|
ماههای آغاز سال 1403 فصل سرد کسب وکارهای بومگردی است. بسیاری از صاحبانخانههای بومگردی نتوانستند در این زمان به اندازهای که انتظار داشتند گردشگر داشته باشند. در همدان ضریب اشغال به ۱۸درصد رسید و در استانی مانند مرکزی با وجود نزدیکی به مراکز جمعیتی حتی نتوانست به ۴۰درصد نزدیک شود، در آذربایجان غربی هم این عدد ۳۰درصد بود.
این اعداد و ارقام نشان میدهد این شیوه از کسبوکار در حوزه گردشگری در معرض آسیب جدی قرار دارد. کارشناسان این حوزه در گفت و گو با برخی رسانه ها دلایل این امر را شرح دادند.
حسین کشتگارزاده فعــــــال حــوزه بومگردی درباره بیرونقی بومگردیها به چند عامل اشاره میکند. نخستین آنها به چگونگی معرفی اقامتگاهها و استانداردها برمیگردد. او میگوید: متأسفانه متولی گردشگری بر بالا بردن تعداد اقامتگاهها متمرکز شده و استانداردهای محلی و... به حاشیه رفته است. در این حالت اقامتگاهها عملاً خدمات اضافهتری جزء صبحانه برای توریستها ندارند اما در مقابل نسبت به خانههای اجارهای گرانتر تمام میشوند. همین موضوع سبب میشود گروهی از توریستها برای داشتن یک فضای شخصی و کاهش هزینهها سراغ خانههای اجارهای بروند.
به گفته این فعال حوزه بومگردی استقبال نکردن از بومگردیها تنها به مسأله مالی برنمیگردد زیرا در این تعطیلات شاهد بودیم برخی اقامتگاههای ارزان بیمخاطب ماندند و در مقابل گروهی از خانههای بومگردی با وجود قیمت بالاتر توانستند مخاطبان زیادی جلب کنند.
او میافزاید: برخی صاحبان اقامتگاهها خلاقیتی از خود نشان نمیدهند و خدماتشان محدود یا استاندارد نیست. او در عین حال مسأله اقتصاد و آزادی عمل را در انتخاب خانههای اقتصادی مؤثر میداند و میگوید: خانههای اجارهای در سالهای اخیر رونق یافته است. با این حال این گزینه در مواردی سبب ایجاد نابسامانی در مقاصد گردشگری شده است.
بسیاری از گردشگران در زمان سفر نسبت به آداب و سنتهای آن منطقه چیزی نمیدانند و رعایت نکردن این مسائل سبب بروز تنشهایی بین توریستها و محلیها میشود. بهگفته کشتگارزاده رسانه ملی باید برنامههایی را برای آداب گردشگری اختصاص دهد.
|
