|
امسال روز پزشک و گرامیداشت روز همدان مقارن با ایامی است که ابن سینا بهعنوان نماد قدمت پزشکی ایران هم ماسک زده است و اگر این روزها در قید حیات میبود، امکان داشت علاجی برای درد بیدرمان کرونا بیابد.
اما با تفاخر به گذشته و تعارفات مرسوم در تکریم کادر درمان نمیتوان واقعیت تلخ پیکار نابرابر با کرونا را نادیده گرفت و همچنان تمامی آحاد جامعه با این غول میکروسکوپی دست و پنجه نرم میکنند.
به رسم هرساله امسال حتی باید بیشتر از گذشته به تعظیم و احترام به جماعت پزشک همت کرده و از کادر درمانی قدردانی کنیم؛ زیرا در این نبرد شبانهروزی تنها و تنها این قشر زحمتکش هستند که با گذشتن از جان و در معرض خطر قرار دادن امنیت خانواده خود، برای دفاع از سلامت مردم در کارند.
پزشکان، پرستاران و بهیارانی که ماههاست رنگ آسایش را ندیدهاند و حسرت یک خواب راحت بر دلشان مانده، کادر درمانی که به نوبت تغییر شیفت میدهند و حتی پرستارانی که از بیمارستانهای غیرمرتبط با موارد عفونی، مجبورند مدتی را بهجای همکارانشان در معرض بیماران کرونایی قرار بگیرند، همه و همه حاکی از جانفشانیهایی است که زبان از بیانش قاصر است.
اما آن روی سکه را نیز باید در روز پزشک برای مردم نشان دهیم.
کاستی ها و غفلتها و سوءمدیریتی که سبب شد تا بیماری بیش از حد امکان در شهرها گسترش پیدا کند، غفلت از خطرات آن، چندگانگی در اطلاعرسانی، حرفهای ضد و نقیض مسئولان عالیرتبه، کمبود امکانات بهداشتی در بیمارستانها، کمبود امکانات برای طبقات فرودست از جمله مواردی است که مطبوعات شجاعانه باید بدان بپردازند.
متأسفانه جدای از تلاش برخی پزشکان، شاهد بودیم که عدهای دیگر عافیتطلبی را پیشه کرده، گاه با مرخصیهای درازمدت، گاه با بهانههای خانوادگی از زیر بار مسئولیت شانه خالی کردند.
از سوی دیگر مدیران محافظهکاری که بدون توجه به خطرات اپیدمیک این ویروس، در مقابل قرنطینه کردن شهرها، جلوگیری از هجوم مسافران، سازماندهی مراجعان به ادارات و دوایر دولتی، دستبسته نشستند تا ویروس از مرحله هشدار گذشت و بیشتر شهرها را در وضعیت قرمز قرار داد.
بارها شاهد آن بودیم که مدیران بخش درمان با بهانههای حفظ امنیت و جلوگیری از تشویش اذهان عمومی، از پاسخهای شفاف خودداری کردند، آمار دقیق ارائه ندادند و بیشتر سخنانشان به تعریف از یکدیگر گذشت.
مدیران ارشدی که منتظر دستورات مرکز ماندند و حتی از بستن دروازههای شهر ابا داشتند.
دستگاههای صنفی مرتبط با پزشکان که بدون توجه به شرایط خاص کشور، سوگندنامه پزشکی خود را فراموش کرده و به گذران عادی امور اکتفا کردند.
حال که بخشهای پنهان این بیماری رونمایی شده و همگان میدانند که قرار نیست اتفاق خارقالعادهای بیفتد، بلکه سالهای آتی را باید به همجواری با آن بسنده کنیم، لازم است قید تعریف و تمجیدهای تکراری را بزنیم و بهجای نصب بنر و انتشار آگهیهای قدرشناسانه، تمهیداتی بیندیشیم تا صدمات کمتری به جان و مال مردم وارد آید.
یکم شهریور در کنار پاسداشت مقام پزشکان باید به جایگاه همدان بهعنوان شهری پاکیزه در اعصار مختلف بیشتر بها دهیم و دست در دست یکدیگر به کمک کسانی بشتابیم که توان امرارمعاش ندارند یا از خرید اقلام بهداشتی عاجزند.
باید به یاری خانوادههایی بشتابیم که شغل آنان تحتتأثیر این غول میکروسکوپی تعطیل شده و اعانههای دولتی دردی از ایشان دوا نمیکند.
در کنار پزشکان و کادر درمانی، هریک از ما نیز موظفیم تا با آموزش اصول محافظتی و رعایت فاصلهگذاری اجتماعی، در کوچه و خیابان به راهنمایی کسانی همت کنیم که موضوع را شوخی گرفتهاند و با رفتارهای پرخطر خود سبب گسترش و شیوع ویروس میشوند.
امسال یکم شهریور همانگونه که بر صورت ابن سینا ماسک زدهایم باید بر سیرت جامعه پزشکان نیز ماسک بزنیم تا همراه سایر اقشار به وظایف خطیر خود عمل کرده و از تبعیضهای صنفی خودداری کنند.
|
