|
بسیاری بر این تصور هستند که برنامههای توسعه که با دقت و همت بسیار توسط دولت و مجلس نوشته میشوند، برنامه اصلی کشور برای حرکت و فعالیت به سوی پیشرفت هستند و دولتها و قوای دیگر تمام توان خود را برای اجرایی کردن این برنامه به کار بسته اند.
اما برخلاف این تصور شیرین آنچه در عمل رخ میدهد درگیر شدن قوا و به ویژه دولت در حواشی و ماندن در تشریفات و دور شدن از برنامه است.
یکی از دلایل اجرا نشدن برنامهها توجه پیش از حد به تشریفات است به نوعی که رقابت برای مدیریت و ماندن در تودیع و معارفه تبدیل به برنامه اصلی کشور به ویژه در دولتهای اخیر شده است.
ماندن در انتصابات و درگیر شدن به رقابتها و علاقه به برگزاری مراسم تودیع و معارفه پی در پی به جای تمرکز بر کار و فعالیت در دولت قبل و مدت زمانی که از دولت چهاردهم گذشته به خوبی مشهود است.
این اتفاق دلیلی شده تا میزان اجرایی برنامه ششم به ۴۰ درصد هم نزدیک نشود.
در این شرایط دولت چهاردهم وعده اجرای برنامه را به عنوان برنامه دولت داده است و هیچ برنامه دیگری را هم اعلام نکرده است.
روشن است دولت اگر واقعاً قصد اجرای برنامه هفتم توسعه را دارد باید در رفتار دولتها تغییر ایجاد کرده و از هدر رفت وقت دولت و مدیران در برنامههای تشریفاتی بکاهد.
اینکه هنوز دولت درگیر انتخاب استانداران و ... هست و در استانها هنوز استانداران نتوانستهاند مدیران را تعیین تکلیف کنند با وعده اجرای برنامه هفتم همخوانی ندارد.
علاوه بر آن درگیر شدن استانداران در برنامههای دیدارهای تشریفاتی و ماندن در آن هم با وعده دولت برای اجرای برنامه همخوانی ندارد.
در واقع انتظار میرود با تعیین تکلیف فوری مدیران، پرهیز از تشریفات و پرهیز از برگزاری تودیع و معارفه سنتی و وقتگیر در شرایطی که دیگر در جهان چنین روشی پذیرفتنی نیست و اجرا نمیشود، مدیران بر اجرای برنامه تمرکز کرده و تنها فکر و ذکر آنها اجرای برنامه باشد.
قطعاً در این وضعیت منافع عمومی حاصل شده و همه از این رفتار به دور از حاشیه و تشریفات سود خواهند برد.
|
