آگاهی سیاسی کامل داشتند و نقش جناحهای سیاسی در فرآیندسازی برای انتخابات و تقسیم قدرتهای اجرایی و تصمیمگیری حداقل در 4 سال آینده را میدانستند، هرگز مقهور چنین شایعات و دیدگاههای احساسی مردم عادی که واقعاً در تمام جریانها تأثیرگذار میباشند، نمیشدند.
مثلاً اگر قبول کنیم بخشی از فرایندسازیهای سیاسی و اجتماعی حداقل در 7 سال اخیر در دست جناحی خاص بوده و درحالحاضر نیز ادامه دارد و یا اگر موازنه مجلس شورای اسلامی در 4 سال گذشته بهگونهای بوده است که نتوانسته است در تصمیمگیریهای دولت تعیینکننده باشد و یا حتی قدرت دولتمردان را چربتر ساخته است، پس چه لزومی دارد، دولت در این مقطع از تمام ابزارهای قدرت و اعمال نظر خویش برای ثابت نگهداشتن نسبی قیمتها استفاده کند و 2 ماه بعد به محض پایان کار انتخابات و به قدرترسیدن حداکثری جناحی خاص، همه چی را به حال خود رها ساخته و پای خود را از روی پدال ترمز قیمتها بردارد؟!
اگر قاعده «زمین سوخته» در رقابت و قدرتنمایی جناحهای رقیب و مخالف در عرضههای سیاسی را بدانیم نیز با عقل جور در نمیآید، جناح حاکم هماینک از تمام توان خویش برای حفظ آرامش و سپردن قدرت به رقیب دیرینه خویش استفاده کند.
اما چه میشود کرد و نمیتوان اثر مخرب ماشین شایعهسازی و شایعهپراکنی را نادیده گرفت و نمیتوان تأثیرات مخرب آن را انکار کرد. حتی اگر تعریف واقعی آن مصداق قدیمی را بدانیم که میگوید، «آسیاب کار خود را میکند و چغچغه هم سر خود را درد میآورد».
|
