|
۱- درباره سفرهای استانی دولتها دلایل بسیاری گفته شده تا این سفرها لازم و مفید تعریف شود و ضرورت آن برای گسترش آرمانهایی مانند عدالت و رفع فقر تبیین شود.
جدای از تعاریف در عمل نیز تمامی صاحبنظران بر ضرورت سفرهای استانی تاکید داشته و بر انجام آن با حداقلی اختلاف در نوع و شیوه سفر تاکید دارند.
۲- واقعیت آن است که سفرهای استانی نیازمند آسیبشناسی است تا مشکلات قبلی سفرها به ویژه در حوزه مصوبات تکرار نشود.
مشکلاتی که برخی از آنها استانها را با نابسامانی در حوزه آن مصوبه مواجه کرده و راهکاری برای خروج از این نابسامانی نیز یافت نمیشود.
۳- درباره مصوبات معمولا کار کارشناسی در استان و مرکز درباره قرار گرفتن آن در مصوبات سفر انجام میشود و کار ابتدایی بدون کار کارشناسی انجام نمیشود.
مشکل زمانی رخ می دهد که وزیر مربوطه مصوبات را نمیپذیرد و ارادهای برای اجرای مصوبات در استان نداشته و کمکی به پیشبرد کار نمیکند.
۴- در دولت سیزدهم تاکنون موردی که وزرا در مقابل مصوبات دولت مقاومت کنند، دیده نشده است اما در استان مواردی از این آسیب در دولتهای گذشته قابل مشاهده و رصد است.
مواردی که نشان میدهد اگر از مصوبات در اجرا به خوبی مراقبت نشود، به جای آبادانی موجب تخریب و نابسامانی و گرفتار شدن استان در این نابسامانی خواهد شد.
۵- در سفر اول دولت نهم به استان مواردی برای توسعه استان و خدمت به مردم تصویب شد که برخی از آنها هنوز هم اجرایی نشده و مسئولان استان هم راهکاری برای پایان دادن به وضعیت نابسامان آن ندارند.
یکی از این موارد، مصوبه احداث باشگاه ورزشی و تاسیسات مجموعه ورزشی و رفاهی در انبار نفت همدان است، مصوبهای که وزیر نفت وقت زیر بار آن نرفت و این محل همچنان بدون استفاده مانده و آیندهای هم برای اجرای این مصوبه متصور نیست.
۶- تخلیه خانههای سازمانی پشت بیمارستان بوعلی و اضافه شدن آنها به دانشگاه صنعتی همدان نیز مصوبه دیگری است که نه تنها وزیر راه و شهرسازی وقت بلکه وزرای بعدی هم از اجرای آن سرباز زدند و این محل نابسامان را تبدیل به محل مناقشاتی کردند که آخرین آن همین چند وقت پیش بین استاندار و مدیر کل سابق راه و شهرسازی رخ داد و حواشی آن هنوز ادامه دارد.
این دو مورد به خوبی نشان میدهد که اگر اجرای مصوبات از وزرا پیگیری نشود همین مصوبات که برای آبادانی و گسترش عدالت هستند به ضد خود تبدیل شده و نابسامانی و ناعدالتی به دنبال خواهند داشت.
۷- استان برای اجرای مصوبات زمان زیادی در اختیار ندارد و از ۵۰ روز تا دو سال دیگر زمانی است که برای بهرهبرداری مصوبات مشخص شده است.
در این زمان همراه کردن مدیران و وزرا در اجرای مصوبات هنر مدیران استان را نشان خواهد داد وگرنه در اثر این ناهماهنگی باز هم مصوباتی برای نابسامانی استان در برخی حوزهها باقی خواهد ماند که حاشیههای آن ممکن است پرهزینه باشد.
|
