|
۱- در چرایی خشونت موجود در جامعه ایران که به اشکال مختلف بروز میکند و روزی در نزاعها و روز دیگر در اعتراضات خودنمایی کرده و گسترش خشونت را به نگرانی دلسوزان تبدیل میکند، این روزها سخنان و نظرات بسیاری مطرح است.
در این زمینه هر صاحب نظری نسخهای برای عبور جامعه ایرانی از خشونت ارائه میکند و رسانهها اکثرا در این مباحث حضور فعال دارند.
۲- اکثر صاحبنظران برای گذر جامعه از خشونت توصیههایی را به دولت دارند تا با انجام اقداماتی همچون گفتوگو و شنیدن سخنان معترضین مانع ایجاد خشونت در جامعه شود.
اما به نظر میرسد باید وسیعتر از این شاخص به این مقوله نگریست و تنها با گفتوگو و شنیدن و عمل به خواستههای مشروع معترضان نمیتوان مانع شکلگیری مجدد خشونت در جامعه شد.
۳- در جامعه امروز ایران به نظر میرسد برخی که بنا به شرایطی به مسئولیتی رسیدهاند، تداوم مسئولیت و مدیریت خود را در ایجاد فضای دوقطبی و دوقطبی کردن جامعه ارزیابی کرده و از هیچ حرکتی برای دوقطبی کردن جامعه سرباز نمیزنند.
دوقطبی سازی آنها همان مقدمه ایجاد خشونت در جامعه ایران و تبدیل اعتراض به اغتشاش در هر حرکت اعتراضی است.
۴- اظهارنظرهای شاذ در کنار دوقطبی دیدن جامعه و تلاش و اهتمام برای فشار بر یک قطب و چهره انقلابی به خود گرفتن از ویژگیهای این دسته از مسئولان است.
این دسته حتی در اوج خشونت در جامعه هم که همه به دنبال راهی برای پایان دادن به آن هستند، دست از دو قطبی سازی جامعه با اقدامات و سخنان خشن خود نیستند و علاقهای به پایان خشونت ندارند.
۵- دوستداران خشونت به درستی از سوی برخی دغدغهمندان، مشکوک به نفوذ خوانده شده و سوابق آنها نیازمند بررسی تشخیص داده شده است.
زیرا این افراد میدانند که پیشرفت و تعالی جامعه ایرانی در فضای خشونت و حوادث اخیر سخت خواهد بود و باید جامعه از انسجام لازم در آرامش برخوردار شود تا بتواند به سمت توسعه و پیشرفت توأم با معنویت حرکت کند.
۶- دولت تنها در گفتوگو و شنیدن مسئولیت ندارد و وظیفه دیگر وی دور کردن افراد دوستدار خشونت و دو قطبی کننده جامعه از مسئولیت و مدیریت است.
افرادی که در دولت هم حضور داشته و جامعه را به قطب باند خود و افراد خارج از باند تقسیم کرده و خشونت رفتاری و کلامی و قلمی خود را متوجه آنها کردهاند و تحمل همکاری با افراد خارج از باند را نداشته و در باندسازی اهتمام ویژه دارند.
۷- دولت و حاکمیت معترضین را فرزندان ایران و سخن و نکتههای آنان را قابل بررسی و توجه میدانند.
با این شاخص هر کس که سخن دیگری بگوید و در دو قطبیسازی جامعه و زنده نگه داشتن خشونت با رفتارهای باندی و دامن زدن به برداشت تبعیض تلاش کند، نیت و هدف وی مشکوک است و باید در عقبه، سابقه و رفتار وی تأمل جدی شود.
|
