|
۱- بهرغم تأکید رئیسجمهوری به وزرا برای تعیینتکلیف فوری مدیران و اقدام به تغییر یا ابقای آنان و نماندن در این مرحله متأسفانه اکثر وزرا به این مهم بیتوجه بودهاند.
این موضوع در استانها نیز با بیتوجهی همراه شده و سرعت تغییرات با دستور تعیینتکلیف سریع هماهنگ نیست.
۲- در تغییرات، هر استانی وضعیت خاصی دارد و نمیتوان نسخهای واحد برای همه استانها پیچید و خواستار اجرای آن شد.
هر چند تمرکز سیاسی و اقتصادی موجود در کشور نسخهپیچی تهران برای دیگر استانها را امری طبیعی و عادی کرده و نسخههای واحد برای اجرا به تمامی استانها بهرغم اختلافات و مختصات متفاوت سیاسی و اجتماعی و فرهنگی ابلاغ میشود.
۳- افزایش اختیارات استانداران و تمرکززدایی سالهاست دنبال میشود، اما مشکل در نگاه و تفکر مدیران مرکزی و وزرا است که این اتفاق به درستی رخ نمیدهد.
در تغییرات نیز این علاقه مدیران مرکزی و وزرا به چینش نیروها بدون دخالت استان است که مشکلساز میشود و همواره با خود حاشیههایی را به همراه دارد.
۴- طرفداران دولتها به خوبی بر قدرت مرکز در انتصابات واقف هستند و هر دولتی در رأس کار باشد در رایزنی با مرکز خواسته خود را دنبال میکنند.
در این روند استاندارانی معمولاً از انتصابات راضی هستند که بتوانند گزینهای که با اقبال اکثریت طرفداران همراه باشد و مانع حاشیهسازی آنها شود را به مرکز معرفی و حکم وی را با خیال راحت از حاشیهسازیهای احتمالی دریافت کنند.
۵- دولتها معمولاً استانداران را رئیسجمهوری استان میدانند اما در تغییرات مشخص میشود که بسیاری از وزرا و رؤسای سازمانهای مرکزی ضرورتی بر هماهنگی با رئیسجمهوری استانی نمیبینند و گزینه خود را به استانداران تحمیل کرده و اجازه انتخاب مدیران همکار را به استانداران نمیدهند.
این روند در دولت سیزدهم کمتر شده، اما مواردی از آن در استان بوده که حاشیهساز شده است و حاشیههای آن ادامه دارد.
۶- نکته مهم در انتصابات این است که انتصاب صرفاً تغییر برای تغییر نباشد و این تغییر با تحول و حرکت رو به جلو و تبدیل به احسن همراه باشد.
موضوعی که در انتصاباتی که وزرا انجام میدهند یا لابیهای قدرت مانع انتصاب منتخب استان شده و منتخب خود را به استان و وزارتخانهها تحمیل میکنند، قابل رصد و تأمل است.
۷- تغییر برای تغییر مانع توسعه استان خواهد شد زیرا در این تغییر فقط رفتن مدیر قبلی هدف است و پس از آن برنامهای برای مدیریت آن سازمان یا شرکت و ادارهکل وجود ندارد و در نتیجه خبری از پیگیری توسعه و پیشرفت نخواهد بود.
به همین دلیل ضروری است از تغییرات اینگونه که سودی به حال استان ندارد و توسعه استان را با مانع جدی مدیریتی مواجه خواهد کرد، پرهیز شود.
|
