|
در فاصله حدود یک سال مانده به انتخابات ریاست جمهوری سیزدهم، بازار گمانهزنیها و تحلیلها درباره آن بهگونهای داغ شده که انگار همین امروز موعد برگزاری انتخابات است و کاندیداها باید وارد رقابت شوند.
در فضای رسانهای لیست بلندبالایی از چهرههای سیاسی دیده میشود که صحبت از احتمال نامزدی آنها برای انتخابات ۱۴۰۰ است.
جالب آن که تعداد قابل توجهی از این اسامی بهصراحت از نیامدن سخن گفته و یا احتمالات و ادعاهای مطرح شده در رسانهها را تکذیب کردهاند.
امروز چهرههایی از طیفهای سیاسی مختلف بر سر زبانها میافتد و فردا با تکذیب و انکار همان افراد، چهرههای جدیدی مطرح میشود و مشخص نیست در نهایت چه خواهد شد.
از طرفی عدهای با نقد جدی بر طرح چنین مباحثی و به چالش کشیدن رفتار رسانههایی که اسامی را مطرح میکنند، تأکید دارند که پرداختن به انتخابات در شرایط فعلی و ورود زودهنگام به موضوع ریاست جمهوری نهتنها هیچ فایدهای ندارد، بلکه فضای سیاسی جامعه را درگیر خود کرده و حتی میتواند مانع از استمرار برنامههای اجرایی در کشور گردد.
در چنین شرایطی افکار عمومی با یک پرسش جدی مواجه است و آن عبارت از این است که چرا اینقدر دچار پراکندگی، ابهام و دشواری تحلیل درباره یک رویداد سیاسی مهمی مثل انتخابات ریاست جمهوری هستیم؟
از نظر نگارنده مسأله این نیست که ما چه زمانی به بحث انتخابات بپردازیم و یا رسانههای ما به چه نحوی به موضوع ورود داشته باشند، بلکه چالش اصلی این است که احزاب ما نتوانستهاند عملکرد درست، حسابشده و با برنامه داشته باشند تا جامعه به این شکل دچار ابهام و تردید نشود.
واقعیت آن است که ما یک نظام حزبی قوی نداریم و احزاب سیاسی نتوانستهاند به رسالت خود در زمینههای مختلف از جمله کادرسازی و تربیت نیروهای کارآمد در سطوح مختلف مدیریتی بهدرستی عمل کنند.
متأسفانه احزاب سیاسی از جایگاه حقیقی خود دور شدهاند و نیاز به بازخوانی در استراتژیها و کارویژههای خود دارند تا در ریل اصلی حرکت کنند و بتوانند برای توسعه جامعه در ابعاد گوناگون برنامه داشته باشند.
امروز دست احزاب برای انتخابات ۱۴۰۰ خالی است؛ بهگونهای که نهتنها جامعه دچار نوعی ابهام و تردید درباره کاندیداهای انتخابات است، بلکه خود احزاب نیز هنوز نتوانستهاند تکلیف خود را در این زمینه مشخص کنند و قطعا در ماههای آتی نیز مشخص نخواهد شد.
مشکل این نیست که ورود به مباحث انتخابات آتی ریاست جمهوری زود است یا نه؛ زیرا در بسیاری از کشورها کاندیداهای انتخابات از مدتها پیش مشخص میشود.
نکته اما اینجاست که ما نظام حزبی قوی و تأثیرگذاری نداریم که بتواند پاسخ قانعکنندهای به افکار عمومی داشته باشد و فضای سیاسی جامعه را به سمتی سوق دهد که هم مباحث انتخابات در چهارچوب منطقی و قانونی خود دنبال شود و هم طرح این مباحث کوچکترین خدشهای به برنامههای جاری وارد نکند.
|
