|
چهاردهم تیرماه در تقویم رسمی کشور به عنوان«روزقلم» نامگذاری شده است؛ البته این روز برای مردم و اغلب حتی برای اصحاب قلم هم شناخته شده نیست.
چهاردهم تیرماه به عنوان«روز قلم» میتواند فرصتی باشد برای یادآوری منزلت و حرمت قلم و صاحبان آن که عمر خود را برای ارتقای فرهنگ و هنر این مرزوبوم در طبق اخلاص گذاشتهاند.
این روز از سال ۱۳۸۱ در پی پیشنهاد انجمن قلم و پس از تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی، به عنوان«روز قلم» در تقویم رسمی جمهوری اسلامی ایران ثبت شد. البته توجه به قلم در سرزمین ما پیشینهای دیرینه دارد. سدهها پیش در ایرانباستان، تیرگان یکی از مهمترین جشنهای ایرانباستان بوده که آیینهای مخصوصی داشته و یکی از آنها پاسداشت قلم بوده است.
«روز قلم» هنوز چندان در میان مردم و حتی اصحاب قلم و اندیشه شناخته شده نیست و در این سالها برنامههای چندانی برای معرفی و شناساندن و ارج نهادن آن در نظر گرفته نشده و اگر هم برنامهای بوده، بسیار کم بوده است.
قلم را از ابتدا رسانه اهل هنر و تفکر میدانند، اما روز قلم در ایران پس از گذشت سالها هنوز جایگاه واقعی خود را پیدا نکرده است. کسانی که این روز را به نام قلم شناختهاند، هنوز نمیدانند اهداف قلم و این روز چیست. اگر روز قلم، روز تجلیل و بزرگداشت نویسندگان و بزرگان اهل اندیشه - البته بدون طرفداری و وجود مرزبندی - باشد و اگر این روز به صاحبانش برگردد خیلی میتواند کارساز باشد. روز قلم روزی است که اهل قلم میتوانند با تشکیل جلسات و بزرگداشت قلم در جهت آزادیبیان و ستایش آن حرکت کنند و درباره مشکلات و نیازهای اهل قلم به گفتوگو بپردازند.
هنوز اهل قلم نمیتوانند خود را زیرپوشش این روز که اهداف و کارکردهایش مشخص نیست، قرار دهند. دیواری بین واقعیتها و نامگذاری این روز وجود دارد. در ایران از همان روز اول سر نامگذاری این روز بین اهل قلم مشاجره و بگو مگو بود که واقعاً خوشایند نیست. لازم است یک نفر این مرزبندیها را بردارد و روز قلم را با صاحبان خود پیوند دهد.
اگر روزی را به نام قلم نامگذاری میکنند باید اهل قلم با جان و دل پایبند این روز باشند و در چهاردهم تیرماه هرسال برای رفع مشکلات و رسیدن به آرزوهای خود دور هم جمع شوند. از ابتدا این مرزبندیها و سیاه و سفید نشان دادنها وجود داشت که بزرگترین آفت اتحاد و یکدلی ملی نویسندگان بود.
بهتر است در این روز از پیشکسوتان و کسانی که برای قلم زحمت کشیدهاند و یا کسانی که برای اهداف انسانی کوشیدهاند تقدیر شود. قلم هرگز مرزبندیها را برنمیتابد. باید بین اهل قلم وحدت ملی پیش بیاید و آنها نیازهای خود را بشناسند و بعد روزی را به نام قلم نامگذاری کنند. اینطور که بویش میآید اهل قلم هنوز روز قلم را جدی نگرفتهاند آن هم به خاطر مرزبندیهایی که وجود دارد.
«روز قلم» در سکوت برگزار میشود
به گزارش ایسنا، شاعر و منتقد ادبی درباره اهمیت قلم و جایگاه این روز گفت: روز قلم روز بزرگی خواهد بود، برای اینکه جنبههای فرهنگی و انسانی این مقوله مهم است که میتواند سطح نگرش جامعه را بالا ببرد. روز خوبی خواهد بود اگر دستاندرکاران فرهنگی جامعه بتوانند در بزرگداشت آن از هنرمندان، نویسندگان و شاعران یادی کنند و امر فرهنگی را امر بزرگی بدانند.
این امکان را هم باید فراهم کنند تا همه صداها به گوش جامعه برسد و قشر جوان که تشنه اندیشههای تازه است بتواند از این منظر به آموزههای جدید برسد. من نمیدانم در جامعه ما این روز چگونه پاس داشته میشود و کارگزاران فرهنگی چه برنامههایی را در بزرگداشت روز قلم تدارک میبینند و آنها چقدر میتوانند نویسندگان را به این سمت بکشند و روزی را برای پاسداشت اهل قلم در نظر بگیرند. تا جایی که میدانم در جامعه ما در شرایط فعلی کمتر میتوانیم برای بزرگداشت قلم کارهایی انجام دهیم.
محمود معتقدی در ادامه بیان کرد: معمولاً روز قلم در سکوت میگذرد و کارگزاران فرهنگی آنچنان که باید در این امر فعالیت نمیکنند. اگر کارگزاران فرهنگی برای کتاب و کتابخوانی هزینههای عمومی را در نظر بگیرند این امر مهم دچار نقصان نمیشود. ما در مطبوعات و کتاب با بحرانهای زیادی روبهرو هستیم. تیراژ کتاب نشان میدهد که کتاب چقدر در جامعه ما افت کرده است. فضای مجازی از یک طرف و برنامه نداشتن کارگزاران فرهنگی از سوی دیگر موجب شده امر نوشتن و کتابخوانی شرایط بدی داشته باشد. باید گفت حال کتاب چندان خوب نیست که بتوانیم اهل قلم را پاس بداریم.
وی با تأکید بر اینکه نویسندگان و شاعران عاشق کار خود هستند، گفت: معمولاً این قشر در شرایط دشواری زندگی میکنند و از حداقل امکانات برخوردارند و با سطح نازلی از فضای اقتصادی روبهرو هستند. اینها عاشقانه کار خود را انجام میدهند. خبرگزاریها و رسانههای دیگر غالباً کار چشمگیری در زمینه ادبیات نمیکنند؛ اینکه چقدر میتوانند با اهل قلم تعامل داشته باشند و چقدر حرفهای آنها بازتاب پیدا کند تا کارگزاران فرهنگی به خواستههای آنها توجه نشان دهند. من به عنوان شاگرد دبستان اهل قلم روزهای خوبی را در عرصه کتاب و کتابخوانی نمیبینم.
|
