|
۱- امروز ۲۷ اردیبهشت بنا بر آنچه در تقویم ثبت شده، روز روابط عمومی است. اینکه در تقویم روزی را به نام نهادی نامگذاری کنند تا از فعالان این رشته در این روز که به هفته هم قابل گسترش است، قدردانی شود، نشان از اهمیت روابط عمومی و فعالیت شاغلان در آن است.
اما در عالم واقع اینچنین نیست یا حداقل در سالهای اخیر چنین نبوده و روابط عمومیها دیگر اهمیت سابق را ندارند.
۲- روابط عمومی در چارت دستگاهها بهاندازه تقویم اهمیت ندارد، اگر در تقویم، روزی بهنام روابط عمومی درج شده است، در ساختار دستگاهها در مواقعی حتی ادارهای هم بهنام روابط عمومی نیست.
کارشناس روابط عمومی، عنوانی آشنا در بسیاری از ادارات است که معمولا در بیشتر مواقع از یک مدیر همپایه در ادارات بیشتر کار میکند اما از مزایای مدیریتی حداقلی هم برخوردار نیست و این واقعیت عریان روابط عمومیها است که باید با عشق کار کنند و انتظاری هم برای جبران نداشته باشند.
۳- دولت مستقر درباره روابط عمومی ابتدا بسیار تحولخواهانه نشان داد و از اهمیت این حوزه برای اقناع افکار عمومی، گزارش هنرمندانه عملکرد به مردم و تقویت ارتباطات دولت با اقشار مردم توسط روابط عمومیها سخن گفت.
اما در عمل امروز بهدلیل بیتوجهی به روابط عمومی نه توانسته افکار عمومی را اقناع و همراه کند، نه از گزارش عملکردهای هنرمندانه خبری هست و نه ارتباطات مؤثری با اقشار برقرار است.
۴- دولت مستقر تلاش بسیاری برای اصلاح ساختارهای اداری داشته و دارد اما آنچه در این اصلاح ساختارها به آن توجه نشد و بهنوعی حتی به آن ظلم هم شد، جایگاه روابط عمومیها بود.
چگونه میشود روابط عمومی را با اهمیت دانست اما وقتی نوبت اصلاح ساختار میشود، دست به ادغام روابط عمومی با واحدهایی دیگر و کاستن از توان و اختیارات آن زد؟
۵- نگاهی به وضعیت روابط عمومی در وزارت کشور بهعنوان وزارت مهمی که مدیریت امور داخلی کشور و پیشبرد سیاستهای دولت در داخل و مسائل مهم سیاسی و اجتماعی و اقتصاد عمومی را برعهده دارد، بهخوبی بیانگر بیاهمیتی ساختاری روابط عمومی در دستگاهها است.
در اقدامی روابط عمومی و اطلاعرسانی، دارای ۲ مدیریت جدا از هم در مرکز شدهاند اما در چارت استانداریها روابط عمومی با حوزه استاندار ادغام و جایگاه اداری آن در ساختار استانداریها به معاونت تنزل یافته است.
این در شرایطی است که بر اساس همین چارت اداره کل سرمایهگذاری که فعالیت آن موازی با ادارهکل اقتصادی است، به ادارات کل استانداریها اضافه شده و معاونت اقتصادی و توسعه منابع استانداری تفکیک و یک معاونت افزایش یافته و در فرمانداریها هم یک معاونت برنامهریزی به ساختار اضافه شده است.
این ساختار نشان میدهد فقط روابط عمومی در استانداریها اهمیت کمی داشته و به آن بیتوجهی شده البته در وزارت کشور وزیر این ساختار را تقویت کرده و اجازه تنزل آن را نداده است اما کار در استانها در روابط عمومی استانداریها انجام میشود که امروز در تضعیفشدهترین حالت خود قرار دارند.
۶- وزارت کشور نمونهای روشن از نگاه تمامی وزرا و وزارتخانهها به روابط عمومی است و همین نگاه هم هست که روزگار نامناسب روابط عمومیها را رقم زده و افراد مشهور و شناختهشده این حرفه در استان را از روابط عمومی فراری میدهد.
در این روزها رفتن شهنوازیان از روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی پس از حضوری نزدیک به ۳ دهه در روابط عمومی این نهاد و پذیرش ریاست اداره شهرستان بهار، تنها ناامیدی از آینده فعالیت در روابط عمومی و ارتقای اداری و یأس از عمر رفته را در ذهن تداعی میکند.
اکنون این سؤال مطرح است که اگر روابط عمومی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی در ساختار اداره بود، این اتفاق رخ میداد؟
قطعا چنین نمیشد و این اتفاقی است که در انتظار بسیاری از روابط عمومیهای فعال استان است.
۷- خالی شدن روابط عمومیهای استان از نیروهای متخصص و کاربلد بهویژه افراد آشنا به زبان و سواد رسانه، چالشهای رسانهها با دستگاهها را هم افزایش داده و این به زیان دولتی است که در افکار عمومی قصد اقناع و نه تهدید و تحکم را داشت.
دولت مستقر فرصت زیادی ندارد و ۲۷ اردیبهشت سال آینده آخرین روز روابط عمومی خواهد بود که جشن میگیرد، اینکه دولت و مدیران ارشد استان از این فرصت برای بازگرداندن اعتبار و مناسبسازی روزگار روابط عمومیها استفاده خواهند کرد و نیروهای متخصص را در روابط عمومیها برای پیشبرد اهداف بهویژه ۳ اولویت ذکرشده، بهکار خواهند گرفت یا روند تنزل جایگاه روابط عمومیها و دلخوشی به عناوین جعلی اداره و اداره کل و استفاده از مشاور بهجای مدیر و مدیر کل در روابط عمومیها تداوم خواهد داشت، موضوعی است که در آینده مشخص خواهد شد.
|
