|
در این برهه از تاریخ ایران هر رویدادی را میتوان به مسائل سیاسی ارتباط داد، الا بلای همهگیر و جهانی مربوط به بیماری ویروس کرونا که بهقول همان سیاسیون مملکت را بههم ریخته است و تمام ممالک دنیا هم به این درد کشنده اما عاری از سیاست گرفتار آمدهاند.
بنابراین آندسته از مردم روشنفکری که فکر میکنند با بیتوجهی به لزوم رعایت شیوهنامههای بهداشتی برای مقابله با شیوع بیشتر ویروس کرونا، ژست سیاسی خود را به نمایش میگذارند، سخت در اشتباهند و هیزمبیار آتش معرکهای هستند که دودش دیر یا زود اشک چشمان خودشان را جاری خواهد ساخت.
وزارت بهداشت و درمان کشورمان از حدود یک ماه پیش که جریان غیرقابل کنترل مسافرتهای تابستانی ادامه داشت و ترافیک جادههای کشورمان از شلوغی قفل میکرد، هشدار میدادند که موج سوم کرونا با شدت و سرعت واگیری بیشتری در راه است اما آندسته از هموطنان بیانصاف که گوش به این حرفها ندارند، دهنکجی نشان دادند و میبینیم که آمار و ارقام کرونایی در هفتههای اخیر لرزه به تن قشرهای نگران میاندازد و موج سوم در آستانه فصول سرد ایران واقعاً دارد بیداد میکند و ناقوس خطری ویرانگر را به صدا در آورده است. با اینحال نگرانی اصلی نسبت به خیز بلند کرونا بازهم بیتوجهی و غفلت و لجاجت همان دسته از مردم است که به این وضعیت تلخ دامن میزنند. ادامه بیوقفه بیماری و مرگومیر کرونا در کشورمان در حدود 7 ماه گذشته، این جنگ و شبیخون منحوس را به مرحله سخت فرسایشی رسانده است و در این شرایط فرسایشی از مقابله با کرونا این کادر درمانی کشورمان هستند که واقعاً جان و هستی خود را در راه نجات هموطنان خود گذاشته و به گفته یکی از معاونان وزارت بهداشت، اغلب کادر درمانی در بیمارستانها غیر از جمع زیادی که بهدلیل حضور مداوم خود بالای سر بیماران مبتلا به کرونا مظلومانه به شهادت رسیدهاند، شمار زیادی هم تاکنون 2 بار، 3 بار دچار ویروس کرونا شدهاند و بهقطع هراس و نگرانی این هموطنان فداکار از احتمال سرایت بیماری به خانواده و عزیزان آنان است تا رنج خودشان و به همین جهت عمر پر از بیم و استرسی را میگذرانند که حتماً گناهش به گردن آدمهای لاابالی و ناآگاه و طلبکار است که از زدن یک ماسک در محافل و مکانهای پر رفت وآمد عمومی دریغ میورزند!
چگونه است این همه پزشک و پرستار و زحمتکشان مراکز درمانی سراسر کشور که در کار درمان و تیمار بیماران هستند، از استفاده ناگزیر و شبانهروزی ماسک و دستکش و لباسهای گرم و دست و پاگیر و عذابآور خسته نمیشوند و مقاومت میکنند، اما جماعت بیخیال و بیانصاف و بیرحم بیرون از خانههای خود حتی یک ساعت هم تحمل ماسکی یک لایه را هم ندارند و این جوانهای دلاور و شیرکش! وقتی مورد سؤال قرار میگیرند، نفستنگی و بیحوصلگی و عذرهای بدتر ازگناه را بهانه قرار میدهند! اینان همان جماعتی هستند که خوشبختانه بیخبر از درد و رنج و حسرت خانوادههای داغدار از ویروس کرونا، از عافیت خود غافل ماندهاند و شاعر در حق همینان گفته است، (قدر عافیت کسی داند که به مصیبتی گرفتار آید!). به هر حال و با وجود تمام مصیبتهای ریز و درشتی که ویروس کرونا به جوامع بشری تحمیل کرده است، این جامعه پزشکان و پرستاران هستند که برای کمک و نجات همنوعان خود سینه سپر کردهاند و در این شرایط برخی آدمهای خودخواه در مراجعه به مراکز درمانی طلبکار هم هستند و چنین فرشتههای بیادعایی میرنجانند و با زبان تلخ و برخوردهای غیرانسانی آزار میدهند، حیف!!!
|