|
1- تسهیلات اشتغالزایی به جای تولید، نصیب افراد خاص میشود. گویا رقم تسهیلات پرداختی اشتغالزایی بسیار محدود است و اثرگذاری لازم را برای ایجاد اشتغال و حمایت از تولید ندارد. گفتنی است لازم است سازوکار پرداخت تسهیلات اشتغالزایی اصلاح شود تا منابع به صورت هدفمند در اختیار تولیدکنندگان و سرمایهگذاران واقعی قرار گیرد.
2- سازمان منابع طبیعی از اهداف طرح کاشت یک میلیارد درخت منحرف شده است. گویا برنامههایی که در حال حاضر اجرا میشود، بیشتر جنبه تشریفاتی و تبلیغاتی دارد. گفتنی است سازمان منابع طبیعی، آمار فعالیتهای مربوط به بذرپاشی، بذرکاری و بوتهکاری در عرصههای منابع طبیعی را نیز جزو آمار کاشت درخت منظور میکند.
۳ - خطای راهبردی وابستگی به بنزین با بازگشت LPG به سبد سوخت کشور در حال اصلاح است. گویا قانون برنامه هفتم بر طراحی و اجرای بستههای متنوع سوختی تأکید دارد؛ چراکه منطقی نیست تمام ظرفیتها و نیازهای حملونقل کشور صرفاً بر بنزین متمرکز باشد. گفتنی است استفاده از LPG باید به شکل رسمی، ایمن و استاندارد احیا شود تا ضمن حفظ ایمنی مردم، فشار از مصرف بنزین برداشته شود.
۴- در بحران قیمت کود اوره نقش سازمان برنامه و بودجه ویژه است. گویا سازمان برنامه و بودجه قیمت پیشنهادی سازمان حمایت را تأیید نکرده و مبلغ ۳ میلیون و ۸۰۰ هزار تومان را پیشنهاد داده است. این رقم به معنای افزایش ۵۵۰ درصدی قیمت نسبت به سال گذشته است که به هیچ وجه برای بخش کشاورزی قابل تحمل نیست. گفتنی است طبق ضوابط، قیمت کود اوره یارانهای باید در ابتدای هر سال بر اساس فرمول مشخصی، مبلغ پایه ۲۴۰ هزار تومان بهاضافه ۲۰ درصد میانگین موزون قیمت بورس کالا در 2ماه نخست سال تعیین شود
۵- کاهش جمعیت دانشآموزی، هشداری برای آینده ایران است. گویا کاهش حدود ۴ میلیون نفری جمعیت دانشآموزی کشور تا سال ۱۴۱۲ پیش بینی شده است. گفتنی است این کاهش صرفاً به معنای کم شدن تعداد دانشآموزان یا تغییر در نیازهای آموزشوپرورش نیست، بلکه نشانهای از مسئلهای عمیقتر در ساختار جمعیتی کشور است که آثار آن در سالهای آینده بر بازار کار، اقتصاد و تأمین نیروی انسانی آشکار خواهد شد.
|
