|
شیوع ویروس کرونا درحالی یکسالگی خود را پشتسر گذاشته که با خود تأثیرات بسیاری بر بدنه اقتصادی، اجتماعی، گردشگری و حتی فرهنگی وارد آورده است.
موضوع آنجا بغرنجتر میشود که صنعت گردشگری که همواره بهعنوان صنعتی سفید مطرح میشد و در سطح جهانی رتبه چهارم و یا به روایتی از اندیشمندان رتبه دوم را در بین مهمترین صنایع صادرات کالا و خدمات به خود اختصاص داده بود در شرایطی قرار گرفته که تعطیلیهای چندین ماهه و زمینگیری مستدام خود را تجربه میکند.
وضعیتی که در آن نهتنها فعالان گردشگری بلکه بسیاری از مشاغلی چون شرکتهای حملونقلی، رستورانها، فعالان عرصه صنایع دستی و ... نیز در گرداب مشکلات اقتصادی قرار گرفتهاند.
گزارش بانک جهانی درباره تأثیرات کرونا بر تولید ناخالص داخلی و تجارت کشورها نشان از افت شدید درآمد افراد و افت رشد تولید ناخالص داخلی کشورها دارد؛ به اعتقاد بانک جهانی، کرونا به چند روش بر اقتصاد کشورها و بهتبع آن جهان تأثیر گذاشت.
کرونا با کاهش اشتغال، افزایش در هزینههای معاملات بینالمللی، کاهش شدید در سفر و کاهش در تقاضا برای خدماتی که نیاز به ارتباط نزدیک و مستقیم افراد با یکدیگر دارد و مواردی از ایندست بسیاری از درآمدها و شغلها را از بین برد.
حال که یکسال از این وضعیت میگذرد و پایان این شرایط و بازگشت به روزهای عادی نامشخص است زمان آن رسیده تا به جای دست روی دست گذاشتن قدمی برداریم و بهجای آنکه مادام بهدنبال اعمال ممنوعیتها و محدودیتها باشیم و با نارضایتی و ناامیدی مداوم جامعه گردشگری و مشاغل مرتبط با آن روبهرو شویم، تصمیمات جدیدی بگیریم.
روزهای شیوع ویروس کرونا به همه ما یاد داد که نباید با همان روال گذشته قدم برداریم و انتظار روزهای عادی و برخورد عادی کرونا را داشته باشیم، صنعت گردشگری هم جدای از این ماجرا نیست! و توجه به احیای دوباره گردشگری در استانی چون همدان که پیش از کرونا نیز چشم انتظار برنامهریزیهایی بود و البته نوروز ۹۸ را هم به سبب تبلیغات منفی به سبب سیلابها از دست داد، حیاتیتر است.
شیوع ویروس کرونا یکسالی میشود که گردشگری همدان را در هم شکسته و به خاموشی فروبرده، تاجاییکه خسارتهای این عرصه با یک حساب سرانگشتی به بیش از ۲۰۰ میلیارد تومان میرسد ضمن اینکه بخش اعظمی از فعالان حرفهای و متخصصان این عرصه دلسردانه در پی شغل دوم هستند و یا برای همیشه با این صنعت خداحافظی کردهاند، کمااینکه واحدهای تولیدی صنایع دستی بسیاری به سبب نبود گردشگر و زندهنشدن تن نحیف گردشگری همدان، چراغهایشان خاموش و فعالان و هنرمندان آن بیکار شدند.
به هرحال مواردی بسیار در این مسیر وجود دارد که یکایکشان غمنامهای در این دوران است اما آنچه پرسش ایجاد میکند این است که آیا قرار است همچنان دست روی دست بگذاریم؟
شاید شیوع این ویروس امتداد پیدا کرد و نتوانستیم آنطور که باید و شاید دستگاه ماساژ قلبی را بر تن گردشگری همدان بگذاریم، آنوقت چه میشود؟ آیا اهمیتی ندارد که صنایعدستی همدان از مبل و منبت گرفته تا سفال و چرم و ... دچار چه سرنوشتی میشوند؟ آیا اشتغالهای ایجادشده در عرصه صنایع دستی و گردشگری اهمیتی ندارد که این روزها در کدامین مسیر قرار میگیرند؟
همدان یکی از استانهای غربی کشور است که میتوان بر اکوتوریسم، گردشگری ورزشی، گردشگری روستایی و کشاورزی آن تکیه کرد و علاوهبر به حرکت درآوردن چرخ اقتصادی استان، اشتغالزایی، درآمدزایی و ارز آوری را نیز در آن شاهد بود و زمان آن رسیده تا طرحها و برنامههای گردشگری را انعطافپذیر پیش برد و چاشنیهای مختلفی را به این وضعیت افزود تا در کنار رعایت پروتکلهای بهداشتی و ایمن بودن سفر، چرخ اقتصاد گردشگری نیز بچرخد و زیرساختهای گردشگری همدان روزبهروز مهیاتر شوند.
در این یک سال اخیر اگرچه زمینگیر شدن فعالان این عرصه را همواره شاهد بودیم اما میشد با تدابیری که اندیشیده میشود از این فرصت در جهت احیای زیرساختهای گردشگری در قالب گردشگری سلامت، گردشگری ورزشی، اکوتوریسم، گردشگری روستایی، گردشگری کشاورزی و گردشگری صنعتی استفاده و در این مسیر، قدمی برداشت تا در دوران پساکرونا حداقل شاهد این زمینگیریهای گردشگری نباشیم.
همه اتفاقات گذشته را که کنار بگذاریم در هفته اخیر خبری مبنیبر تداوم تعطیلی اصلیترین منطقه گردشگری همدان از سوی مسئولان مخابره شد به نحوی که تا پایان اردیبهشتماه سال آینده غار شگفتانگیز علیصدر تعطیل و میزبان مسافران و بازدیدکنندگان نیست که این اتفاق شاید بهترین فرصت برای بررسی موارد موردنظر یونسکو برای ثبت جهانی علیصدر باشد؛ مواردی که یکبهیک در این فرصت ۹ و ده هفتهای میتوان حداقل چارهای برای آنها اندیشید.
به هرحال ناگفته پیداست زمان آن رسیده تا اداره کل میراث فرهنگی، گردشگری و صنایعدستی همدان با یک نگاه سواتوارانه (SWOT) قدم در پیش بگذارد و جنبههای مثبت و نکات قوت گردشگری همدان را احصا کند تا بتوان حداقل در برنامههای عید فطر به بعد، این جنبههای مثبت و قوتهای گردشگری در پایتخت تاریخ و تمدن را ارتقا بخشد و فکری برای آنها کند.
از جهتی دیگر بهتر است در این فرصت چندماهه نکات منفی و جنبههای تهدیدی گردشگری در همدان را بررسی و مشخص کنیم تا بتوانیم تهدیدهای شیوع کرونا را بر بدنه گردشگری کمتر و کمتر سازیم.
در کلام پایانی زمان آن رسیده تا همدان بهعنوان پایتخت تاریخ و تمدن نیز قدمی بردارد و نسخهای منعطف را برای گردشگری خود در پیش بگیرد، نسخهای که نهتنها ناجی فعالان این عرصه باشد، بلکه از خروج متخصصان و افراد حرفهای این عرصه ممانعت کند و چرخ زنگزده اقتصاد گردشگری را نیز به حرکت درآورد، نسخهای که پسازاین دوران، حداقل همدان را در زمینه ثبت جهانی آثاری دیگر در کنار هگمتانه پیش ببرد.
|
