|
از تاریخ 21 تا 27 خردادماه در کشورمان، هفته جهاد کشاورزی نامگذاری شده است.
هفته جهاد کشاورزی برای این است که مهمترین چالشها و موانع رشد بخشهای کشاورزی و دامداری که امروزه در جهان به عنوان یک صنعت قابل گسترش و فراگیر به آن نگاه میشود، به کنکاش گذاشته شود و اگر شده، پیشرفتها و دستاوردهای این بخش مهم و حیاتی نیز در گستره ایران به علاقهمندان و پویندگان دانش کشاورزی معرفی شود.
مشکل اینجاست که برنامههای هفته جهاد کشاورزی در 2 سال اخیر تحتتأثیر محدودیتهای کرونایی قرار گرفته و بخصوص امسال و در این ایام، تمام فعالیتهای جاری کشورمان در هیاهوی تبلیغات و انتخابات ریاستجمهوری و شوراهای اسلامی شهر و روستا از اولویت افتاده است و جای گله و شکایت هم نیست، چون انتخابات ریاستجمهوری پراهمیتترین اقدام برای هموطنان ایرانی است. هفته جهاد کشاورزی در این ایام و در فضای این انتخابات سرنوشتساز برای جامعه تولیدگران و فعالان عرصههای زراعی و دامی کشور حدأقل از این بابت تأملبرانگیز است که چنین بخش مهم در کجای تفکر و ایدههای کشورداری رئیسجمهور آینده قرار دارد و اساساً چرا در 3 دوره مناظره دور و دراز تلویزیونی نامزدهای احراز منصب رئیسجمهوری و تمام گفتمانهای رسانهای این 7 نفر، از طرحها و برنامههای جامع برای توسعه بخش کشاورزی و عنایت به دغدغههای روستانشینان و تولیدگران و به طور کلی فعالان و زحمتکشان این بخش حرف چندانی به میان نمیآید؟!. مگر نه این است که زمین و خاک و آب و دانه منشأ حیات و رشد تمدنهای بشری است و بخصوص گردش کار و اقتصاد و زندگی در ایران کهن از همان نقطه آغاز بر محور زراعت و دام و اتکا به منابع آب و خاک بوده است و در واقع ریشه این کشور و ملت در ادوار تاریخ بر آبادانی آب و خاک آن استوار بوده است و ادامه و ماندگاری ما بسته بر رونق و نشاط و مفهوم چنین آبادانی پر برکت و پر مفهوم خواهد بود.
و اینک شاید در بین این 7 کاندیدای پر ادعایی که با سمههای پر زور به صحنه رقابتهای انتخاباتی برای ریاست قوه اجراییه کشور ما گذاشتهاند، یکی آب پاک خورده روستایی و دهقانزاده و از دامان رنجکشیدگان عرصه کشاورزی بود، خوب میدانست که هنوز هم در شتاب علوم گوناگون هوا و فضا و اتم و نانو الکترونیک و خودرو و انواع پزشکی، باز هم رونق دادن و ماندگار ساختن نفس زراعت و دام و درخت و نبات است که ضامن حیات و شکوفایی جوامع انسانی است و کشور ما که از سوء مدیریت در بخش کشاورزی و بهانه خشکسالیها و بیآبیها و مهاجرتهای ناخواسته و ناچار از روستاها به شهر و سرانجام هم نبود برنامهای کارآمد برای پیشگیری از مرگ تدریجی اقتصاد روستایی، بیشترین و هولناکترین ضربهها را تحمل کرده است، بیشتر از هر زمان نیازمند یک رئیسجمهور پرقدرت و با برنامه و درد آشنا است تا اصلیترین محور حیات و رونق اقتصاد کشاورزی را احیا سازد و کشور و ملت را از هراس قحطی و وابستگی بیشتر به بیگانگان برای غذا نجات دهد.
اگر رئیسجمهور کشورمان در این شرایط یک روستازاده بود و با لقمه کشاورزی بزرگ شده بود، بهتر از هر کسی هفته جهاد کشاورزی را درک میکرد.
یادمان باشد، مردان بزرگ و تأثیرگذار تاریخ که سرنوشت ملت و کشور خود را تغییر داده و بهبود بخشیدند، از طبقههای زحمتکش جامعه خود سر برآوردند و قد علم کردند.
|
