|
همه آدمها دوست دارند در یاد وخاطرهها جایی برای خودشان دست و پا کنند و دیگران به نیکی نامشان را ببرند. از قدیم این رسم که خیر به کسی برسانی، خیر میبینی در بین مردم کشور ما جایگاه والایی داشته و مردم تلاش میکردهاند در طول عمرشان حداقل شده یکبار کاری کنند که خیرش سالهای متمادی به دیگران برسد.
از کاشتن درخت تا وقف زمین برای مسجد و امامزاده. اگر هم عمر آدمها کفاف نمیداد، وصیتنامهشان یک خط پررنگ با همین مضمون داشت اما در سالهای اخیر کارهای خیر هم سر و شکل تازهتری به خود گرفته و دیگر هزارانگونه کار خیر هست که مردم میتوانند درآن شریک شوند و این کار را به صورت مستقیم یا غیرمستقیم انجام دهند.
در شکل مستقیم که همان رسم سالهای گذشته است مردم با صلاحدید خودشان پول یا زمینشان را وقف کار خیر میکنند. مسجد و مدرسه میسازند، پایگاهی خودگردان برای ازدواج جوانهای محلشان تشکیل میدهند که آثار و برکاتش در زندگیهای زیادی جاری میشود یا حتی پولشان را وقف امامزاده محل تولدشان میکنند.
و البته اقسام بیشتری از این کارهای خیر وجود دارد که در سرتاسر کشور ما هنوز هم با نیتی خیر انجام میگیرد. اما در شکل غیرمستقیم که در طی چندین سال گسترش فراوانی یافته، مردم با سرمایهگذاری در طرحهای مختلفی که موسسات خیریه پیشنهاد میکنند در امور نیکوی زیادی سهیم میشوند و این پولها قطره قطره، دریایی از مسائل را حل میکند. برای مثال مؤسساتی که به روند درمان بیماران سرطانی کمک میکنند.
یا موسساتی که خانوادههای کم بضاعت را تحت پوشش دارند و همه ساله با نیات خیر مردم، می توانند سفره این خانوادهها را پربارتر کنند. اما امورخیر از این هم فراتر رفته و امروزه مردم میدانند که سهیمشدن در کارهای علمی که جوانان پای کار آنند نه تنها به نفع کشور و آینده است بلکه اثراتش به نسلهای آتی خود آنها هم خواهد رسید. وقتی یک طرح علمی با سرمایهگذاری یک خیر، به ثمر میرسد و در نهایت یک شرکت دانش بنیان تاسیس میشود ستونهای اقتدار کشورمان محکمتر میشود. ما به عنوان یک ایرانی هرجا که هستیم، سرفرازی وطنمان را آرزو میکنیم و این نوع کارهای خیر یکی از قدمهای خوب در این راستاست.
انسانها طبعا علاقه به خوبیکردن دارند. این در نهاد ماست. وقتی باری از دوش کسی برمیداریم احساس خوبی داریم و وقتی خودمان باری بر دوش کسی هستیم، سرخورده میشویم. امور خیر ذاتی است و اصلا نیازی به تبلیغات موسسات نیست. اما جهتدهی به امور خیر میتواند کمک شایانی به هدفمندی این سرمایهگذاریها کند.
تصور کنید پولهای زیادی که صرف ساختن مدارس متعدد میشود در حالیکه با نیازسنجی میتوان به جای مدرسه مثلا باشگاه ورزشی ساخت. یا این پول را صرف کارهای بزرگتری کرد. کارهایی به بزرگی راهپیمایی اربعین. این کار خیر، شبیه کارهای دیگری که تا اینجا برشمردیم نیست. هرساله وقتی خیل عزاداران اباعبدالله راهی زیارت کربلا میشوند، مسائل گوناگونی پیش میآید که علاوه بر دقت مسئولان، کمکهای مردمی را نیز میطلبد.
مردم، قطرههای بیکرانیاند که اگر دست به دست هم دهند، تنها از برکات نیات خیرشان، هزاران اثر ویژه منعکس میشود. اگر هنوز برای خودتان کار خیری دست و پا نکردهاید، در روز امور خیریه، به این کار مهم نگاه تازهتری بیندازید. یک کار خیر میتواند دعای هزاران نفر را پشت سر شما، به پرواز دربیاورد.
|
